മണിപ്പാലിലെ രാത്രികൾ – 1 2

ഞാൻ അവർ തന്ന പലഹാരവും കഴിച്ചു അവരെത്തന്നെ വായിൽ നോക്കിയിരുന്നു. വീട്ടിലായിരുന്നെങ്കിൽ രാത്രി ആസ്വദിച്ചു ഒരു വാണം വിടാനുള്ള വകയായി.

അങ്ങനെ അന്നത്തെ ദിവസം രാത്രിയായി. എട്ട് മണിക്ക് ഞങ്ങൾ പുറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു അവർക്കുള്ള ഭക്ഷണം പാഴ്‌സൽ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നു കൊടുത്തു. മൂത്തുമ്മയും ഇളയുമ്മയും വാർഡിൽത്തന്നെ നിന്നു. ഒരാളെ നിൽക്കാവൂ എന്ന് പറഞ്ഞു നഴ്സുമാർ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും സ്ത്രീകൾ ആയത് കൊണ്ട് പുറത്താക്കിയില്ല.

ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും കോട്ടേജിൽ പോയി കിടക്കാനായി പുറത്തിറങ്ങി നടന്നു. അവിടുത്തെ രാത്രി എനിക്ക് പകലിനെക്കാൾ മനോഹരമായി തോന്നി. ലൈറ്റുകളും തിരക്കേറിയ കടകളും സ്ട്രീറ്റ് ഫുഡും രാവിലെ കണ്ടത് പോലെയുള്ള കമ്പിക്കാഴ്ചകളും ഒക്കെയായി അടിപൊളി അന്തരീക്ഷം. ഞാനതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ കൂടെ നടന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഇടുങ്ങിയ ഒരിടവഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവിടെയാകട്ടെ കൂരിരുട്ടും. ആസിഫിക്ക ടോർച്ചുമായി ഞങ്ങൾക്ക് പിറകെ വെളിച്ചം കാട്ടി. കുറെ മുന്നോട്ടു പോയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കോട്ടജിനു മുന്നിലെത്തി. വാർപ്പിട്ട വളരെ പഴയ ഒരു കോട്ടേജ്. പൈന്റടിച്ചിട്ടൊക്കെ വർഷങ്ങളായിട്ടുണ്ട്.

ജംഷാദ്ക്ക പോക്കെറ്റിലുള്ള കീ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു അകത്തെ ലൈറ്റിട്ടു. നേരെ കയറുന്നത് തന്നെ റൂമിലേക്കാണ്. റൂം വിശാലമാണ്. ഒടിഞ്ഞു വീഴാറായ ഒരു കട്ടിൽ ഒരു മൂലക്ക് ഒതുക്കിയിട്ടുണ്ട്. കിടക്കാനുള്ളത് നിലത്തു വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബാക്കി ഭാഗം മുഴുവൻ അയൽ കെട്ടി അലക്കി വിരിച്ചിട്ടുണ്ട് . റൂമിൻ്റെ ഒരു മൂലക്ക് ബാത്രൂമും ഉണ്ട്.

കുറച്ചു നേരം ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു നിന്ന ശേഷം ഓരോരുത്തരായി കുളിയും മറ്റുകാര്യങ്ങളും കഴിച്ചു. ആദ്യം എന്നെത്തന്നെ ബാത്റൂമിൽ വിട്ടു. എനിക്കാണെങ്കിൽ പകൽ സമയത്തെ കാഴ്ചകളും ജാസ്മിൻ ഇത്തയുടെ ശയ്പ്പുള്ള കുണ്ടിയും ഒക്കെ കണ്ട് കഴപ്പ് മൂത്തിട്ടുണ്ട്. നല്ല ഒരു വാണം വിട്ടാലെ ആശ്വാസം കിട്ടൂ എന്ന അവസ്ഥയാണ്. പക്ഷെ ആദ്യത്തെ ദിവസമായത് കൊണ്ടും പുറത്ത് അവർ രണ്ടു പേരും ഉള്ളത് കൊണ്ടും പെട്ടെന്ന് കുളിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി. അപ്പോഴേക്ക് അവർ നിലത്ത് നല്ല വൃത്തിയായി വിരിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ അവിടെ കിടന്നു. അവരും കുളി കഴിഞ്ഞതോടെ ഞങ്ങൾ ലൈറ്റണച്ചു ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. എൻ്റെ അടുത്ത് ജംഷാദ്ക്കയും അപ്പുറത്ത് ആസിഫിക്കയും. രാത്രി അവിടെ നല്ല തണുപ്പാണ്. മൂന്നു പേർക്കും കൂടി ആകെ ഒരു പുതപ്പ് മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. തണുപ്പുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ഇറങ്ങാൻ പുതപ്പ് നിർബന്ധമാണ്. അത് ദേഹത്തിന്ന് മാറിയാൽ ഉടനെ ഞാനുണരും. അത് ജംഷാദ്ക്കാക്കും അറിയാം. കിടന്നതെ ഓർമ്മയുള്ളൂ. ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.

രാത്രി സമയം എത്രയായിട്ടുണ്ടാവും എന്നറിയില്ല. എന്തോ അസ്വസ്ഥത തോന്നി. ഉറക്കത്തിലെപ്പോഴോ ആരോ എൻ്റെ പുതപ്പ് പിടിച്ചു വലിച്ച പോലെ തോന്നി ഞാനുണർന്നു. പക്ഷെ പുതപ്പ് എൻ്റെ ദേഹത്ത് തന്നെയുണ്ടെങ്കിലും ഒടുക്കത്തെ തണുപ്പ് കാരണം കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഇരുട്ട് കാരണം ആദ്യം ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പതിയെ നിലാവിൻ്റെ വെട്ടത്തിൽ റൂമിലെ കാഴ്ചകൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായിത്തുടങ്ങി. ഇക്ക എൻ്റെ അടുത്ത് തന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഇക്കാക്ക് എന്തോ ഒരു ഇളക്കം പോലെ. ആ ഇളക്കത്തിനനുസരിച്ചു ഇക്കയുടെ ശ്വാസത്തിലും ചില മാറ്റങ്ങൾ എനിക്ക് കേൾക്കാം.

എൻ്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും അങ്ങോട്ടു മാറി. എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയ സമയം നോക്കി ഇക്ക വാണമടിക്കുകയാവുമോ? എന്നെപ്പോലെ തന്നെ പകൽ സമയത്തെ കാഴ്ചകൾ കാരണം ഉറക്കം വരാഞ്ഞിട്ടാവും. ഏതായാലും ഞാൻ ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ കിടന്നു.

ഇക്ക ഇളകുന്നതിനനുസരിച്ചു എൻ്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും പുതപ്പ് കുറേശ്ശെയായി മാറിപ്പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം ഉറങ്ങാതെ കിടന്നത് കൊണ്ട് ഉറക്കമൊക്കെ പാടെ പോയി. എൻ്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് പുതപ്പ് പൂർണ്ണമായും മാറിപ്പോവുമെന്നു തോന്നിയപ്പോ ദേഷ്യം വന്നു ഞാൻ പുതപ്പ് പിടിച്ച് ഒറ്റ വലി കൊടുത്തു. ഇക്കയുടെ ദേഹത്തു നിന്നും പുതപ്പു പൂർണ്ണമായും മാറി എൻ്റെ ദേഹത്തോട്ട് പോന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *