കുളി കഴിഞ്ഞ ് പുറത്തു വന്നപ്പോളേയ്ക്കും പ്രാതല് റെഡിയായിരുന്നു. കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുമ്പോള് വാസന്തി ചേച്ചിയുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ഭാവമാറ്റം. എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാന് തന്നെ നാണം. ലജ്ജയില് പൊതിഞ്ഞ് മുഖം ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റമുണ്ടും ബ്ലൗസ്സും ആണ് വേഷം. കുളിച്ച് കണ്ണെഴുതി പൊട്ടു കുത്തീട്ടുണ്ട്. തടിച്ച അമ്മിഞ്ഞകള് ബ്ലൗസ്സിന്റെ മുഴുവന് പിന്നുകളും കുത്തി വരിഞ്ഞു നിറുത്തിയതിനാലാകാം മുലക്കണ്ണുകള് ആ ചുവന്ന ബ്ലൗസ്സിനുള്ളില് എഴുന്നു നില്ക്കുന്നു. മുലഞെട്ടുകളുടെ ഭാഗം ഒരു രൂപ വട്ടത്തില് ഊറുന്ന പാലിനാല് നനഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. എന്റെ നോട്ടം കണ്ട് ചേച്ചി പോയി വേഗം ഒരു തോര്ത്തെടുത്ത് മാറത്തിട്ട് വന്നു. പിന് തിരിഞ്ഞപ്പോള് പുറത്ത് ബ്രായുടെ നിഴലാട്ടമൊന്നും കില്ല. പാല് കൊടുക്കുന്ന അമ്മമാര് വീട്ടില്
ബ്രായിടുന്ന പതിവൊന്നുമില്ലെന്നു് തോന്നുന്നു. വീണ്ടും എന്റെ ദൃഷ്ടികള്
ചേച്ചിയുടെ മാറത്തു തന്നെയാണ് എന്നു കണ്ടപ്പോള് അവര് ചുണ്ടു കടിച്ച് ഒരു കൃത്രിമ കോപഭാവത്തില് നാണത്തോടെ എന്നെ കണ്ണുരുട്ടിക്കാട്ടി. അവരുടെ അമ്മിഞ്ഞകളോടുള്ള എന്റെ അഭിവാഛ: അവര്ക്കു് മനസ്സിലായിക്കാണും.
എപ്പോഴാ മോന് പോകുന്നേ….? അമ്മായിയുടെ ആകാംക്ഷ.
ഉടനെ പോകണം…
ഇന്നലെ പറഞ്ഞ ആ കാറ് പണിക്കാരന് ഇപ്പോള് വരം എന്നു് പറഞ്ഞയച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദൈവാധീനം… എന്നാ പിന്നെ അവന് വരട്ടെ അല്ലേ…
ങ്ഹാ അതാ നല്ലത്…
ഇനി വരാതിരിയ്ക്കുമോ വിഷുവല്ലേ…? ഈ മൊബൈല് ഫോണിനു് റെയിഞ്ച് കിട്ടുന്നില്ല, അല്ലേല് ടൗണില് നിന്നു് ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു വരുത്താമായിരുന്നു.
ഏതായാലും മോന് വിഷു ഇക്കൊല്ലം ഞങ്ങടെ കൂടെ കൂട്….
നിങ്ങള്ക്കൊക്കെ അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവുമോ ആവോ…
ഞങ്ങള്ക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല, പിന്നെ ചേട്ടനു് ഇവിടെയുള്ളത് കൊണ്ട് എല്ലാം തൃപ്തിയാകുമോന്നാ ഞങ്ങള്ക്കു് പേടിയുള്ളൂ…. വാസന്തിചേച്ചി ആ പറഞ്ഞതില് ഒരു ദ്വയാര്ത്ഥമില്ലേ എന്നു് എനിയ്ക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല…
അയ്യോ ചേട്ടാന്നൊന്നും വിളിക്കല്ലേ ചേച്ചീ…. മധുവിനേക്കാളും ഇളയതാ ഞാന്. ചേച്ചി അതൊരു ബുഹുമാനാര്ത്ഥത്തിലാണു വിളിച്ചതെന്നു് എനിയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു എങ്കിലും.
പിന്നെ ഇവിടേന്നു് കിട്ടിയ ആഥിത്യമെല്ലാം എനിയ്ക്ക് ജീവിതത്തില് ആദ്യമായാണ്. ഇതുപോലൊരു കുടുംബത്തില് വന്നു പിറന്നില്ലല്ലോ എന്നാണ് എന്റെ ദുഖം. മധു ഭാഗ്യവാനാണ്, എനിയ്ക്കവനോട് അസൂയ തോന്നുന്നു.
മോനിനി ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമാണെന്നു് കരുതിക്കോളൂ കുട്ടീ… ഞങ്ങളെ ഇത്രയ്ക്കങ്ങ് ഇഷ്ടാവുന്നു് കരുതീല്യാട്ടോ… അമ്മായി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു…
ഞാനെന്നാല് കാറ് ഒക്കെ ഒന്നു് പോയി നോക്കട്ടെ, കൈകഴുകാനെണീറ്റ് ഞാന് പറഞ്ഞു.
അധികം വെയിലത്ത് നിക്കണ്ടാട്ടോ… ആ പണിക്കാരന് വന്നു നോക്കിക്കോളും…
ശരി അമ്മായീ…
അമ്മായി പറഞ്ഞപോലെ പുറത്ത് നല്ല വെയിലായിരുന്നു. എയര്കീഷനിലിരുന്നു് നാട്ടിലെത്തുമ്പോഴുള്ള ചൂടും ഹ്യുമിഡിറ്റിയും സഹിക്കാന് ചില്ലറ പാടൊന്നുമല്ല. ഒരഞ്ച് മിനിറ്റ് വെളിയില് നിന്നപ്പോഴേയ്ക്കും വിയര്ത്തു കുളിച്ചു. വേഗം വീട്ടിലേയ്ക്ക് തന്നെ മടങ്ങി. അമ്മായിയുടെ മരത്തില് പണിത് ഓടുമേഞ്ഞ പഴയ വീട്ടിനകത്ത് ഒരു കുളിര്മ്മയു്. വിയര്ത്തൊലിച്ച് വരുന്ന എന്നെ കണ്ട് അമ്മായി തന്റെ മാറില് കിടന്ന തോര്ത്തെടുത്ത് തലയും മുഖവുമെല്ലാം തുടച്ചു തന്നു,
ഒരമ്മയുടെ വാത്സല്യത്തോടെ…
മോന് മുകളില് പോയിരുന്നോളൂ ഞാന് സംഭാരം കൊടുത്തയക്കാം…
ഏതായാലും അവസരങ്ങള് നഷ്ടപ്പെടേണ്ട ഞാന് വേഗം മുകളില് പോയി
തയ്യാറെടുത്ത് കിടന്നു. അമ്മായി ആരെയാണാവോ സംഭാരം കൊടുത്തു
വിടുന്നത്. വാസന്തിചേച്ചിയുടെ മുഖഭാവം കാണുമ്പോള് കീഴ്വഴങ്ങി തരാനുള്ള ആഗ്രഹം കാണുന്നുണ്ട്. അതോ ഇനി ബിന്ദുവിനെ തന്നെ വിഷുക്കണി കാണിക്കാന് വിടുമോ…? ഏയ് അത് എന്റെ അതിമോഹമാണ് പതിനാറ് പരുവത്തില് വിവാഹം പ്രതീക്ഷിച്ച് നില്ക്കുന്ന കന്യകയെ അങ്ങിനെ ഒരു പവനു് വേണ്ടിയൊന്നും അമ്മായി കാഴ്ചവെക്കില്ല. തന്നെയുമല്ല അവളാണെങ്കില് എന്റെ കണ്ണുവെട്ടത്ത് പോലും അധികം വരുന്നില്ല. വീട്ടിലെ ചുറ്റിക്കളികള് എല്ലാം അവള്ക്കും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരിയ്ക്കും.
ഇഷ്ടായി, രമ്യേടെ കന്തിലും കുറുമ്പാടിന്റെ തുളയിലും കുണ്ണയുടെ മകുടം കുറേ നേരം ഇട്ട് ഉരയ്ക്കാമായിരുന്നു
പോടി തൃക്കാവടി മോളെ. നിന്റെ കൂതി ഞാൻ അടിച്ചു പൊളിക്കും.