മൂന്ന്‌ പെൺകുട്ടികൾ – 11

Moonnu Penkuttikal Part – 11 | Author : Sojan

[ Previous Part ]

 

---

 

പിറ്റേദിവസം ആര്യചേച്ചിയുടെ മടിയിൽ തലവച്ച് ഞാൻ കിടക്കുകയാണ്. എന്തൊക്കെയോ സംസാരങ്ങൾക്കിടയിൽ അർച്ചനയും എന്റെ കാൽഭാഗത്തായി വന്നിരുന്നു.

തമാശയ്ക്ക് ഞാൻ എന്റെ കാലിന്റെ തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് ഒരു കുത്ത്.!

അതവൾക്ക് വേദനയൊന്നും എടുത്തില്ല, എന്നാൽ പെട്ടെന്ന്‌ അർച്ചനയുടെ മുഖം മാറി. സങ്കടം ഇരച്ചു കയറി. ചേച്ചി എനിക്കിട്ട് ഒരടി.

അതും കൂടിയായപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞപോലായി.

പാവം. അവൾ പെട്ടെന്ന്‌ എഴുന്നേറ്റ് അവിടുന്ന്‌ പോയി.

എനിക്കും വിഷമമായി.

ചേച്ചി പതിയെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.

“എടാ, അവളും നീയുമായി വേണ്ടാത്ത ഇടപാടൊന്നും ഉണ്ടാകല്ലെന്നേ ഞാൻ പറഞ്ഞുള്ളൂ, അല്ലാതെ അവളെ നോവിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്നല്ല അതിനർത്ഥം”

“ചേച്ചി സോറി, ഞാനൊന്നും ഓർത്തല്ല..”

“അവൾക്ക്, പാവത്തിന് അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ സങ്കടമാണ്, അതിനൊപ്പം നീയും ഇങ്ങിനായാലോ?”

“അയ്യോ ഞാൻ അവളോട് സോറി പറഞ്ഞോളാം, ഒന്നും ഓർത്ത് ചെയ്തതല്ല, അവൾക്ക് വിഷമമാകും എന്നും ഓർത്തില്ല”

“ഇപ്പോ വേണ്ട, പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും മതി. ഇപ്പോ നീ ഇവിടെ കിടക്ക്”

ചേച്ചി പിന്നെയും എന്റെ തലമുടിക്കിടയിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

എന്റെ മനസിൽ ശക്തമായ മനസാക്ഷിക്കുത്ത് തോന്നി.

ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നുമില്ല എന്ന്‌ വരുത്തി തീർക്കാനായാണ് ഞാൻ അവളെ കാലുകൊണ്ട് ഞോണ്ടിയത്. അത് പക്ഷേ സ്വൽപ്പം ശക്തമായി പോയി.

ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ വച്ചായതിനാലും, പല ദിവസങ്ങളായി ഞാനും ചേച്ചിയുമായുള്ള കെമിസ്ട്രി കണ്ട് മനസ് മരവിച്ചതിനാലും അർച്ചനയ്ക്ക് പെയ്യാൻ വിതുമ്പുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു എന്ന്‌ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മനസിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ?

കൈയ്യിൽ നിന്നും പോയി.

അന്ന്‌ അമ്പിളിയുടെ വീട്ടിൽ പോകാം എന്ന്‌ കരുതിയിരുന്നെങ്കിലും എന്തോ എനിക്ക് പോകാൻ തോന്നിയില്ല. ഈ സംഭവം കൂടി ആയതിനാൽ ആകെ മനസിന് ഒരു വിങ്ങൽ.

 

ആ ദിവസവും, അതിനടുത്ത ദിവസവും അർച്ചനയെ തനിയെ ഒന്ന്‌ കാണാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സാധിച്ചില്ല. ഇന്നേതായാലും അമ്പിളി എന്നെ അന്വേഷിച്ച് വരും എന്നെനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. അർച്ചന അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പിടിതരാതെ സ്വയം പീഡിപ്പിക്കുകയാണ് എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. എന്റെ ഒറ്റവാക്കുകേട്ടാൽ അവൾ അലിഞ്ഞു പോകും എന്നെനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ അതിനൊരു അവസരം തരേണ്ടെ?

 

അർച്ചന തുണിയലക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോകാറില്ലായിരുന്നു. അന്ന്‌ തുണിയലക്കാൻ അവൾ പോകാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ചേച്ചിയോട് സമ്മതം വാങ്ങിച്ചു.

“അവളെ കൂടുതൽ കരയിക്കരുത്, നിന്റെ തലതിരിഞ്ഞ സംസാരരീതിയുണ്ടല്ലോ, അത് വേണ്ട”

“ഉം”

അവളുടെ പിന്നാലെ ഞാൻ ചെല്ലുന്നത് കണ്ട് അർച്ചന നടപ്പു നിർത്തി ‘എന്താ പതിവില്ലാതെ’ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ എന്നെ നോക്കി.

“ഞാൻ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞിട്ടാണ്”

അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ അമ്പരപ്പ്.

“നീ തുണിയലക്കാൻ പോ”

അവൾ സംശയഭാവത്തിൽ എന്നെ നോക്കി.

“ഒന്നുമില്ല, വെറുതെ ചിലത് പറയാനാണ്”

അവൾ കുളിക്കടവിൽ ബക്കറ്റും, തോർത്തും, സോപ്പും എല്ലാം വച്ച് വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി തുണികൾ മുക്കി കല്ലിലേയ്ക്കിടാൻ തുടങ്ങി.

തൊട്ടടുത്ത കല്ലിൽ ഇരുന്ന്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

“ചേച്ചിക്ക് സംശയം ഒന്നും തോന്നാതിരിക്കാൻ ഞാൻ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് കാലുകൊണ്ട്..”

“ശ്യാമേ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും എന്താണെങ്കിലും എനിക്കൊന്നുമില്ല, എങ്കിലും ആരെങ്കിലും ഉള്ളപ്പോൾ എന്നോട്..”

“എന്റെ പൊന്നേ, അങ്ങിനല്ല. ഞാൻ ഒന്നും വിചാരിച്ച് ചെയ്തതല്ല. കാല് കൊണ്ടപ്പോൾ കുറച്ച് ശക്തിയിലായി പോയി. സോറി, ഒരായിരം സോറി”

“അതെനിക്കറിയാം, കാല് കൊണ്ടതിനൊന്നുമല്ല ശ്യാമേ എനിക്ക് വിഷമം”

“പിന്നെ?”

“ഒന്നുമില്ല, നീ പൊയ്ക്കോ”

“എന്താണെന്ന്‌ പറ”

“എന്നെക്കൊണ്ട് എല്ലാം പറയിക്കണോ?”