മായാവതി – 2 11

​അപ്പോൾ കേശവൻ നായർ അല്പം വിഷമത്തോടെ ഒന്ന് താഴ്ന്നു. “പിന്നെ രാഘവേട്ടാ… എനിക്ക് സ്ത്രീധനം ഒന്നും തരാൻ ഇപ്പൊ കയ്യിലില്ല. അതിന്റെ പേരിൽ അവൾക്ക് അവിടെ ഒരു കുറവും ഉണ്ടാവരുത്.”

​അത് കേട്ടതും രാഘവൻ പിള്ള ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു. “എടോ കേശവാ… ബന്ധുവീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്നു തിന്നേണ്ട ഗതികേടൊന്നും ഞങ്ങക്കില്ല. ഒരു 10 തലമുറയ്ക്കുള്ളത് ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. താൻ അതോർത്ത് പേടിക്കണ്ട. താൻ മകളെ മാത്രം കല്യാണ പന്തലിൽ എത്തിച്ചാൽ മതി!”

​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു വലിയ തറവാടിത്തത്തിന്റെ ഗർവ്വും, അതേസമയം തന്റെ പ്ലാനിനോടുള്ള ആവേശവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​പെണ്ണുകാണൽ കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചയൂണും കഴിഞ്ഞു. രാഘവൻ പിള്ള ഉമ്മറത്ത് ഒരു മയക്കത്തിലായി. സുഗുണൻ തന്റെ മുറിയിൽ വാതിലടച്ചു കിടപ്പാണ്. ഈ തക്കം നോക്കി ഭവാനി പതുക്കെ പിൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു.. അവിടെ ഗോവിന്ദൻ പറമ്പ് കിളക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു..

​ഭവാനി നടന്നടുക്കുന്നത് കണ്ടതും ഗോവിന്ദൻ പണി നിർത്തി, തോർത്ത് എടുത്ത് ദേഹം ഒന്ന് തട്ടി. ഭവാനിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവന് കാര്യം പിടികിട്ടി.
​”എന്താ ഭവാനി കൊച്ചമ്മേ… മുഖത്തൊരു വല്ലാത്ത വെട്ടം? പോയ കാര്യം ഉഷാറായോ?” ഗോവിന്ദൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​ഭവാനി ചുറ്റും നോക്കി ആരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, അവിടെയുള്ള മരത്തിൽ
ചാരി നിന്നു.

​”ഉഷാറായോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ… ഉഷാറായി ഗോവിന്ദേട്ടാ. പക്ഷേ അതാലോചിക്കുമ്പോഴാ എനിക്ക് പേടി.”

​”അതെന്താ? പെണ്ണിന് വല്ല കുഴപ്പവുമുണ്ടോ?”

​ഭവാനി പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “കുഴപ്പമോ? എന്ത് കുഴപ്പം! അവളൊരു ഒന്നൊന്നര സാധനമാ ഗോവിന്ദേട്ടാ… കണ്ടാൽ നല്ല ഐശ്വര്യമുള്ള രൂപം. വാലിട്ടെഴുതിയ കണ്ണ്, നല്ല വിടർന്ന നെഞ്ച്, നടക്കുമ്പോൾ കുലുങ്ങുന്ന ആ ഇടുപ്പ്… സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ ഒരു 20 വയസ്സു കുറഞ്ഞ പ്രായം പോലെ തോന്നി എനിക്ക്.”

​ഗോവിന്ദന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വിടർന്നു. “അപ്പോ കൊച്ചമ്മയെ പോലെ തന്നെ ഇരിക്കുമോ? എങ്കിൽ പിന്നെ സുഗുണന് ലോട്ടറിയാണല്ലോ അടിച്ചിരിക്കുന്നത്!”

​”ലോട്ടറിയോ? എടാ ഗോവിന്ദാ… ലോട്ടറി അടിച്ചാലും അത് മാറാൻ അറിയണ്ടേ?” ഭവാനി സ്വരം താഴ്ത്തി. “ആ പെണ്ണിനെ കണ്ടാൽ അറിയാം, അവളൊരു തീപ്പൊരിയാണെന്ന്. വെറുതെ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലല്ല. നമ്മുടെ സുഗുണനാണെങ്കിൽ… നിനക്കറിയാലോ, ഒരു ഇല മറിച്ചിടാൻ പോലും മടിയുള്ളവനാ. അവനെക്കൊണ്ട് അവളെ താങ്ങാൻ പറ്റുമോ എന്നാ എന്റെ സംശയം.”

​ഗോവിന്ദൻ അത് കേട്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചുപോയി. അവൻ മീശ ഒന്ന് പിരിച്ചു.
​”അതിന് ഭവാനി എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? സുഗുണന് പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ സഹായിക്കാൻ ഇവിടെ ആളുകൾ ഉണ്ടല്ലോ. തോട്ടത്തിലെ പണിക്ക് മാത്രമല്ല, ബാക്കി കാര്യങ്ങൾക്കും ഈ ഗോവിന്ദൻ റെഡിയല്ലേ?”

​അത് കേട്ടതും ഭവാനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അവൾ അവനെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി. “ആഹാ… അങ്ങിനെ ഇപ്പൊ നീ വെള്ളമിറക്കണ്ട. അവൾ എന്റെ മരുമകളായിട്ടാ വരുന്നത്. നീ നോക്കുന്നത് എന്റെ മോന്റെ പെണ്ണിനെയാണെന്ന ബോധം വേണം.”

​ഗോവിന്ദൻ പെട്ടെന്ന് പണിസാധനങ്ങൾ താഴെയിട്ട് ഭവാനിയുടെ തൊട്ടടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. ഭവാനി എന്താണെന്ന് ചിന്തിക്കും മുൻപേ, ഗോവിന്ദന്റെ ബലമുള്ള ഇരുകൈകളും ഭവാനിയുടെ ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിൽ തിങ്ങിവിങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ മുലകളിൽ അമർന്നു. അവൻ ആവേശത്തോടെ അവയെ ഒന്ന് പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ഭവാനി വേദനയും സുഖവും കൊണ്ട് ഒന്ന് പുളഞ്ഞുപോയി.

​അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഗോവിന്ദൻ പറഞ്ഞു: “എടി ഭവാനി… എനിക്ക് വേറെ ആരെയും വേണ്ട. എനിക്ക് എന്നും കശക്കാൻ നിന്റെ ഈ മുലകൾ മാത്രം മതി. ഇതിലുള്ള സുഖം വേറെ എവിടെ കിട്ടാനാ? വേറെ ഏത് പെണ്ണു വന്നാലും നിന്റെ ഈ സാധനത്തിന്റെ ഏഴയലത്ത് എത്തില്ല!”

​ഗോവിന്ദൻ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി ഞെക്കിയപ്പോൾ ഭവാനിയുടെ ദേഷ്യം അലിഞ്ഞുപോയി. അവൻ അവളെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി . “മ്മ്… വിട് മനുഷ്യാ… ആരെങ്കിലും കാണും…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

Updated: February 14, 2026 — 1:02 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *