“ഒന്ന് പോയേ ഇത്താ… ഞാൻ നിങ്ങളെപ്പോലെ കഴപ്പി അല്ലാ…”
“ഡീ ഞാൻ അങ്ങനെ നിന്നെ മോശക്കാരി ആക്കിയതല്ല. ഞാൻ ഇത്രേം പറയണമെങ്കിൽ അവന്റെ പണി അത്രയും കൊള്ളാവുന്നോണ്ടല്ലേ?”
“എന്റെ പൊന്നിത്താ നിങ്ങളൊന്ന് പോയേ… അമ്മയിനി ഇതൊന്നും കേൾക്കാനാക്കേണ്ട”
“ആഹ്… ശെരി… ഞാൻ സുലു ആന്റിയെ കണ്ടിട്ട് പോകാൻ നോക്കട്ടെ… മോൾ ഉള്ളതോണ്ടാ… അല്ലേൽ ഞാൻ ഇവിടുത്തെ മുകളിൽ മണിയറ ആക്കിയേനെ…”
“ശോ… ഇങ്ങനൊരു കഴപ്പി…” അഞ്ജലി സൈനബയെ കളിയാക്കി.
സുലോചനയെ കണ്ടു സംസാരിച്ചു സൈനബ വേഗം ഇറങ്ങി. സുലോചന അഞ്ജലിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അമ്മയാണ്. വിവേകിന്റെയും അഞ്ജലിയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ അടുത്ത വർഷം അമ്മയ്ക്ക് ഒരു വയ്യായ്ക വന്നതാണ്. അതിൽ പിന്നേ പുറത്തേക്ക് പോകാനും ജോലി ചെയ്യാനും ഒന്നും വയ്യാതായി. പെട്ടെന്ന് തളർച്ചയും ക്ഷീണവും അനുഭവപ്പെടും. അതിനാൽ സുലോചന അധികവും ഇപ്പോൾ സ്വന്തം മുറിയിൽ ഒതുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
വിവേകിനു ടൗണിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയിൽ സെയിൽസ് ജോലി ആണ്. നല്ല പ്രഷർ ഉള്ള ജോലിയാണ് എങ്കിലും നല്ല ശമ്പളമുള്ളതുകൊണ്ടും കഠിനാദ്വാനി ആയതുകൊണ്ടും വിവേക് അതിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
സൈനബ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്ജലിക്ക് ആകെ ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ. ജോലിയും ഒതുങ്ങി…
സാധാരണ ടി വി കാണുകയോ മൊബൈലിൽ ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു പഴങ്കഥ പറയുകയോ ആണ് പരിപാടി. ഇന്നു അവൾ ടി വി ക്ക് മുന്നിൽ ഇരുന്നിട്ടും ഒരു സമാധാനവും കിട്ടുന്നില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ സൈനബ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മാറിയും മറഞ്ഞും വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
“മോൾ ഉള്ളതോണ്ടാ… അല്ലേൽ ഇവിടുത്തെ മുകളിൽ മണിയറ ആക്കിയേനെ…”
“എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും വിവേക് തരുന്നേന്റെ 10 ഇരട്ടി സുഖം തരും”
“ഞാൻ ഇത്രേം പറയണമെങ്കിൽ അവന്റെ പണി അത്രേം കൊള്ളാവുന്നോണ്ടല്ലേ…”
ഈ വാക്കുകൾ അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു. ആദ്യമായാണ് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കാര്യം മനസ്സിൽ ഓർത്തു തന്റെ പൂറ് ഇങ്ങനെ നനയുന്നത്. ശരീരം ഇത്രയും ചൂട് പിടിക്കുന്നത്.
അഞ്ജലി സ്വന്തം തലയിൽ ഒന്ന് കൊട്ടി… ‘എനിക്കിത് എന്താ പറ്റിയെ? വൃത്തികെട്ട ചിന്തകൾ… ആദ്യമായിട്ടാ ഇങ്ങനെ…
എന്നാലും…
‘സൈനുത്താത്ത ഇത്രയും പുകഴ്ത്തി പറയണമെങ്കിൽ… അത് വെറുതെയാവില്ല…
വിവേകേട്ടാനാണെങ്കിൽ അമ്മയ്ക്ക് വയ്യാതായ ശേഷം താനുമായി നല്ലപോലെ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ല… പാവം എല്ലാം കൊണ്ടുള്ള ടെൻഷൻ കൊണ്ടാകും.
എന്തായാലും എല്ലാം കൊണ്ടും വളരെ നല്ല സാഹചര്യമാണ്. അവന് ആണെങ്കിൽ രാവിലെ മുതലേ തന്നെ ഒരു നോട്ടവും ഉണ്ട്’
തന്റെ പൂറ് നനയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ടി വി യിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ പലതും ഓർത്തു വിരൽ കടിച്ചു.
‘ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം എന്തായാലും അമ്മ ഉറങ്ങും… മരുന്ന് കുടിച്ചിട്ടാണ് ഉറങ്ങുന്നതെങ്കിൽ 5 മണി വരെയെങ്കിലും ഉറക്കമാവും. വാതിൽ ചാരിയിട്ട് ചിലപ്പോൾ താനും ഉറങ്ങാറുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും ജോലി ഉണ്ടെങ്കിൽ തീർക്കും. ഇന്ന് എന്തായാലും മറ്റ് ജോലികൾ ഒന്നുമില്ല. മഹിയും അതിരാവിലെ മുതൽ പൊരി വെയിലിൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണ്. ഊണ് കഴിഞ്ഞു അവനും അൽപ്പം വിശ്രമിക്കും… സൈനുത്താത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ മുകളിൽ മണിയറ ഒന്നും ആക്കിയില്ലെങ്കിലും മഹി അവിടെ വിശ്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?’
‘ശോ… ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ഈ ചിന്തിക്കുന്നത്?’ അവൾ വിരൽ കടിച്ചുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.
‘സൈനുത്താത്ത എന്റെ ഉള്ളിലെയും കഴപ്പിയെ ഇളക്കി വിട്ടു… അല്ല, സൈനുത്താത്ത അല്ലാ… മഹി… ശോ… മഹിയോ… ഏതോ ഒരു ബംഗാളി പയ്യനെ…’ അവൾ സ്വന്തം തലയ്ക്ക് തട്ടി. അവൾക്ക് ചിരി വന്നു. അവൾ മുഖം പൊത്തി ചിരിച്ചു.
‘ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്… നന്നായി കഴപ്പ് കേറിയിട്ടുണ്ട്… സത്യം തന്നെ, മഹി പറഞ്ഞില്ലേലും മഹിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് കാൽ അകത്തി കിടക്കാൻ മാത്രം കഴച്ചിട്ടുണ്ട്… പക്ഷെ, അതല്ലല്ലോ വേണ്ടത്. അവൻ പറയണ്ടേ… അല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ?’ അവൾ വിരൽ മടക്കുകൾ പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ആലോചിച്ചു.