നബീസുവിന്റെ ആ കുറ്റപ്പെടുത്തൽ റംലക്ക് പിടിച്ചില്ല.
“കുടുംബം തകർത്തത് ഞാനല്ല… നിങ്ങടെ മോനാ… അടങ്ങിയൊതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ എന്നെ ഈ കുഴിയിൽ കൊണ്ട് ചാടിച്ചതാ നിങ്ങടെ മോൻ… അവന് കാണണമെന്ന്… ഞാൻ വേറൊരാളോടൊപ്പം കിടക്കുന്നത് അവന് കണ്ടാസ്വതിക്കണമെന്ന്… അവനെന്റെ കാല് പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.. അവൻ തന്നെയാ ടോണിച്ചനെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ചത്… എന്റാങ്ങള വരുംന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഉമ്മാന്റൊപ്പം പറഞ്ഞയക്കാതിരുന്നതും അവന്റെ ബുദ്ധിയാ…
പിന്നെ ഞാനുമൊരു പെണ്ണാ… എനിക്കും ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്..
വീട്ടിലുള്ള ഒരാള് തന്നെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോ ഞാനുമൊന്ന് കൊതിച്ച് പോയി…
ഉമ്മാന്റെ മൂത്ത മോനെപ്പറ്റി ഞാനൊന്നും പറയണ്ടല്ലോ… ?”
റംല ഉച്ചത്തിൽ ചീറി.
ഉമ്മാന്റെ മുന്നിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കണമെങ്കിൽ ഇനി കരഞ്ഞിട്ടോ, കാല് പിടിച്ചിട്ടോ കാര്യമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു.
നബീസുവാണെങ്കിൽ കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ, കണ്ണും തുറുപ്പിച്ച്, വായും പൊളിച്ച് അനങ്ങാനാവാതെ ഇരിക്കുകയാണ്.
ഇതെന്തൊക്കെയാണീ നടക്കുന്നത്..?
റംല പറഞ്ഞത് പൂർണമായും അവൾക്ക് മനസിലായതുമില്ല.
ഷംസൂന് കാണണമെന്നോ… ?
എന്ത്… ?
“ റംലാ… നീയെന്താണീ പറയുന്നത്..?
എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല..നിന്റെ കുറ്റം മറക്കാൻ നീയെന്റെ ചെക്കനെ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ… ?”
ഇപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യമല്ല, എന്തോ അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയാണെന്ന് റംലക്ക് തോന്നി.
അവൾ ഉമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
എല്ലാം പറയാൻ തന്നെ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
“ഉമ്മാ… ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യം തന്നെയാ…. ഷംസുവാണ് ഇതൊക്കെ തുടങ്ങിയത്…”
തുടർന്ന് ഷംസു ആദ്യം വന്ന് തന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യം മുതൽ എല്ലാം റംല വിശദമായി ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു..താനൊഴിഞ്ഞ് മാറിയിട്ടും അവൻ കരഞ്ഞ് കാല് പിടിച്ച കാര്യവും, ടോണിയെ ചായ കുടിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചത് തങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നെന്നും, എല്ലാം, എല്ലാം റംല പറഞ്ഞു.
നബീസൂന് കരയണോ, ചിരിക്കണോ, ഞെട്ടണോ, അതോ പേടിക്കണോ, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് തിരിഞ്ഞില്ല.
ഇതൊന്നും അവൾക്ക് കേട്ട് കേൾവിയില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണ്. ഇങ്ങിനെയൊക്കെ നടക്കുമോന്നാണ് അവൾ അൽഭുതത്തോടെ ചിന്തിച്ചത്.
ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന റംല, ഉമ്മയുടെ ദേഷ്യം മാറി വരുന്നത് കണ്ടു..
“എന്നാലും റംലാ… ഷംസൂന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് എങ്ങിനാടീ നീ ടോണിക്ക്….?”
പറഞ്ഞത് മുഴുവനാക്കാൻ നബീസൂന് കഴിഞ്ഞില്ല.
റംല ലജ്ജയോടെ ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന്തന്നെ നബീസൂന് മനസിലായി, റംലക്ക് അതിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്..
“വെറുതെയല്ല നീയൽപം തുടുത്തത്.. വന്നപ്പഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നിനക്ക് നല്ല മാറ്റമുണ്ടെന്ന്… അപ്പോ ഇതായിരുന്നല്ലെടീ കള്ളീ സംഗതി… ?’”
ഉമ്മാക്കിപ്പോ ഒട്ടും ദേഷ്യമില്ല.. ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ പോലെയാണ് സംസാരം.
റംലക്ക് ആശ്വാസമായി.
“ഉമ്മാ…നിവൃത്തികേട് കൊണ്ട് പറ്റിപ്പോയതാ.. ഇനിയൊരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ല… ഉമ്മയെന്നെ വെറുക്കരുത്..””
ഉമ്മയുടെ രണ്ട് കയ്യും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് റംല പറഞ്ഞു.
“ഇനി വേണ്ടെന്ന് നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോ…?”
ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് റംല ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കി.
“നീ നോക്കണ്ട… നിന്റെ വിഷമം എനിക്കറിയാം.. സമദ് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോ തന്നെ നിനക്ക് സുഖവും സമാധാനവും കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്നും ഉമ്മാക്കറിയാം..പിന്നെ നിനക്ക് സുഖിക്കേണ്ട പ്രായവുമല്ലേ..?
പക്ഷേ, സൂക്ഷിക്കണം.. വേറൊരാളിതറിയരുത്.. പ്രത്യേകിച്ച് ഉപ്പ..”
റംല മിഴിച്ചിരിക്കുകയാണ്..എന്താണുമ്മ പറഞ്ഞത്..?
“ ഉമ്മാ… ഉമ്മ പറഞ്ഞെതെന്താണെന്ന് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ..? “
“ഉണ്ടെടീ… നല്ല ബോധത്തോടെത്തന്നെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്… നല്ല പ്രായത്തിൽ ഇത് കിട്ടാഞ്ഞാലുള്ള പ്രയാസം എനിക്കുമറിയാം…”
ഉമ്മാന്റെ മുഖം തുടുക്കുന്നത് അൽഭുതത്തോടെയാണ് റംല കണ്ടത്.
ഇതെന്ത് അമ്മായമ്മ എന്ന മട്ടിൽ റംല,നബീസൂനെ നോക്കി. ഉമ്മാക്കും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്.
ഇവിടുന്ന് പോയ പോലെയല്ല വന്നത്. ശരീരത്തിനും മനസിനും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റമുണ്ട്.. ഇനി ഉമ്മയും….?
ഒന്ന് ചോദിച്ച് നോക്കിയാലോ..?