തറവാട്ടിലെ നിധി – 11 32അടിപൊളി 

അച്ഛമ്മ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു… വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ലെന്ന് എന്നിക്കു നല്ല ധാരണയുണ്ടായിരുന്നു…

“ഇവൾക്കു എന്തേലും പെറ്റിയാൽ നാട്ടുകാര് അറിയില്ലേ മുഴുവനും….”

ഞാൻ ശബ്ദം കുറച്ച് അച്ഛമ്മയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛമ്മയും ഒന്ന് മയപെട്ടു..

“പിന്നെ എന്ത് വേണമെന്ന ശ്രീ പറയ്യുന്നത്…”

ഇടയ്ക്ക് കയറി വല്യമ്മ ചോദിച്ചു…

“വേറെന്ത് ചെയ്യാനാ… ആ സുധിയെ ഇങ്ങ് വിളിക്ക്… അവൻ എവിടാന് വെച്ചാൽ വന്ന് കൊണ്ടു പോട്ടെ…”

ശോഭന ചിറ്റ എനിക്ക് മുൻപ് മറുപടി പറഞ്ഞു….

“അവൻ പെണ്ണും കെട്ടി ജീവിക്കുമ്പോൾ വിളിച്ചാൽ വന്ന് ഇവളെ കൊണ്ടുപോകുമോ എന്റെ ശോഭനേ…”

ബാലൻ ചെറിയച്ഛൻ എന്തോ ആലോചിച്ചു നിന്ന് പറഞ്ഞു…

“പിന്നെ… അവൻ വയിറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടു നമ്മൾ ചിലവിന് കൊടുക്കണോ… അവൻ വന്ന് കൊണ്ടു പോയി പോറുപിക്കുമോ പെറിപിക്കുമോ എന്താന് വെച്ചാൽ ആയിക്കോട്ടെ… ഇവളിനി ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ലാ…”

ശോഭന ചിറ്റ ചെറിയച്ഛനെ നോക്കി ചീറി…

“അല്ലേലാ അയ്യപ്പനെ വിളിച്ച് വരുത്തി ആയാളുടെ കൂടെ വിട്ടാല്ലോ… ഇവളുടെ വായിറ്റിലുള്ള കാര്യമൊന്നും അവനോട് പറയേണ്ട… പിന്നെ അറിയുമ്പോൾ അവൻ എന്താന് വെച്ചാൽ ഇവളെ ചെയ്യട്ടെ…“

സന്ധ്യാ വല്യമ്മ ചിറ്റയോടായി പറഞ്ഞു…

”എന്നിട്ട്… നമ്മളിതെല്ലാം അറിഞ്ഞോണ്ട് നാടകം കളിച്ചതാന് മനസ്സിലാവുമ്പോൾ അയ്യപ്പൻ ഇവിടെ കയറി വരും… കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്തവനാ…“

രാജൻ വല്യച്ഛൻ കൂട്ടി ചേർത്തു…

”ഇനി… ഹു ഹു.. ഇനി ഒരു നിമിഷമീ കണ്ടവർക്ക് കാല് വിരിച്ചു വെച്ച് കൊടുക്കുന്ന അസത്തിനെ ഈ തറവാട്ടിൽ കാണാൻ പാടില്ല… അടിച്ച് ഇറക്കി വിട്…ഹു..“

അച്ഛമ്മ ചുമച്ചു കൊണ്ട് കാറി… അച്ഛമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും കോപം കൊണ്ട് ചുമന്ന് തക്കാളി പോലെയായിരുന്നു… മീനാക്ഷിയെ തല്ലി കൊണ്ടു നിന്ന ലാളിത ചേച്ചി ഊർന്ന് നിലത്തേക്ക് ഇരുന്നു… മീരയും നിലത്തിരുന്നു ലളിത ചേച്ചിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു… മീനാക്ഷി മാത്രം കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ നിലത്ത് ഉറപ്പിച്ചു അവിടെ തന്നെ അനങ്ങാതെ നിന്നു…

“ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ….”

ഞാൻ വീണ്ടും അലറിയപ്പോൾ അവുടെ നിശ്ശബ്ദത വീണു.. ഞാൻ വീണ്ടും തുടർന്നു…

“ഇവളിനി ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പാടില്ലാ…”

“അതെ…”

ഞാൻ പറയുന്നതിനു യോജിപ്പ് സന്ധ്യാ വല്യമ്മയും അറിയിച്ചു…

“ഇവിടെ ഇറക്കി വിട്ടാലും കാര്യം നാട്ടുകാര് മുഴുവൻ അറിയും… അതു കൊണ്ട് നിനക്ക് എടുക്കാനുള്ള തുണിയും മണിയുമൊക്കെ എടുത്തോ… ദൂരെ എവിടെയേലും കൊണ്ടുപോയി വിട്ടേക്കാം…”

ഞാൻ മീനാക്ഷിയെ നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ മീരയും, ലളിത ചേച്ചിയും, ഉഷാമ്മയുമെന്നെ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി… സന്ധ്യാ വല്യമ്മയും, ശോഭന ചിറ്റയുടെയും മുഖത്തു എന്നോടുള്ള പിൻതുണ വ്യക്തമായിരുന്നു…

“നോക്കി നിന്ന് സമയം കളയാതെ പോയി എല്ലാം കെട്ടി പെറുക്കി ഇറങ്ങാൻ നോക്ക്…”

ഞാൻ ലളിത ചേച്ചിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും മീനാക്ഷിയെ പിടിച്ച് വലിച്ചു അകത്തെ വാതിലിന് അരികിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടപ്പോൾ അവിടെ നിന്നിരുന്ന ചിറ്റ വഴി മാറി തന്നു… എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞാണ് ഇരിക്കുന്നതെങ്കിലും മീരയും നോട്ടതിന്റെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവിച്ചു അറിയാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
.
.
.
.
.
… തുടരും….