ഈ ചോദ്യം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതാണ്, “എന്റെ ചേച്ചിയെ അവൾ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നതാണ് എന്റെ ദേഷ്യത്തിന്റെ മൂല കാരണം” എന്ന് എനിക്ക് പറയാനൊക്കുമോ? അത്രയ്ക്ക് ഞാൻ താഴാൻ തയ്യാറല്ല.
“ഹൊ അവളുടെ വിചാരം അവൾ വല്യ പുള്ളിയാണെന്നാ”
“പോടാ ചെറുക്കാ”
ഇതു പോലെ ചേച്ചി അവളുടെ സൈഡ് പറയുന്നതാ എന്റെ ദേഷ്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു കാരണം.
“ചേച്ചി അവളുടെ അടിമയല്ലേ?”
“പിന്നെ അവളും ഞാനും ചെറുപ്പം മുതൽ ഒന്നിച്ച് പഠിച്ചതല്ലേ?, നീ ഇപ്പോളല്ലേ ഞങ്ങളൊക്കെയായി കൂട്ടായത്?”
ഇതും എനിക്ക് ഇൻസെൾട്ടായി തോന്നി.
“ഹും അവളൊരു കൂട്ടുകാരി വന്നിരിക്കുന്നു!, ഞാനല്ലേ ചേച്ചി എന്തു പറഞ്ഞാലും ചെയ്ത് കൊടുക്കുന്നത്?, ചേച്ചിക്ക് എല്ലാ കാര്യത്തിനും കൂട്ടു പോകുന്നത് ഞാനല്ലേ?, ചേച്ചിയുടെ വഴക്കും, അടിയും മേടിക്കുന്നത് ഞാനല്ലേ?, എന്നെയല്ലേ എല്ലാവരുടേയും മുന്നിൽ വച്ച് ചേച്ചി കളിയാക്കുന്നത്? എന്നിട്ടും ഇഷ്ടക്കൂടുതൽ കാരണം ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് മോശമാകുന്ന രീതിയിൽ പറയാറുണ്ടോ? ചേച്ചി കുടിച്ച കാപ്പിയുടെ ബാക്കി ഞാനല്ലേ കുടിക്കുന്നത്? ചേച്ചിയുടെ ഡ്രെസ് മഴവന്നാൽ എടുക്കുന്നതും ഞാനല്ലേ?, ഞാനും ചേച്ചിയും ആയല്ലേ അഡൾസ് ഒൾലി തമാശകൾ മുഴുവനും പറയുന്നത്? ചേച്ചിയുടെ കക്ഷം മണക്കുന്നതും, വിരൽ ഇടുന്നതും, രോമം അന്വേഷിക്കുന്നതും ഞാനല്ലേ? എന്നിട്ടും ചേച്ചിക്ക് അമ്പിളിയെ മതി” ഇതൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല, എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിൻ പാഞ്ഞു പോകുന്നതു പോലെ ഇവയെല്ലാം ഒന്നൊന്നായി കുതിച്ചോടിപ്പോയി. എന്റെ കണ്ണിന്റെ ഉള്ളറകളിലെങ്ങോ വേദന തോന്നി.
ഞാൻ മുഖം തിരിച്ച് ആറ്റുവഞ്ചിയിലേയ്ക്ക് നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് മുറുക്കിയടച്ചു.
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ആറ്റിലിറങ്ങി മുഖം കഴുകി.
“എടാ അവൾ നിന്നെ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയായാണ് കാണുന്നത്”
“പിന്നെ കൊച്ചുകുട്ടി, എന്റെ തോളൊപ്പമേ പൊക്കമുള്ളൂ”
“പൊക്കവും, നീളവും, തടിയും വച്ചാണോ പ്രായം അളക്കുന്നത്?”
“ആ” ഞാൻ വലിയ താൽപ്പര്യമില്ലാതേയും, ആ വിഷയം വിടാനും വേണ്ടി സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ ചേച്ചി പിന്നേയും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
“അവൾക്ക് നിന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്”
“എന്നാ എന്നെ അങ്ങ് കെട്ടാൻ പറ”
“അത് ഞാൻ പറഞ്ഞു നോക്കാം, പക്ഷേ നിന്റെ പ്രായം പ്രശ്നമാണല്ലോ? പിന്നെ സ്ക്കൂളിലെ ലൈനുകൾ ഒക്കെ എന്തെടുക്കും?”
സ്ക്കൂളിൽ അല്ലറ ചില്ലറ ലൈനുകൾ ഒക്കെ എനിക്കുണ്ട്. അതൊന്നും വലിയ നീക്കുപോക്കുള്ള കേസല്ല. വെറും ടൈംപാസ്, മാത്രവുമല്ല സ്ക്കൂൾ വിട്ട് തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ അർച്ചനയുടെ കൂടെ നടന്നാലും ആരും ഒന്നും പറയാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു മറയും ആയിരുന്നു അത്. ഞാനും അർച്ചനയുമായി പ്രേമപൂർവ്വം നോക്കുന്നതും, ആര്യചേച്ചിയുടെ പേടികൂടാതെ അവൾ പല്ലുകൾ മുഴുവൻ കാട്ടി ചിരിക്കുന്നതും ആ സമയത്ത് മാത്രമായിരുന്നു. അതേ സമയം തന്നെ ആര്യചേച്ചിയുമായി എനിക്ക് അവൾക്ക് അംഗീകരിക്കാനാകാത്ത ബന്ധമുണ്ടെന്നുള്ളത് അർച്ചനയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അവളത് തന്റേടം കാരണം പുറത്ത് കാണിക്കില്ലാ എന്ന് മാത്രം.
സ്ക്കൂളിലെ ലൈൻ ഒക്കെ പബ്ലിക്കായി വീട്ടിൽ വന്നിരുന്ന് പറയും. എല്ലാവരും അന്യോന്യം വാരും എന്നതിനപ്പുറം ഒരിക്കലും അത് സീരിയസായി ആരും കണ്ടിരുന്നില്ല. ആ മറയിൽ ആണ് അർച്ചനയുടെ ബന്ധവും, ആര്യചേച്ചിയുടെ ബന്ധവും ആരും അറിയാതെ മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്.
“എല്ലാത്തിനേയും ഞാനങ്ങ് കെട്ടാം, എന്താ?” അരിശപ്പെട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“നീ ആര് ദശരഥനോ?”
“ചിലപ്പോൾ ആയിരിക്കും”
“എന്നാൽ നീ അമ്പിളിയെ കെട്ട്, നല്ല രസമായിരിക്കും!”
“എനിക്കെങ്ങും വേണ്ടെ ആ കറമ്പിയേ”
“ഒന്ന് പോടാ, അർച്ചനയുടെ നിറം അവൾക്കും ഉണ്ട്”
“ഉം ഉണ്ട് ഉണ്ട്.. എവിടാണോ എന്തോ?”
“വേണ്ടിടത്തൊക്കെയുണ്ട്”
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടിയില്ല, പിന്നെ തുടർന്നു..
“അല്ല ചേച്ചി എങ്ങിനെ അതൊക്കെ അറിഞ്ഞു?”
“ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് ചെറുപ്പം മുതൽ കളിച്ചു വളർന്നതല്ലേ?”