പക്ഷെ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല-
“This was just a beginning… His sleepless days are coming…”
(ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന്… ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ വരാൻ പോകുന്നതേയുള്ളു എന്നും…കൂടെ ആ ചടപടാച്ചി ബിജിഎം ഇട്ട് വായിക്കണം…)
********
പൊതുവെ വായിനോക്കാനും കളക്ഷൻ എടുക്കാനും നേരത്തെ പോയിരുന്ന ചങ്കരൻ അന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ പോയി…
പക്ഷെ ആവേശത്തിൽ നേരത്തെ വച്ച് പിടിച്ചപ്പോൾ കോളേജ് തുറക്കുന്നതിനെ പറ്റി ആശാൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം…
ചെന്നപ്പോൾ തന്നെ നൈസ് ആയിട്ട് ചെക്കൻ ഒന്ന് ആസ്സായി…
കോളേജ് ഗേറ്റിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആണ് അത് തുറന്നിട്ടില്ല എന്ന് പോലും അറിയുന്നത്…
ഇതെന്താ തുറക്കാത്തെ എന്ന് ആലോചിച്ച് നിന്നപ്പോൾ ആണ് സെക്യൂരിറ്റി നിന്ന ചേട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്…
അങ്ങേരെ കണ്ടതെ ചെക്കൻ ഒരു ചോദ്യം –
“എന്താ ചേട്ടാ ഗേറ്റ് തുറക്കാത്തെ…”
ഇവൻ ഏതാടാ എന്ന മട്ടിൽ അങ്ങേര് ഒന്ന് ചുരിഞ്ഞു നോക്കി വാച്ചിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി…
പിന്നെ നമ്മടെ ചെക്കന്റെ അടുത്ത് അങ്ങനെ ആർഭാടം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത കൊണ്ട് നേരെ ഫോൺ തപ്പി എടുത്ത് ഒരു നോട്ടം…
“സുഭാഷ്… വെറും 7 മണി മാത്രം…”
അവിടെ നിന്ന് ഇനിം നാറേണ്ട എന്ന് കരുതി അങ്ങേരേം നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചിട്ട് വണ്ടി വട്ടം കറക്കി തിരിച്ചു വിട്ടു…
പോകുന്ന പോക്കിൽ ആണ് പതിവില്ലാതെ ഇറങ്ങുന്ന സമയം ആരേം കണ്ടില്ല എന്ന് പോലുമുള്ള ചിന്ത അവനിൽ വന്നത്…
അങ്ങനെ കിളിപോയി തിരിച്ചു വീട്ടിൽ കയറിയാൽ ചമ്മൽ ആണെന്ന് ഓർത്ത് നേരെ സുനിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു… കോളേജിന്റെ അടുത്തായിട്ടാണ് അത്…
വണ്ടി സുനിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറിയതും ഫോൺ ബെൽ കേട്ടു…
വണ്ടി ഒതുക്കി ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ മാതാശ്രീ…
“നീ ഈ രാവിലെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എങ്ങോട്ട് പോയതാടാ…”
“അത് അമ്മേ കോളേജ്…”
“കോളേജിലോ… ഈ വെളുപ്പാൻ കാലത്തോ…” അമ്മയുടെ അടുത്ത ചോദ്യം…
കൂടുതൽ നാറേണ്ട എന്ന് കരുതി അവൻ പറഞ്ഞു –
“അതല്ല അമ്മേ… ഇന്ന് സുനിടെ വീട്ടിൽ കയറിയിട്ട് പോകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു… അതാണ് നേരത്തെ ഇറങ്ങിയത്…”
“മ്മ്… എന്ന പറഞ്ഞിട്ട് പൊക്കുടേ നിനക്ക്…”
“ആ വിട്ട് പോയി.. എന്നാൽ ശരി ഞാൻ വെക്കുവാ…”
അതും പറഞ്ഞ് ഫോണ് കട്ട് ചെയ്ത് പോക്കറ്റിൽ തിരുകി ഹെൽമെറ്റ് എടുത്ത് അകത്തേക്ക് നടന്നു…
********
“അമ്മേ ചാ…”
രാവിലെ ഉറക്കം എണിറ്റു കൊട്ടുവായും ഇട്ട് റൂമിൽ നിന്ന് ചായേം ചോദിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ സുനിമോൻ കാണുന്നത് “അവന്റെ അമ്മ ചുട്ട വെള്ളപ്പവും മുട്ടക്കറിയും ” ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ തട്ടുന്ന ശങ്കരനെയാണ്…
“നീ എന്താടാ നാറി ഇവിടെ… ”
“ഓതെങ്കാ… എങ്ക് ബന്തുടെ…”
വാ നിറയെ അപ്പവും മുട്ടയുമായി ശങ്കരൻ തിരികെ ഒരു ചോദ്യം…
“എന്തോന്ന്… ഇതേത് ഫാഷ…”
അടുത്തിരുന്ന ചായ എടുത്ത് മോന്തി തോള്ളെ ഇരുന്നത് വിഴുങ്ങി ചങ്കരൻ ഒന്നുടെ സ്പുടതയോടെ ചോദിച്ചു –
“അതെന്താടാ എനിക്ക് ഇവിടെ വന്നൂടെ…”
“നീ വരുവോ പോകുവോ എന്തേലും കാണിക്ക്… പക്ഷെ വയറും വാടകക്ക് എടുത്ത് വന്നു ബാക്കി ഉള്ളവനെ പട്ടിണി ആകാൻ ആണോ ഉദ്ദേശം…”
“നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് ഇവിടെ വന്ന എന്നെ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കണം… നല്ലതാടാ…”
അവന്റെ അമ്മ സുനിടെ ഡയലോഗ് കേട്ട് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് വരുന്നത് കണ്ട് ചങ്കരൻ അപ്പം മുട്ട കുഴച്ച് വായിൽ കയറ്റി സെന്റി അടിച്ചു…
“വോ സെന്റി വേണ്ട… മിണുങ്… മിണുങ്… പശൂന് വച്ചേക്കുന്ന കാടി എടുത്ത് മാറ്റിയെര് അമ്മേ… അല്ലേ ഇന്ന് അതുങ്ങളും പട്ടിണി ആകും…” സുനി തട്ടി വിട്ടു…
“മതിയെടാ… എന്റെ മോൻ കഴിച്ചോ… ഡാ നിനക്ക് ഉള്ളത് എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്
… പല്ല് തേച്ചെങ്കിൽ എടുത്ത് തിന്ന്…ഇല്ലേ അതെ തൊട്ടാ നിന്റെ പല്ല് ഞാൻ അടിച്ചു കൊഴിക്കും…”
അമ്മ ആദ്യം ചങ്കരനെ നോക്കിയും, പിന്നെ സുനിയോട് കലിപ്പിട്ടു പറഞ്ഞു…
ചങ്കരൻ അപ്പം കയറ്റി ചവക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ നല്ല ഒരു ഇളി അമ്മേ ഇളിച്ചു കാട്ടി…