“ആരാ?”
അയാള് ചോദിച്ചു.
“അവിടെ താമസിക്കുന്നയാള് ആണ്…”
ഞാന് വീടിനു നേരെ വിരല് ചൂണ്ടി.
“പേര് കാര്ത്തിക്ക്…”
“ഹലോ…”
അയാള് കൈ നീട്ടി. കൈ മുറുക്കെ പിടിച്ചപ്പോള് തന്നെ എനിക്ക് അയാളുടെ കരുത്ത് വീണ്ടും ബോധ്യപ്പെട്ടു.
“ഞാന് കുര്യാക്കോസ്,”
അയാള് പറഞ്ഞു.
“ആണോ?”
അയാള് ഹൃദ്യമായി ചിരിച്ചു.
“അപ്പോള് നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ പണിയല്ലേ ഇത്? കുവൈറ്റില് അല്ലാരുന്നോ?”
“അതെ…”
അയാള് വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“നിങ്ങടെ പണിക്കാരുടെ കൂട്ടത്തി ഒരു സുധാകരന് ഇല്ലാരുന്നോ? എവിടെ കക്ഷി?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“സുധാകരന്…?”
അയാള് പുരികം ചുളിച്ചു.
“ആ, സുധാകരന്..ഉണ്ടാരുന്നു…എന്ത് പറ്റി? അയാള് കാശെന്തെങ്കിലും വാങ്ങിയാരുന്നോ?”
“ഏയ്, അല്ല…”
ഞാന് പറഞ്ഞു. എന്ത് കാരണം പറയും? ഞാനൊന്ന് പരതി…
“അയാള് വീട്ടീന്ന് വരുമ്പം കൊറച്ച് റോസാച്ചെടികള് കൊണ്ടത്തരാന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു,”
പെട്ടെന്ന് വായില് വന്ന കള്ളം ഞാന് പറഞ്ഞു.
“അതിന് അയാള്ക്കങ്ങനെ സ്ഥിരം വീടൊന്നുമില്ല…”
കുര്യാക്കോസ് പറഞ്ഞു.
“ഇന്നലെ പോയതാ..പാലക്കാട് എവിടെയോ ആണ് അയാള്…ഇനി പണിക്ക് വരില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന് വിളിച്ചപ്പോള്…”
ഞാന് അയാളെക്കുറിച്ച് പിന്നെ കൂടുതല് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
ദീപികയോട് ഞാന് കാര്യം പറഞ്ഞു. അവള് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷെ പിറ്റേ ദിവസം മുതല് അവളുടെ സ്വഭാവത്തില് കാര്യമായ മാറ്റം എനിക്ക് കാണാന് കഴിഞ്ഞു. സംസാരമില്ല. കളി ചിരിയില്ല. ഉണ്ണിക്കുട്ടനോട് പോലും അവള് സംസാരമില്ല.
അങ്ങനെ രണ്ടുമൂന്നാഴ്ചയെങ്കിലും കഴിഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് പേടിയായി.
ഇതിന് ഒരു പരിഹാരം കണ്ടേ പറ്റൂ.
ദീപിക ഇങ്ങനെ തുടര്ന്നാല് എന്റെ കാര്യം പോട്ടെ, ഉണ്ണിയുടെ ഭാവിയെ ബാധിക്കില്ലേ?
“ദീപികെ…”
ഒരു വൈകുന്നേരം ഓഫീസില് നിന്നും വന്ന് കഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് ഞാന് അവളോട് പറഞ്ഞു.
“ഒരു മാസം ആകാന് പോകുന്നു, നീയെന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടിയിട്ട്…നിനക്ക് എന്നാ പറ്റിയെ?”
അവള് ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
നിശബ്ദമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് പോയി.
അന്ന് എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. ആ പ്രശ്നം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കുമെന്നോര്ത്ത് വെളുക്കാറായപ്പോള് ആണ് ഉറങ്ങിയത്.
പിറ്റേ ദിവസം, കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോള് അവളെന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
“കാര്ത്തി…”
അവളെന്നെ വിളിച്ചു.
അവളുടെ വിളിയില് പഴയ ആ സ്നേഹം കടന്നു വന്നത് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഞാന് ആകാംക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കി.
“ഇനി പഴയ പോലെ മറ്റൊന്നും നമ്മുടെ ഇടയില് മതി…”
അവള് പറഞ്ഞു.
“എനിക്കും കാര്ത്തിക്കും ഇടയില് മറ്റൊരാള് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകരുത്…അങ്ങനെ ഒന്ന് ചിന്തിക്കുക കൂടിയരുത്…”
ഞാന് പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈയ്യില് പിടിച്ചു.
“ഉറപ്പ്…”
ഞാന് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“നീ പറയുന്ന എന്തും എനിക്ക് സമ്മതം..എനിക്ക് നീ പഴയ പോലെ ഒന്നായാല് മതി…”
അവള് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ഈശ്വരാ…
എന്റെ മനസ്സ് തണുത്തു.
എത്ര നാളായി അവളുടെ പുഞ്ചിരി ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്!
അങ്ങനെ ദീപിക പഴയത് പോലെ ഉന്മേഷവും പ്രസരിപ്പുമുള്ള ആ പഴയ പെണ്ണായി. എന്നോടും ഉണ്ണിക്കുട്ടനോടും അവള് കളിച്ചും ചിരിച്ചുമുള്ള ആ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഞങ്ങള് വീണ്ടും പ്രവേശിച്ചു.
കിടപ്പറയിലും അവള് ആ പഴയ പുലിക്കുട്ടിയായി മാറി…
***********************************
അന്നൊരു ഞായറാഴ്ച്ചയായിരുന്നു.
തുറന്നിട്ട ജനാലയുടെ സമീപം നിൽക്കുകയാണ് ദീപിക.
ഞാൻ അവളെ കണ്ണുകൾ മാറ്റാതെ നോക്കി.
അവൾ ഇട്ടിരുന്ന ഷോട്ട്സ് അവൾ അഴിച്ചു കളയുന്നു.
ഇപ്പോൾ അവളുടെ തി മനോഹരമായ ഉരുണ്ടു വിടർന്ന മുഴുത്ത് തടിച്ച ചന്തികൾ നഗ്നമാണ്. ആഴമുള്ള ചന്തിവിടവിലേക്ക് കയറികിടക്കുന്ന ബിക്കിനി പാന്റി ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഷർട്ട് നേരത്തെ തന്നെ അവൾ ബക്കറ്റിലേക്ക് അഴിച്ചിട്ടിരുന്നു. മുഴുത്ത മുലകൾ രണ്ടും ടോപ്പിനുള്ളിൽ വീർപ്പു മുട്ടിക്കിടക്കുന്നത് ശരിക്കും കാണാം.