മായാവതി 2

Mayavathi Part 2 | Author : John Abraham

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം…

ഈ കഥ വായിക്കുന്നതിനു മുൻപ് മായാവതി 1 വായിക്കുക

രാഘവൻ പിള്ള ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നു പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി വന്ന ഭവാനി പത്രം പിടിച്ചു മാറ്റി നേരെ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.
​”എന്താ രാഘവേട്ടാ ഇത്? സുഗുണന് പ്രായം ഇപ്പോൾ തന്നെ 25 ആവാറായി. അവനൊരു കല്യാണം കഴിക്കണ്ടേ? അയൽപക്കത്തെ കുമാരന്റെ മോൻ കഴിഞ്ഞ മാസം കെട്ടി, അവന്റെ പ്രായം സുഗുണനേക്കാൾ കുറവാ.”

​രാഘവൻ പത്രം മടക്കി വെച്ച് കണ്ണട ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചു. “അതിനെന്താ ഭവാനി ഇത്ര തിടുക്കം? അവന് പ്രായം ഇനിയും ഉണ്ടല്ലോ. എന്നെ നോക്ക്, എനിക്ക് 35 വയസ്സുള്ളപ്പോഴല്ലേ 17 വയസ്സുകാരിയായ നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിയത്? അതുപോലെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോരെ..
​ഭവാനി ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി. “ഓ… അതൊക്കെ അന്നത്തെ കാലം! എന്നെ പോലെ മുതുക്കന്മാരെ കെട്ടാൻ ഇപ്പത്തെ പെൺകുട്ടികളെ കിട്ടില്ല … പിന്നെ, നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കിട്ടിയ പോലെ, ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ

സുഗുണൻ അത്ര പുണ്യവാനൊന്നും അല്ല കേട്ടോ! അതെന്താടി അവനു കുഴപ്പം അവനല്ലേ.. ഈ പറമ്പിലെ ജോലികൾ ഒക്കെ നോക്കുന്നത്..

തോട്ടത്തിൽ അവനാണോ മുഴുവൻ നോക്കുന്നെ? ഗോവിന്ദേട്ടൻ അല്ലെ… അങ്ങേർക്ക് ആരോഗ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഭംഗിയായി നടക്കുന്നു. അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മോൻ ആ മടിയൻ അല്ല

​രാഘവൻ പിള്ള പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഭവാനിയെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കിയിട്ട് ഒരു ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു: “അത് ശരിയാ ഭവാനി… ഗോവിന്ദന്റെ ആരോഗ്യം നിനക്ക് ശരിക്കും അറിയാമല്ലോ!”

​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഭവാനി ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചു. എങ്കിലും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. “നിങ്ങൾ ആ മൂന്നാനോട് പറഞ്ഞ് അവനൊരു പെണ്ണ് നോക്ക്. ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ?” രാഘവൻ ശരി ഇനി അതും പറഞ്ഞു ഉടക്കേണ്ട..

​രാഘവൻ പിള്ള മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി, കുടയുമെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയതും അയാൾ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഭവാനിയെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.

​”അല്ല ഭവാനി, ഞാൻ മൂന്നാനോട് … നമ്മുടെ സുഗുണന് വേണ്ടി നിന്നെപ്പോലെ ഈ ‘അടങ്ങാത്ത’ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ തന്നെ നോക്കാൻ പറയണോ?”

​രാഘവൻ പിള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നതും ഭവാനി ദേഷ്യത്തിലും നാണത്തിലും ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ അമർത്തി പിറുപിറുത്തു: “ഓ… വലിയ കാര്യമായിട്ട് ചോദിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു! അടക്കാൻ നിങ്ങൾക് കഴിവില്ലാത്തോണ്ട് .. ആ ഗോവിന്ദേട്ടൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെ പൂറിലെ കടി മാറുന്നു, അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മിടുക്ക് കൊണ്ടല്ല ഞാൻ ഈ തറവാട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി കഴിയുന്നത്!”

​രാഘവൻ പിള്ള ഇതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ നേരെ ചായക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവിടെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച് മൂന്നാൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​ചായക്കടയുടെ മുന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച്, പുകയുന്ന ബീഡിയും വലിച്ചിരുന്ന മൂന്നാൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ കണ്ടതും ഒന്ന് ഇളിച്ചു.

​”എന്താ രാഘവേട്ടാ… ഉച്ചവെയിലത്ത് ഈ വഴിക്ക്?
​രാഘവൻ പിള്ള കുട മടക്കി ബെഞ്ചിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ഇരുന്നു.. ഭവാനിക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം, സുഗുണനെക്കൊണ്ട് വേഗം ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടിക്കണമെന്ന്. 25 വയസ്സായില്ലേ, ഇനിയും വൈകിയാൽ പെണ്ണ് കിട്ടില്ലെന്നാ അവളുടെ പേടി.

​മൂന്നാൻ ബീഡിപ്പുക ഊതിവിട്ടു. “ഭവാനി ചേച്ചി പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ട് രാഘവേട്ടാ. പക്ഷേ നമ്മുടെ സുഗുണന്റെ ഒരു പ്രകൃതം വെച്ച് അവന് പറ്റിയ ഒന്നിനെ കണ്ടുപിടിക്കണ്ടേ? തോട്ടത്തിലെ പണിയൊക്കെ ഗോവിന്ദൻ നോക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവൻ അവിടെയും അധികം ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലല്ലോ.”

​രാഘവൻ പിള്ള ഒന്ന് കടുപ്പത്തിൽ നോക്കി. “അതൊക്കെ പോട്ടെടാ, വീട്ടിൽ ഭവാനിക്ക് കൂട്ടായി ഒരുത്തിയെ വേണം. ഭവാനിയെപ്പോലെ ആരോഗ്യവും ചുറുചുറുക്കും ഉള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ തന്നെ സുഗുണന് നോക്കണം.