അത് പറയുമ്പോ അമ്മയും അച്ഛനും ചെറു ചിരിക്കുന്നത് നിമിഷ കണ്ടു. പക്ഷെ നകുലന്റെ മുഖത്തൊരു അസൂയയും നീരസവും ചെറു ദേഷ്യവും കണ്ടപ്പോൾ, നിമിഷയുടെ ഉള്ളിൽ അന്ധാളിപ്പ് പ്രകടമായി.
ഏട്ടനെന്താകും അങ്ങനെ മുഖം വെച്ചതെന്നവൾക്ക് ഓർത്തപ്പോൾ ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയതുമില്ല.
കോഴിയറുത്തു പൂജയും അതിന്റെ പ്രസാദം കൊണ്ടു അവിടെ തന്നെ കറിയും എല്ലാരും ചേർന്നുണ്ടാക്കി. കോഴിയിറച്ചി കുമ്പളങ്ങയുടെ കൂടെ വെക്കുന്ന കറിയാണ് ഒപ്പം ചോറും!
അവിടെ ആൽമരത്തിന് കീഴെ തന്നെ എല്ലാരും പായ വിരിച്ചു ഊണ് കഴിച്ചു.
അവിടെയടുത്തൊരു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട്! സീതാറുകുണ്ട് എന്നാണതിന്റെ പേര്! അവിടെക്കും എല്ലാരും കൂടെ ചെന്നു. നകുലും നിമിഷയും മാത്രം വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങിയില്ല. ബാക്കിയെല്ലാരും വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി കളിക്കയെല്ലാം ചെയ്തു.
പിന്നെ ഏതാണ്ട് മൂന്ന് മണിയോടെ അടുപ്പിച്ചാണ് അവർ ജീപ്പിലേക്ക് കയറിയത്.
തിരികെ വരുമ്പോ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പൊന്നുമോൾ അവരുടെ കൂടെ മുൻ സീറ്റിൽ ആയിരുന്നു. നകുൽ അതെ ജീപ്പിൽ പിറകിലും.
നകുലിനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുമ്പോ അവൻ പക്ഷെ നിമിഷയെ നോക്കാതെ മറ്റേതോലോകത്തായിരുന്നു.
നേരെ തറവാട്ടിലേക്ക് ചെന്ന ജീപ്പ് എല്ലാരും അവിടെ ഇറങ്ങിയശേഷം ചായ കുടിയും സൊറ പറയലുമായി നേരം പോയി.
ഏതാണ്ട് 7 മണിയോടെയാണ് നകുലിനും നിമിഷയും അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നത്, അപ്പോഴും രണ്ടാളുടേ മനസിലും എന്തെല്ലാമോ ആശയ കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ ശേഷം അമ്മ നകുലിനോട് ചോദിച്ചു. “എന്താടാ നിന്റെ അനിയത്തീടെ പിണക്കം മാറിയില്ലേ ഇനിയും, കണ്ടിട്ടും രണ്ടാളും മിണ്ടുന്നതേയില്ലലോ.”
“ആ മിണ്ടണ്ട!!!”
“എന്താടാ നിനക്കും വാശിയായോ, കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കും വരെയേ ഉള്ളു നിനക്ക് അവളോടുള്ള അവകാശവും അധികാരവുമൊക്കെ!!
നകുലന്റെ ഉള്ളിൽ തറച്ചപോലെ ആയിരുന്നു അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ!
“ഇല്ലമ്മേ എനിക്കവളോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല!” സീമന്തപുത്രൻ വിതുമ്പുന്നപോലെ തോന്നിയപ്പോൾ നകുലിനെ അമ്മ മാറോടു അണച്ചു.
ആദിവസത്തെ അലച്ചിൽ കൊണ്ടാവാം നിമിഷ നല്ലപോലെ വിയർത്തിരുന്നു, അവൾ നല്ലപോലെ തേച്ചു കുളിച്ച ശേഷം ചുരിദാറിന്റെ ടോപ് മാത്രമിട്ടുകൊണ്ട് ബെഡ്റൂമിലെത്തി, നകുൽ അവിടെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ബ്രൗസ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
“നകുലേട്ടാ…”
“നിനക്കല്ലേ എന്നോട് ദേഷ്യം! വേണ്ട മിണ്ടണ്ട..”
നിമിഷ പതിയെ വാതിൽ ചാരികൊണ്ട് ഈറൻ മുടി മുന്നിലേക്കിട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ മണവും ഭംഗിയും കണ്ടു നകുൽ അവളെ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി.
അവൾ നകുലന്റെ മടിയിലേക്കിരുന്നപ്പോൾ വേണ്ട എണീക്ക് എന്നവൻ പറഞ്ഞവളെ തള്ളി.
“ദേ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുവെ…”
“എന്ത്?!!”
“ഓഹോ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ”
“ഏട്ടാ.”
“എന്നെ അനിയത്തിയായിട്ടു തന്നെയാണോ ഏട്ടൻ കാണുന്നെ?”
“എന്താടി നീ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ?”
ഇതെന്താ ഇതിന്റെ അർത്ഥമെന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ലാപ്ടോപ്പ് കമ്പൂട്ടർ സ്ക്രീനിലെ സി ഡ്രൈവിൽ ഒളിപ്പിച്ച ഓരോ ഫോൾഡർ ആയി അവൾ ഓപ്പൺ ചെയ്തു. ബ്രദർ സിസ്റ്റർ പോൺ എന്ന പേരിലുള്ള ഫോൾഡർ ആയിരുന്നു അവസാനം എത്തിയത്.
“അയ്യോ !!! എടി എടി …ഇതെനിക്കറിയില്ല. മേ ബി ആ അശ്വന്ത് ആയിരിക്കും, അവനാണ് പോൺ മൂവി കളക്ഷൻ ഇതിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞത്. അന്നവൻ അത് കോപ്പി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ആ സമയം തന്നെ അവന്റെയമ്മ അത്യവശ്യമായി വീട്ടിലേക്ക് വരാനോ മറ്റോ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ വേഗം പെൻഡ്രൈവ് ഊരിയെടുത്തു പോകുകയായിരുന്നു.”
“ആ ഇനി അവന്റെ മണ്ടക്ക് വെക്ക്!!”
“അയ്യോ നിമിഷേ അവനാണിത് കൊണ്ട് വന്നത്!”
“ഉം ശെരി വിശ്വസിച്ചു.”
“വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അതാ സത്യം.”
“അതെന്താ ഈ ഫോൾഡർ മാത്രം വേറെയൊന്നുമില്ലേ??? ഹ്!!”
“ആഹ് എനിക്കറിയില്ല. ഞാനൊന്നാമത് ഈ സിസ്റ്റത്തിൽ അത് കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ല.”
“അപ്പൊ ഏട്ടൻ മൊബൈലിൽ കാണാറുണ്ട് അല്ലെ?” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിമിഷ നകുലന്റെ തുടയിലൊരു നുള്ളുകൊടുത്തു.