“ഇക്കാ… കേസ് ഞാൻ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ എനിക്കറിയാം… ഞാൻ പൊക്കുന്നതിനു മുൻപ് അവനെ നിങ്ങൾ രണ്ടും കൂടെ പൊക്കുമെന്ന്…”
“പൊക്കും… അയാളെ ജയിലിൽ ഇട്ടാലൊന്നും അയാള് നേരെ ആവൂല”
“അമ്മു…”
കേട്ട ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ബിനില മന്ത്രിച്ചു.
കയ്യിലൊരു ബാഗുമായി വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മുവിനെ നോക്കി അഫ്സൽ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.
ആതിര നിയാസിനെ വിളിച്ചു അവനോടൊപ്പം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
“ഇക്കാ… ചാവാതെ നോക്കണം… പ്രശ്നമാകും. പക്ഷെ അയാളിനി സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാനും പാടില്ല… തപ്പിയെടുത്തു തരാം ഞാൻ… എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ… എനിക്ക് വേണ്ടി ചെയ്ത് തന്നതിനൊക്കെയുള്ള പ്രത്യുപകാരം ആണെന്ന് കൂട്ടിയാൽ മതി”
നിയാസിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അവളതു പറയുമ്പോൾ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് അഭിന അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭിനയുടെ നോട്ടം കണ്ട് നിയാസിന് ചിരി വന്നു. കൈകാട്ടി അവളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചതും അഭിന അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“ആതീ… ഇത് അഭിന… ഞാൻ കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണ്. അഭീ ഇതാണ് ആതിര… ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ”
“ഇക്കാന്റെ പഴയ പത്താം ക്ലാസ്സ്?”
“മ്മ്മ് അത് തന്നെ”
“സുന്ദരിയാണല്ലോ ഇക്കാന്റെ പെണ്ണ്”
“ഇക്കാന്റെ പഴയ പെണ്ണും സുന്ദരിയാ”
രണ്ടുപേരും പരസപരം പുകഴ്ത്തിയപ്പോൾ നിയാസിന് ചിരി വന്നു. അവർ സംസാരിച്ച് നിൽകുമ്പോൾ നിയാസ് പതുക്കെ അവിടുന്ന് വലിഞ്ഞു മുറിയിലേക്ക് കയറി.
“നീയെന്തിനാ ഇപ്പോ ഓടിയങ്ങു പോന്നത്?”
തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്ന് കരയുന്ന അമ്മുവിന്റെ തലയിൽ തലോടികൊണ്ട് അഫ്സൽ അവളോട് ചോദിച്ചു.
“കോളേജിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോ അമ്മയെ വിളിച്ചപ്പോഴാ കാര്യം പറയുന്നേ. പിന്നെ എനിക്കവിടെ നിക്കാൻ തോന്നിയില്ല ഇക്കാക്കാ… ആ നാറി ഒഴിഞ്ഞു പോകുന്നില്ലല്ലോ ഇക്കാക്കാ”
“എടീ സ്വന്തം അച്ഛനെയാ നീ നാറി എന്ന് വിളിക്കുന്നെ”
“പിന്നേ അച്ഛൻ… ഓർമ വച്ച കാലം മുതൽ അയാൾ അമ്മയെ സ്നേഹിച്ച കഥകൾ അല്ല, ഉപദ്രവിച്ച കഥകൾ മാത്രേ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുള്ളൂ… അങ്ങനെ ഒരാളെ എനിക്ക് അച്ഛനായിട്ട് വേണ്ട”
പോലീസിനെ കണ്ട് പേടിച്ചിരിക്കുന്ന സിനിയുടെ മക്കളെ മുട്ടായി കൊടുത്തു അനുനയിപ്പിക്കുന്ന ഗംഗയോടൊപ്പം കൂടി അവരോട് കൊഞ്ചുന്ന ബിനിലയുടെ കണ്ണുകൾ മകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. അത് കണ്ട് ഗംഗയും വല്ലാതായി.
“എനിക്ക് അച്ഛനില്ല. ഉള്ളത് വാപ്പയാ… മാക്കൂട്ടത്തിൽ അലിയാ എന്റെ വാപ്പ. ഇങ്ങൾ എന്റെ ഇക്കാക്കയും”
“സ്വന്തം ഇക്കാക്കയായിട്ട് ആണോടി എന്റെ കുണ്ണേൽ ജീവിച്ചു തീർക്കണമെന്നാ ആഗ്രഹം എന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞത്?”
മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കാതെ ചെവിയിലുള്ള അഫ്സലിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്മു ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ നോർമൽ ആയി.
“അഹ് അതെ… ഇങ്ങക്ക് എന്തേലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ മനുഷ്യാ? ഞാൻ ഏതായാലും തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു”
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഫ്സൽ അവളെ നോക്കി.
“അനിയത്തി പെണ്ണിനെ ഊക്കിക്കോളാം എന്ന് അമ്മക്ക് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്”
വൈകുന്നേരം 5 മണി ആയിരുന്നു ഷഫീദയെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ. നിറപുഞ്ചിരിയുമായി അഫ്സലിനൊപ്പം റൂമിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച ഷഫീദയെ അത്ഭുതത്തോടെയാണ് എല്ലാരും നോക്കി നിന്നത്. അവളുടെ നിറപുഞ്ചിരി ഏവരുടെയും മുഖത്തിന് ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു.
അഫ്സലിനെ താങ്ങി ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു അഭിനയെയും രഞ്ജിതയെയും സംശയത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്ന ഷഫീദക്ക് നിയാസ് അവരെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു.
“എന്റെ റബ്ബേ… ഇതായിരുന്നോ ഇക്കാക്കാന്റെ പെണ്ണ്? ഇങ്ങു വാ…”
ഷഫീദ അഭിനയെ കൈ നീട്ടി വിളിച്ചു. അടുത്തേക്ക് വന്ന അഭിനയെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ബെഡിൽ തന്റെ ഒപ്പം ഇരുത്തി അവൾ.
അഭിനയോട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനു ഇടയിലും അഫ്സലിന്റെ ടീച്ചറമ്മയെ ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഷഫീദ.
“എന്നാലും ഇക്കാക്കാ ഇവളെയെനിക്ക് നേരിട്ട് കാണിക്കാൻ ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആവേണ്ടി വന്നല്ലോ…”