ശാരത – ന്താ കുഞ്ഞേ ഈ നോക്കണേ?
ശാരത ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഉണ്ണിയോട് ചോദിച്ചു. ഉണ്ണി പെട്ടന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി ഒന്ന് ഇളിഞ്ഞു കാണിച്ചു.
ഉണ്ണി – ശാരതാമേ നിങ്ങൾ മാത്രം എന്താ മേൽമുണ്ടും ഈ തുണിയൊക്കെ മാറിൽ ചുറ്റണെ , തേങ്ങ പെറുക്കാൻ വരണ പെണ്ണുങ്ങളൊന്നും ഇങ്ങനെ ഉടുക്കുന്നില്യാലോ?
ശാരത – ഉണ്ണിയിപ്പോ, ആരെയാ അങ്ങനെ കണ്ടേ?
ഉണ്ണി – പറമ്പില് തേങ്ങ പെറുക്കാൻ ഇടക്ക് ചിലര് വരില്യേ, അവര്. എനിക്ക് തേക്കിനിയിൽ നിന്ന് കാണാലോ.
ശാരത – ഹൈ, അവറ്റകളെ കാണാൻ പാടില്യ ഉണ്ണിയെ നീ. അത് ദോഷവാ.
ഉണ്ണി – ആവോ. ഏതായാലും എനിക്ക് ഇതുവരെ ഒന്നും പറ്റീട്ടില്യ.
ശാരത – ഈശ്വരാ.. എന്താ ഈ കുട്ടി പറയണേ… തമ്പുരാട്ടിയങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ വെച്ചേക്കില്യ.
ഉണ്ണി പുച്ഛം ഭാവിച്ചു ബാക്കിയും കുടിച്ചിറക്കി.
ശാരത – അപ്പോ അവരെ അങ്ങനെ കാണുമ്പോഴും കുഞ്ഞിന്റെ മണി ഇങ്ങനെ നീണ്ടു വര്വോ?
ശാരത ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഒരു ചെറുചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
അത് കേട്ടതും ഉണ്ണി പാത്രം താഴെവെച്ചു അവന്റെ കൊലച്ചു കിടക്കുന്ന കുണ്ണ പൊത്തി പിടിച്ചു.
ശാരത – ഹാ. ഹാ. ഹാ സാരില്യ കുഞ്ഞേ, കുഞ്ഞിന്റെ മണി ശാരതാമ കൊറേ കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ. അതികം അമർത്തിയാൽ അതൊടിയും.
കന്നിപ്പണ് കഴിഞ്ഞതോടെ ഉണ്ണിക്കു ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ലേജ്ജ തോന്നിതുടങ്ങി, അവൻ തല കുനിച്ചിരുന്നു.
ശാരത – നല്ല ചൊറിച്ചിലുണ്ടല്ലേ,?
ഉണ്ണി അതെ എന്ന് തലയാട്ടി ആഗ്യം കാണിച്ചു.
ശാരത – ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഒന്ന് കുളിക്കാൻ, കുളത്തിൽ പോയി നന്നായി ഒന്ന് തേച്ചോരച്ചു കുളിച്ചു കയറിയാൽ എല്ലാം മാറിക്കോളും.
ഉണ്ണി – കുളത്തിലോ?
ശാരത – കുളിമുറിയിൽ വെള്ളവില്യ, ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിറക്കാം.
ഉണ്ണി – ന്താ, ജോലിക്കാരെല്ലാം നേരത്തെ പോയോ.?
ശാരത – ഉവ്വ്. ഞാൻ നിറച്ചു വെക്കാം. കുഞ്ഞ് കൈകഴുകീട്ടു പോയി കുളിച്ചോളൂ.
ഉണ്ണി – ന്നാ വേണ്ട, ഇനി അതിനായി ശാരതാമ ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട.
തന്നോട് ഉണ്ണിക്കു ഒരു സ്നേഹം പണ്ടേ ഉണ്ട്. ചെറുപ്പത്തിലും മാങ്ങായോ, പേരക്കയോ കിട്ടിയാൽ ആദ്യം തനിക്കായിരിന്നു കൊണ്ടുവന്നു തരിക. മാലതി തമ്പുരാട്ടി ഓരോ തിരക്കുകളിൽ പോകുമ്പോൾ ഉണ്ണിയെ തന്നെ ഏല്പിച്ചാണ് പോകാറ്. മാത്രമല്ല, അവന്റെ മരിച്ചുപോയ അമ്മയേക്കാൾ ഒരല്പം പ്രയാകൂടുതൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഉണ്ണി ഒരമ്മയെന്നപ്പോലെ പലപ്പോഴും തന്നോട് പെരുമാറിയിട്ടുണ്ട്. ശാരത്തയ്ക് പഴയതൊക്കെ മനസിലൂടെ ഒന്ന് ഓടി മറഞ്ഞു.
ശാരത – അത് സരവില്യ മോനെ.
ഉണ്ണി – വേണ്ടന്നല്ലേ ശാരതമയോട് പറഞ്ഞെ.
പണ്ടേ ദേഷ്യക്കാരനായ ഉണ്ണി ശാരതയോടു പറഞ്ഞു.
ശാരത – ന്നാ വേണ്ട, നല്ല നിലാവുണ്ട്, കുളത്തിൽ പോയി നന്നായി ഒന്ന് തേച്ചോരച്ചു കുളിക്കുക.
ഉണ്ണി വീണ്ടും തലതാഴ്ത്തി.
ശാരത – ന്താ മോനെ, ന്തു പറ്റി?
ഉണ്ണി മറുപടി ഒന്നും പറയാതെയിരുന്നു.
ശാരത – ന്താ പറ്റിയെ, ന്റെ കുട്ടിക്ക് പേടിയുണ്ടോ അങ്ങട് പോകാൻ?
ഉണ്ണി അല്പം ജളിയതയോടെ അതെ എന്ന് തലകുലുക്കി കാണിച്ചു.
ശാരത – ആഹാ, അതുശെരി. ഇത്രേം വെല്യ കുട്ടിയായിട്ടു പേടിയാ?
ശാരത പൊത്തിപ്പൊടിച്ചിരിക്കുന്ന ഉണ്ണിയുടെ കുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഉണ്ണി – മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു, സന്ധ്യയായാൽ അവിടെ യെക്ഷി വരുമെന്ന്. വെല്യ തേറ്റ പല്ല്കൊണ്ടു കഴുത്തിൽ കടിച്ചു രക്തം മുഴുവൻ കുടിച്ചു നമ്മളെ കൊല്ലും.
ശാരത – ഹേയ്… ഞാൻ ദിവസവും സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞല്ലേ കുളിക്കുന്നെ. നിയിപ്പോ അങ്ങനെ യെക്ഷി വന്നാലും നമ്മുടെ അതിരു കടക്കാൻ അതിനാകില്യ. പണ്ട് വാമനശ്ശേരി സ്വാമി വന്നു ഈ മനയുടെ നാലു അതിരുകളിലും അത്തരത്തിലുള്ള ദുർശക്തികൾ അകത്തു കടക്കാതിരിക്കാൻ മന്ത്രം ചെയ്ത തക്കിടുകൾ കുഴിച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്. അന്ന് ന്റെ കുട്ടി കൈകുഞ്ഞാ.