മൂന്ന്‌ പെൺകുട്ടികൾ 10

Moonnu Penkuttikal Part 10 | Author : Sojan

[ Previous Part ]

 

---

 

“പെൺ വിഷയത്തിൽ നീ പൊടിക്ക് വില്ലനാണ് എന്ന്‌ അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്”

അമ്പിളി കുശുകുശുത്തു.

“അതെനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു” ഞാൻ പ്രതിവചിച്ചു.

ആര്യചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നേയില്ല.!

എന്നെപ്പറ്റി ആര്യചേച്ചി അങ്ങിനെ ഒരു കമന്റ് നടത്തിയത് സ്വൽപ്പം വേദനയുളവാക്കുന്നതായിരുന്നു.

എന്തായിരിക്കാം പറഞ്ഞിരിക്കുക എന്നത് ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

ചേച്ചി എന്താണ് നോക്കാത്തത്?

ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടിരിക്കും? അതിന്റെ ദുഖമാണോ, അതോ ദേഷ്യമോ? ചേച്ചിതന്നെയല്ലേ അമ്പിളിയെ പ്രേമിക്ക് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ എനിക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയത്?

മനസിൽ ഒരു ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല.

“ബാ” അമ്പിളി എന്നെ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങുമ്പോൾ വിളിച്ചു.

അപ്പോൾ ആര്യചേച്ചി ഞങ്ങളെ ഇരുവരേയും നോക്കി.

ചിരിയൊന്നും മുഖത്തില്ല.

എനിക്ക് ഭയം തോന്നിതുടങ്ങി.

ആര്യചേച്ചി എന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് നടന്നുവന്നു.

“ഇത് ഇങ്ങിനൊക്കെയേ സംഭവിക്കൂ എന്നെനിക്കറിയാമായിരുന്നു”

“എന്താ ചേച്ചി?”

എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ ആര്യചേച്ചി അമ്പിളിയെ സൂക്ഷിച്ചൊന്ന്‌ നോക്കി.

“നിന്റെ പഠിത്തം ഈ റബ്ബർ പുരയിലായിരുന്നോ?”

അമ്പിളി ഒരു കുസൃതി ചിരി ചിരിച്ചു.

“മഴയല്ലേടീ എവിടെങ്കിലും കയറി നിൽക്കേണ്ടെ?”

“ഞാൻ കണ്ടു രണ്ടു പേരേയും”

ചേച്ചി തുറന്നടിച്ച് പറഞ്ഞു.

“നീ കുറേ നേരമായോ വന്നിട്ട്?” അമ്പിളി ചോദിച്ചു.

“കാണേണ്ടതെല്ലാം കണ്ടു”

ഞങ്ങൾ ഇരുവരും പരുങ്ങി, അമ്പിളിക്കും നല്ല ചമ്മൽ.

ആര്യചേച്ചി എന്നെ ഉരത്തിൽ പിടിച്ച് നിർത്തി. ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കുടയ്ക്കുള്ളിലായി.

രക്ഷപെട്ടല്ലോ എന്നു കരുതി അമ്പിളി വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്നു.

ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കില്ലാ എന്നായപ്പോൾ ആര്യചേച്ചി ചോദിച്ചു.

“നമ്മൾ തമ്മിലുണ്ടായതൊക്കെ അവളോട് പറഞ്ഞോ?”

“ഇല്ല ചേച്ചി”

“പറയരുത് കേട്ടല്ലോ?”

“ആം”

ചേച്ചിക്ക് കുറച്ച് സമാധാനമായതു പോലെ തോന്നി.

“അകത്ത് പോയോ?”

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പരുങ്ങി, പിന്നെ പറഞ്ഞു.

“ഇല്ല പുറത്ത് കളഞ്ഞു”

“അകത്ത് വീഴരുത് പ്രശ്നമാകും, രണ്ടു പേർക്കും, നിന്റെ കൈയ്യിൽ കോണ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

“ഇല്ലായിരുന്നു”

“പിന്നെ?”

“പുറത്തേയ്ക്ക് കളഞ്ഞു”

“അവൾ ചോദിച്ചില്ലേ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം?”

“ഇല്ല, അവൾക്ക് സംശയം ഞാനും അർച്ചനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ്”

“അതെന്താ അങ്ങിനെ തോന്നാൻ?”

“അറിയില്ല ചേച്ചി, ചേച്ചി അർച്ചനയുടെ കര്യങ്ങൾ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും”

“ഏതായാലും ഈ റബ്ബർ പുരയിൽ ഇനി ഒരു ഇടപാടും വേണ്ട കെട്ടോ, ഇത് ഇവിടം കൊണ്ട് നിർത്തുന്നതാ നല്ലത്”

“ആം”

തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ ഉടനെ നിർത്താനോ? നല്ല കാര്യമായി. ഞാൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അമ്പിളിയുടെ ലാഘവഭാവവും ആര്യചേച്ചിയുടെ ആശ്ചര്യം ഇല്ലായ്മയും എനിക്ക് ചെറിയ അമ്പരപ്പുളവാക്കി. ഇവരിരുവരും എല്ലാം എന്തൊക്കെയോ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലേ എന്നെനിക്ക് നല്ല സംശയമായി.

പെട്ടെന്ന്‌ ചേച്ചിയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നതു പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

“ഇനി എന്നെ നിനക്ക് വേണ്ടായിരിക്കും അല്ലേ?”

“ചുമ്മാതിരി, ഇത് അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചു പോയതാണ്. അമ്പിളി എന്റെ മുണ്ടിനകത്ത് കൈ ഇട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതാണ്. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ലായിരുന്നു”

“അയ്യോടാ ഒരു പാവം”

“സത്യം”

“ഓ പിന്നെ”

“അല്ല ചേച്ചി തന്നെയല്ലേ അവളെ എരിവു കേറ്റി വിട്ടത്?”

“എങ്കിലും ഇത്രപെട്ടെന്ന്‌ നീ എന്നെ മറക്കും എന്നും അവളുടെ വലയിൽ വീഴും എന്നും ഓർത്തില്ല”

“ഞാനാരുടേയും വലയിൽ വീണിട്ടൊന്നുമില്ല, ചേച്ചിയെ മറന്നിട്ടുമില്ല – വെറുതെ ഒരു രസം”

“എന്റെ വലയിലും?”

“ചേച്ചി എനിക്ക് അങ്ങിനല്ലല്ലോ?”

“പിന്നെ ഞാനാരാ നിന്റെ വഴക്കും, ചീത്തയും കേൾക്കാനുള്ള ആളോ?”

ദേഷ്യം മാറി പതിയെ ചേച്ചി പരിഭവത്തിലേയ്ക്ക് കടക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

“ചേച്ചിയോ?”

“ഉം”

എനിക്ക് പറയാൻ ഒരു ചളിപ്പ്..