നിഷിദ്ധസംഗമം – 2 31

 

ശാരത – ആആഹ്‌.. സസ്.. കുഞ്ഞേ… മോനെ…. ന്റെ കുറിച്ചി പൊട്ടുന്നെ….. ആആആഹ്… ആആഹ്ഹ്.

 

കന്നിപാലിന്റെ ഇരട്ടി ചീറ്റിതെറുപ്പിച്ചു തളർന്നിരുന്ന ഉണ്ണി അല്പം ആയാസപ്പെട്ടു ശാരതാമയുടെ പൂറിൽ പതിയെ തലോടാൻ തുടങ്ങി.

 

ശാരത – ആആഹ്‌…. അടിക്ക്… അടി… കുഞ്ഞേ… അടിക്ക്… ന്റെ കുറിച്ചി പൊട്ടുന്നെ…. അമ്മേ… അടിക്കാൻ…

 

അല്പം ദേഷ്യത്തോടെയും വിഷമത്തോടെയുമുള്ള ശാരതാമയുടെ ആ പറച്ചിൽ കെട്ടു മൊത്തത്തിൽ അമ്പരന്ന് നിൽക്കുന്ന ഉണ്ണി, റാ കണക്കെ നിന്നു ഞെരിപിരികൊള്ളുന്ന ശാരതാമയുടെ പൂടപൂറിൽ ശക്തമായി അടിച്ചു.

 

ശാരത – അആഹ്… ഇനിയും…. ഇനിയും… അടിക്കു…. ആആഹ്‌

 

ഉണ്ണി വീണ്ടും മൂന്ന് നാല് പ്രാവശ്യം ശക്തമായി പൂറിലടിച്ചു.

 

ശാരത – അമ്മേ… ആആആആആആആ…… ആആആആആആആആ…… ഓഓഓഓഓ…… ഗ്ഗ്ഗ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്ഫ്……. സസ്സ്….. അമ്മേ…… ഓഊഹ്…… സസ്സ്…

 

ശാരത തന്റെ കെട്ടികിടന്ന മുഴുവൻ കട്ടിവെള്ളവും റാ കണക്കിന് കുളത്തിലേക്കു ചീറ്റി തെറിപ്പിച്ചു, ചക്ക വെട്ടിയിട്ടപോലെ ഉണ്ണികുഞ്ഞിന്റെ ശരീരത്തിലേക്കു പതിച്ചു. തന്നെപോലെ കുണ്ണയില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീ ഇത്രയും ശക്തിയിൽ ഇത്രയും നീട്ടി മുള്ളിയതുകണ്ടു ഉണ്ണിയുടെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയ്. തന്റെ നെഞ്ചിൽ മലർന്നു കിടന്നു വിറച്ചുകൊണ്ട് പിച്ചുംപെയ്യും പറയുന്ന ശാരതാമയെ അല്പം ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കികൊണ്ട്‌ ഉണ്ണി തടവികൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി രതി സുഗമറിഞ്ഞു, അടക്കി വെച്ച തന്റെ മുഴുവൻ കഴപ്പും നല്ല സ്വയമ്പൻ ഇളം നിയന്ത്രക്കാ കയറ്റി ഇറക്കി ചീറ്റിച്ചു തളർന്നു വിറക്കുന്ന ആ നാൽപത്തൊൻപതുകാരി, തന്നെ സുഖം കൊണ്ടു സ്വർഗത്തിലെത്തിച്ച ആ കുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് പറ്റി, സ്വബോധമില്ലാതെ അവന്റെ ദേഹത്ത് മലർന്നു കിടന്നു എന്തൊക്കെയോ സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു . ആ ഇളം കൈകൊണ്ടുള്ള ഓരോ തടവിലും ആ മദ്യവയസ്ക വീട്ടിവിറച്ചു. നീണ്ട പണ്ണലിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ഇരുവരും ആ നിലാവത്തു ആ കുളത്തിന്റെ പടിയിൽത്തന്നെ തളർന്നു കിടന്നു. ഉണ്ണിയുടെ കണ്ണുകളും പതിയെ കൂമ്പി അടയാൻ തുടങ്ങി.

അല്പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശക്തമായി കാറ്റു വീശാനും കുളത്തിലെ വെള്ളം തിരമാല പോലെ പടിയിൽ വന്നു അടികാനും തുടങ്ങി. ഉണ്ണി ശബ്‌ദം കേട്ടു പതിയെ എണീറ്റു. പെട്ടന്നാണ് ശക്തമായി ഒരു തിരമാല പടിയിൽ തട്ടി ഉണ്ണിയുടെയും ശാരതയുടെയും ദേഹത്തേക്കു തെറിച്ചത്. തളർന്നു ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയ ശാരത വെള്ളം തെറിച്ചു ഞെട്ടി എഴുനേറ്റു.

 

ശാരത – ന്താ… ന്താ കുഞ്ഞേ, ന്താ ഇത്?

ഉണ്ണി – അറിയില്യ ശാരതാമേ, നിക് പേടിയാകണു.

 

തളർന്നിരുന്ന ശാരത സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്തു പടിയിൽ കൈകുത്തി ഉണ്ണിയുടെ ദേഹത്തിന്നു എഴുനേറ്റു.

 

ശാരത – കുഞ്ഞേ.. പേടിക്കണ്ട, വേഗം പോയി മുണ്ടെടുത്തു ഉടുക്കുക., നിട്ടു വേഗം മനയിലേക്ക് പോകാം. ഇങ്ങനൊരു കാറ്റു ഇതാദ്യാ. വര്യാ, വേഗവായിക്കോട്ടെ.

 

ശാരതയും ഉണ്ണിയും പടിയിൽ ഊരി എറിഞ്ഞ തുണിയെടുത്തു ഉടുത്തു, അണഞ്ഞു തുടങ്ങിയ റാന്താലും എടുത്തു കുളപ്പുരയുടെ വാതിൽ കടന്നു പുറത്തെത്തി. കാറ്റു വീണ്ടും ശക്തിയിൽ വീശാൻ തുടങ്ങി.

 

ഉണ്ണി – ശാരതാമേ…. നിക് പേടിയാകണു..

 

ശാരത – പേടിക്കണ്ട മോനെ… ന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചോ, റാന്തല് അണയുന്നതിനു മുന്നേ മനയിലെത്തണം വേഗം നടക്കുക.

 

ശാരത ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വേഗത്തിൽ കൂതി വേദനമൂലം കവച്ചു കവച്ചു നടന്നു. ശാരത്തയ്ക് എന്തോ ഒരു ഭയം മനസിലുണ്ടെങ്കിലും അത് പുറത്തുകാണിക്കാതിരിക്കാൻ വല്ലാതെ ശ്രേമിക്കുന്നതായി ഉണ്ണിക്കു തോന്നി. അല്പം നടന്നതും പെട്ടന്ന് ഇരുവരുടെയും മുന്നിൽ ഒരു മരച്ചില്ല ഒടിഞ്ഞുവീണു. ശരതയുടെ കയ്യിലെ റാന്തൽ താഴെ വീണു അണഞ്ഞു പോയി. ആ ഞെട്ടലിൽ ഉണ്ണിയുടെ കൈ ശാരതയുടെ കയ്യിൽനിന്നും വിട്ടുപോയി. നിലാവിണ്ടെങ്കിലും മരങ്ങൾ തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവിടെ തീർത്തും കൂരാകൂരിരുട്ടു പടർന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *