“ഉം”. ഞാൻ മൂളി. അമ്മ കുളിച്ചിട്ടേയുള്ളു എന്ന് തോന്നി. ലക്സ് സോപ്പിന്റെ വാസന അമ്മയുടെ തോളിൽ നിന്നും. തോളിൽ നിന്നെന്ന് പറയാൻ കാരണം എനിക്ക് അമ്മയുടെ തോൾ വരെയേ ഉയരമുള്ളു എന്നതാണ്. ക്ലാസ്സിലും അസംബ്ലിയിലും എന്നും മുൻ നിരയിൽ നിൽക്കാനായിരുന്നു എന്റെ യോഗം. കൂട്ടുകാർ പൊക്കം വയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് വീട്ടിൽ വന്ന് സങ്കടപ്പെടുമ്പോൾ അമ്മ പറയും, “ കുറച്ചുനാൾ കൂടി കഴിയുമ്പോ എന്റെ ശ്രീമോൻ സുരേഷ് ഗോപീടത്രേം ആവൂല്ലേ..” അമ്മ വെറുതെ പറയുന്നതാണെന്നെനിക്കറിയാം. എന്നാലും ഞാനത് അംഗീകരിച്ചതായി നടിക്കും. അമ്മ വെറുതെ പറയുകയാണെന്ന് ഞാൻ വെറുതെ പറയുകയല്ല. പപ്പയ്ക്ക് അമ്മയുടെ അത്രയേ കഷ്ടിച്ച് പൊക്കമുള്ളു. അമ്മയാണെങ്കിൽ രാമന്റെ ഏദൻ തോട്ടം സിനിമയിലെ അനുസിത്താരയെ പോലെ കുള്ളിയും. കാഴ്ചയ്ക്കും ഏകദേശം അങ്ങനെതന്നെ, വെളുത്ത്, നേരിയ തടിയും, മുട്ടോളം നീണ്ട മുടിയും. മൊത്തത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഫാമിലി.
മുഖത്തും നെഞ്ചിലും വയറിലുമൊക്കെ നനവ്. അമ്മയുടെ മുടിയിൽ നിന്നാണ്. ബ്ലൌസ്സിന്റെ പുറകുവശവും ചന്തിയുടെ ഭാഗത്ത് സാരിയും കുളിപ്പിന്നൽ പിന്നി വിടർത്തിയിട്ട മുടി തട്ടി നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ വെറുതെ ലക്സിന്റെ മണവും മുടിയുടെ തണുപ്പും ആസ്വദിച്ച് അമ്മയുടെ അരയിൽ കൈചുറ്റി നിന്നു.
“ചെല്ല് മോനൂ..” അമ്മ ചായയുമായി തിരിഞ്ഞു. ചുവന്ന വലിയ പൊട്ടും അടിയിൽ ഭസ്മക്കുറിയും കണ്ണിൽ നേർത്ത് കണ്മഷിയും. അമ്മ നല്ല സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നി.
ഞാൻ അമ്മയെ വിട്ട് ഷെൽഫിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
****************
പപ്പ വരുമ്പോൾ സന്ധ്യ ആയിരുന്നു.
“എന്തായീന്ന് ടെൻഷനടിച്ച് ഇരിക്കുകാരുന്നു. വിളിച്ചു നോക്കാനാണേൽ ഫോണിൽ ചാർജില്ല. കരണ്ടാണേൽ രാവിലെ പോയതാ.” അമ്മയുടെ സ്വരത്തിൽ പപ്പയെ കണ്ട ആശ്വാസം.
“വിളിച്ചാൽ എവിടെ കിട്ടാനാ. എന്റെ ഫോണും ഓഫാ. നമുക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് പാക്ക് ചെയ്യണം. വെള്ളം വരുന്നു.” അകത്തേയ്ക്ക് കയറിയപാടെ പപ്പ പറഞ്ഞു.
ടൌണിലൊക്കെ മലവെള്ളമെത്തിയത്രെ. ആളുകൾ വീടും കടകളുമൊക്കെ പൂട്ടിക്കെട്ടി ചങ്ങനാശേരിയിലും മറ്റുമുള്ള സ്ക്കൂളുകളിലെ ക്യാമ്പുകളിലേയ്ക്ക് തിടുക്കത്തിൽ രക്ഷപെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഏത് നിമിഷവും വെള്ളമിവിടെയെത്താം.
ഞങ്ങൾ പാക്കിംഗ് തുടങ്ങി.
“അധികമൊന്നും എടുക്കണ്ട. അത്യാവശ്യമുള്ളത് മാത്രം മതി. നമുക്ക് സമയമില്ല.” പപ്പയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വേവലാതി വെള്ളപ്പൊക്കമായി.
ഞാനപ്പോൾ എന്റെ സ്വകാര്യശേഖരം സ്ക്കൂൾ ബാഗിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, പുസ്തകങ്ങൾക്കുമടിയിൽ ഭദ്രമായി വയ്ക്കാൻ നോക്കുകയായിരുന്നു. ഏതോ മലയാളം കമ്പിസൈറ്റിൽ നിന്നും ക്ലാസ്സിലെ എബിൻ പ്രിന്റെടുത്ത കഥകളുടെ കെട്ട്. അതവനു തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ളതാണ്. ആ കെട്ടിൽ മുകളിലായിരിക്കുന്ന, ഇന്നലെ രാത്രി എന്റെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളെ ഞെട്ടിപ്പിച്ച, പിന്നെ തരിപ്പിച്ച കഥയുടെ തലക്കെട്ട് വെറുതെ ഞാൻ നോക്കി. “അമ്മയുടെ മുടിക്കെട്ടിൽ.”
കഥകളുടെ കെട്ടുകൾ മറിച്ച് നോക്കുമ്പോഴാണ് ആ തലക്കെട്ട് കണ്ടത്. മറ്റുള്ളവയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ തലക്കെട്ട്. അമ്മയുടെ മുടിക്കെട്ടിലിതെന്തിരിക്കുന്നു എന്ന് കൌതുകം തോന്നി. ആ കൌതുകം കൊണ്ടാണ് വായിച്ചത്. വായിച്ചപ്പോൾ ഒരു വല്ലായ്മ, അരുത് എന്ന തോന്നൽ, തരിപ്പ്, പിന്നെയുമെന്തൊക്കെയോ. വായിച്ചു, വാണമടിച്ചു, വിഷമിച്ചു. കുറ്റബോധമായിരുന്നു പിന്നെ. ഇന്നിപ്പോൾ അമ്മയോട് പെട്ടെന്ന് സ്നേഹം തോന്നിയത് ഒരു പക്ഷേ ആ കഥയുടെ ഇഫക്ടായിരുന്നോ? അറിയില്ല. അമ്മയുടെ മുടിക്ക് നനവും മണവുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ നനവും മണവും അറിയുന്നത് ഇതാദ്യമോ? അറിയില്ല. പക്ഷേ അതിനെ അമ്മയുടെ മുടിയുടെ നനവും മണവുമായിത്തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായിരുന്നു.
വീണ്ടും കുറ്റബോധത്തോടെ ഞാൻ ആ കെട്ട് ബാഗിലൊളിപ്പിച്ചു.
“ജോർജ്ജേട്ടാ..” അമ്മയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി. പരിഭ്രാന്തമായ ശബ്ദം. ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടിച്ചെല്ലാനായി ഹാളിലേയ്ക്ക് ചുവടുവച്ചു. വെള്ളത്തിലായിരുന്നു കാൽ പതിച്ചത്.