“എന്റെ കൃഷ്ണാ…. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചു ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ… കേട്ടിട്ട് തന്നെ കൈയും കാലും വിറയ്കുന്നു…. അമ്മയെ വിളിക്കാൻ പോയിട്ട് ഈ ശോഭന എന്തിയെ…”
വല്യമ്മയുടെ ശബ്ദമാണെന്ന് ഉറപ്പ്… അതിന്റെ കൂടെ മീനാക്ഷിയുടെയും കൂടെ ആരുടെയൊക്കെയോ കരച്ചിലും കേൾക്കുന്നുണ്ട്… ഞാൻ ഓടി കോണി പടി ഇറങ്ങി… തറവാട്ടിലെ എല്ലാവരും തന്നെ വട്ടം കൂടി നിൽപ്പുണ്ട്… അതിന്റെ നടുക്കായി മീനാക്ഷിയെ ഒരു കൈയിൽ പിടിച്ച് മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അടിക്കുന്ന ലളിത ചേച്ചി… മീനാക്ഷിക്ക് കിണ്ടുന്ന അടികളിൽ കുറച്ചൊക്കെ ഇടയ്ക്കു കയറി വാങ്ങി കൂട്ടുന്ന മീര… അവരു മൂന്നു പേരും കരയുന്നുണ്ട്…
“മുരളി ഏതായാലും ഇതൊക്കെ വരുത്തി വെച്ചിട്ട് മുങ്ങിയത് കൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവരല്ലേ അനുഭവിക്കുന്നത്…”
വീണ്ടും സന്ധ്യാ വല്യമ്മ പറഞ്ഞപ്പോളാണ് അവിടേക്കു വരുന്ന എന്നെ കണ്ടത്…
“എന്റെ ശ്രീ… നീ ഇത് വെല്ലോം അറിയുന്നുണ്ടോ… ചോദിക്കാനും പറയാനും ഇവിടെ ആണുങ്ങൾ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ… ഇതൊക്കെ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്… ഇതുങ്ങളെ അടിച്ച് ഇറക്കാതെ നീയും നോക്കി നിൽക്കുവാണോ…”
“എന്താ വല്യമ്മേ കാര്യം…”
ഏറെ കുറേ എന്താ നടന്നത് എന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും അറിയാത്തത് പോലെ ഞാൻ കാര്യം തിരക്കി…
“നിന്നോട് ഞാൻ എങ്ങനെയാ കുട്ടിയെ ഇത് പറയുക… ഇവളുടെ വയിറ്റിലാ പഴേ കാര്യസ്ഥന്റെ കുട്ടി ഉണ്ടെന്നു… കേട്ടിട്ട് തന്നെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോകുവാ… നമ്മുടെ തൊടിയിൽ പണിയുന്ന ചാരു കുറച്ച് മുൻപ് ഇവളു മാറി പോയി ശർദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ ആണത്രേ അറിഞ്ഞേ…”
എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് സന്ധ്യാ വല്യമ്മ വലിയൊരു രഹസ്യം പോലെ പറഞ്ഞു…
“എവിടെയാ ഒരുബട്ടവള്…. എവിടെയാന്നു…”
ഒരു വടിയിലൂനി അവിടേക്കു അലറി കൊണ്ട് അച്ഛമ്മ വന്നു… അച്ഛമ്മക്കു തൊട്ടു പുറകിലായി വരുന്ന ശോഭന ചിറ്റയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ക്രൂരത നിറഞ്ഞ ചിരിയുണ്ടോ… മീരയെന്നെ ദൈനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി… കാര്യമവളോട് ദേഷ്യമൊക്കെ ഉണ്ടേലുമവളുടെ ആ ഒരു നോട്ടം മതിയാരുന്നു എന്നെ തളർത്താൻ… അച്ഛമ്മ വന്ന ഉടനെ കൈയിലുരുന്ന വടിയെടുത്ത് മീനാക്ഷിയുടെ നേരെ ഒന്ന് വീശി… ആ അടി കൊണ്ടത് മീനാക്ഷിക്കാണോ, മീരക്കാണോ അതോ ലളിത ചേച്ചിക്ക് ആണോ എന്നറിയില്ല… അച്ഛമ്മയുടെ കൈക്കു വലിയ ആരോഗ്യമൊന്നും ഇല്ലേലും ആ ഊന്നു വടി കൊണ്ടുള്ള അടി നല്ല ഇരിപ്പത് ആയിരുന്നിരിക്കണം…
“ഓടിക്കണം…. അടിച്ചോടിക്കണം… ഈ പെഴച്ചതുങ്ങളെ… എത്ര തലമുറയായി തറവാട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത സൽപ്പേരാ ഇവളൊക്കെ തൊലച്ചത്…”
അച്ഛമ്മ വീണ്ടും ചീറി…
“അന്നേ ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞതല്ലേ… ഇങ്ങനെയുള്ളതുങ്ങളെയൊക്കെ വീട്ടിൽ കയറ്റിയാൽ തറവാട് മുടിപ്പിക്കുമെന്ന്… അപ്പോൾ അനിയന്റെ മകൾ എന്നൊക്കെ അമ്മ തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞെ…”
എരി തീയിൽ എണ്ണ കോരി ഒഴിച്ചുകൊണ്ട് ശോഭന ചിറ്റ മൊഴിഞ്ഞു….
“ഇനി അമ്മ എന്ത് നോക്കി നിൽക്കുവാ… അടിച്ച് ഓടിക്ക് മൂനിനേം… നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിലിനി തലയിൽ മുണ്ടിടാതെ നടക്കാൻ ഒക്കുമോ…”
സന്ധ്യാ വല്യമ്മയും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു…
“കൊല്ലുമെടി ഒരുമ്പട്ടവളെ നിന്നെ ഞാൻ… ചോറ് തന്ന കൈക്കു തന്നെ കൊത്തുന്നോ… തല്ലി കൊല്ലുമെടി ഞാൻ…”
അച്ഛമ്മ അലറിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും വടി വീശി… മുകളിൽ ഉയർന്നിട്ടു താഴേക്കു വന്ന വടി മീനാക്ഷിയുടെ തലയിൽ കൊള്ളാതെ ഒരു തല നാഴ് വിത്യാസത്തിൽ മാറി നിലത്തേക്ക് വന്ന് പതിച്ചു… ആ അടി കൊണ്ടിരുന്നേൽ മീനാക്ഷി താഴെ വീഴുമെന്ന് ഉറപ്പ്… ഇനി നോക്കി നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ഞാനൊരു ദീർക്ക ശ്വാസമെടുത്തു മുന്നോട്ടു നീങ്ങി…
“നിർത്ത്…”
ഞാൻ അലറിയപ്പോൾ എല്ലാവരും എന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി…
“ഇങ്ങനെ ഇവളെ തല്ലി എന്തേലും പെറ്റിയാൽ എല്ലാവർക്കും കൂടെ ജയിലിൽ പോയി കിടക്കാം…”
ഞാൻ ശബ്ദം കുറച്ചു കൂട്ടി പറഞ്ഞു…
“ഇത് ആരേലും അറിയുന്നതിലും നല്ലത് ജയിലിൽ പോയി കിടക്കുന്നതു തന്നെയാ…”
Nxt part evide wait cheyen tudagitu kure ayii
Waiting next part