ബ്രാ എടുത്ത് കൈയ്യിൽ തൂക്കിപ്പിടിച്ച് ഞാൻ:
“വവ്വാൽ”
“പോടാ ഇങ്ങ് താ, നിന്നോടാരാ പറഞ്ഞേ ഇതൊക്കെ എടുക്കാൻ?”
“ശ്ശെ ഒരു സേവനം ചെയ്യാനും സമ്മതിക്കില്ലേ?”
“അവന്റൊരു സേവനം” ചേച്ചി കള്ള പരിഭവം കാണിച്ചു.
ചേച്ചി പുറത്തേയ്ക്കും മറ്റും പോകാൻ ഡ്രെസ് മാറുന്ന ഒരു മുറിയുണ്ട്, അവിടാണ് തുണികളും ഇടുന്നത്. ആ മുറിയിൽ അപ്രഖ്യാപിതമായ് തന്നെ ഞാൻ കയറാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. അകത്ത് കൊണ്ടുപോയി തുണിവിരിക്കാൻ നേരം ഞാനും ഉണ്ട് കൂട്ട്.
“നിനക്കൊന്ന് മാറി തരാമോ?”
“ഞാനിവിടെ നിന്നാൽ എന്താ?”
“പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഡ്രെസ് ഇടുന്ന മുറിയിലാ അവന്റെ …”
“ഹൊ ഒരു പെണ്ണുവന്നിരിക്കുന്നു”
“എന്താ സംശയം”
“ങാ സംശയം ഉണ്ട്”
“ഇറങ്ങെടാ”
“ഞാൻ ഈ ഷഡ്ഡി ( പാന്റീസ് എന്ന വാക്ക് അന്ന് അത്ര ഉപയോഗിക്കാറില്ലായിരുന്നു – അതോ ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നതാകും ശരി!!!) എടുത്ത് ഓടിന് മുകളിൽ എറിയും കെട്ടോ”
എന്റെ ആ കാലത്തെ വേറൊരു അസുഖമായിരുന്നു അവർക്കെടുക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിൽ ഓരോ വസ്തുക്കളും ഓടിന് മുകളിൽ ഇടുക എന്നത്.
“ഇറങ്ങി പോടാ ഇവിടുന്ന്” ചേച്ചി എന്നെ തള്ളി പുറത്താക്കി.
ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ അത് കാണിക്കും എന്നത് ഉറപ്പായിരുന്നു.! ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ കുരുത്തക്കേടിന്റെ എന്തൊരു ഭയാനകമായ വേർഷനായിരുന്നു ഞാൻ എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ചമ്മൽ വരും.!!.
തിരിച്ച് കട്ടിലിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ…
“അല്ല ചേച്ചി നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടേയും വേറെ വേറെ കളറാണോ?”
“എന്തോന്ന് ?”
“ഈ അകത്തിടുന്ന സംഭവം?”
“എന്തിനാ അറിയുന്നേ?”
“അല്ല നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഏതാണ്ട് ഒരേ സൈസല്ലേ? ഒരേ കളറായാൽ എങ്ങിനെ തിരിച്ചറിയും?”
“അത് ഞങ്ങൾ എങ്ങിനെങ്കിലും അറിഞ്ഞോളാം”
“ഇപ്പോ ഏതാ ചേച്ചി കളർ?”
“വെള്ള”
“വെള്ളയോ? അങ്ങിനൊന്ന് ഉണ്ടോ?”
ചേച്ചി ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.
“ഓ ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ലാ അല്ലേ?”
“പിന്നെ നിന്റെ പോലല്ലേ?”
“ങേ അതെങ്ങിനാ ചേച്ചി അറിയുന്നത് ഞാൻ ഇട്ടിട്ടില്ലാ എന്നൊക്കെ?”
“പോ, പോ”
“ഹും അപ്പോൾ വേണ്ടത്തിടത്തൊക്കെ നോക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?”
“അയ്യോടാ അവന്റെ ഒരു ആഗ്രഹം”
“അയ്യേ”
“കയ്യേ”
“അയ്യേ”
“കയ്യേ ഒന്ന് പോ ചെറുക്കാ”
“എന്റേത് ചേച്ചി നോക്കുന്നുണ്ടേൽ ഞാനും നോക്കും”
“നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും, ഇങ്ങ് വായേ”
“അപ്പോ ഇട്ടിട്ടില്ല”
“പോടാ ഇടാതെ നടക്കുവല്ലേ?”
“ഇല്ല, ഇല്ല”
“നിന്നോടൊക്കെ എന്തു പറയാനാ?”
“ധൈര്യമുണ്ടേൽ ഒന്ന് കാണിച്ചേ”
ഈ ധൈര്യം ചോദിക്കൽ ചെറുപ്പത്തിൽ എല്ലാ കാര്യത്തിലും എല്ലാവർക്കും ഉള്ള ഒരു അസുഖമാണല്ലോ?
“ഫ്രീ ഷോ? ഒന്ന് പുളിക്കും മോനെ”
ഞാൻ കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു, ചേച്ചി കട്ടിലിനടുത്ത് നിൽക്കുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ ‘പാവാടയും-ബ്ലൗസിന്റേയും’, ബ്ലൗസിന്റെ ഏറ്റവും അടിഭാഗത്തെ ചേരാതെ നിൽക്കുന്ന ഹുക്കിനിടയിലൂടെ വയറിലേയ്ക്കാണ്.
“അങ്ങിനൊന്നും നോക്കിയാൽ ഒന്നും കാണില്ല മോനെ”
“അതെനിക്കറിയാം”
ചേച്ചി ഞാൻ വയറിൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ബ്ലൗസിന്റെ അടിഭാഗം കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് തിരഞ്ഞു നിന്ന് എന്തോ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ ആ നിൽപ്പും, അനാവശ്യമായ ചെയ്തികളും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, ചേച്ചി ഈ ഒരു സിറ്റുവേഷനിൽ തന്നെ നിന്ന് ചുറ്റിത്തിരിയാനുള്ള പ്ലാനാണെന്ന്.
പിന്നിൽ ബ്ലൗസ് പതിയെ ഉയർത്തി ഞാൻ നടുവ് നോക്കി.
“നല്ല ഭംഗിയാ ചേച്ചി ഇവിടം കാണാൻ”
അങ്ങിനെ തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് ചേച്ചി തല തിരിച്ച് :
“ഓഹോ”
“നല്ല നിറം”
“ഹും”
“ചെറിയ ചെറിയ രോമങ്ങൾ ഉണ്ട്”
“ആണോ”
“ആം – ചേച്ചി കണ്ടിട്ടില്ലാ?”
“ഇല്ല, ഞാനെങ്ങിനാ പൊട്ടാ അവിടം കാണുന്നേ?”
“എന്നാൽ ഞാൻ കാണട്ടെ”
ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.. കൈകൊണ്ട് പതിയെ ബ്ലൗസ് താഴ്ത്താൻ നോക്കുന്നുണ്ട്
“മതി”
“ഇച്ചിരൂടെ”
“എന്നതാ ഇത്രേം കാണാൻ?”
“ഈ വെളുത്ത നിറവും പിന്നെ താഴേയ്ക്ക് പോകുന്ന വരയും…”
ഞാൻ മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്
“വരയോ?”
“രോമങ്ങൾ ഒരു വര പോലെ പോകുവാ”
“മതി മതി കണ്ടത്”
“താഴേയ്ക്ക് പോകുന്തോറും നല്ല കട്ടിയാ”