സത്യാണോ പറഞ്ഞെ…. എന്നാൽ ഞാൻ വരാം…
ദേ ചേട്ടായീ എന്റെ കയ്യിൽ കത്തിയാ ഇരിക്കുന്നെ… പോയെ പോയെ…
റീനമോളെ…. ചിലരുടെ കണ്ണിൽ നോക്കിയാൽ അവർ ഉള്ളിൽ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുന്നത് എന്ന് പറയാൻ പറ്റുമെന്നു പറയുന്നത് സത്യാണോ…
എനിക്കറിയില്ല…. അല്ല എന്തേ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം….
ഒന്നുല്ല…. നിന്റെ കണ്ണിൽ ഒന്ന് നോക്കിയാലോ എന്നാലോചിക്കുവാ…. ചിലപ്പോ ഉള്ളിൽ എന്തേലും കള്ളത്തരം ഉണ്ടെങ്കിലോ…
ഞാൻ പേടിച്ചു തിരിഞ്ഞു നിന്നു…
അയ്യേ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ … തിരിഞ്ഞു നിൽക്കണ്ട… എനിക്ക് നിന്റെ കണ്ണിൽ പോലും നോക്കണ്ട ആവശ്യമില്ല ഉള്ളറിയാൻ….
എന്തിനാ ചേട്ടായി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നേ….
ചുമ്മാ… എന്തായാലും താൻ നിമ്മിയുടെ റൂമിലേക്ക് ചെല്ല്… അവിടെ ആൻസി ചേച്ചിയുണ്ട്… നിന്നോട് എന്തോ പറയണമെന്ന് പറയുന്നു….. ആ പയർ ഇങ്ങു തന്നേക്ക്…. ബാക്കി ഞാൻ ചെയ്യാം…
അയ്യോ ഇതൊക്കെ ചേട്ടായിക്ക് ചെയ്യാൻ അറിയുവോ….
അയ്യേ ഇതൊക്കെ കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങളല്ലേ…. ഇതിലും വലിയ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് റീന കാണാൻ ഇരിക്കുന്നു…
മിണ്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പയറും കത്തിയും ചേട്ടായിയുടെ കയ്യിൽ എത്തിയിരുന്നു…. അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആ കൈ കൊണ്ട് എന്റെ കയ്യിൽ തൊട്ടപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉള്ളിലുണ്ടായി….
ചേട്ടായി വേണ്ട…. നല്ല മുണ്ടും ഷർട്ടും ഇട്ട് നിൽക്കുവല്ലേ… അത് അഴുക്കാവും.. ഞാൻ ചെയ്തോളാം… കത്തി തിരിച്ചു വാങ്ങിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അതൊന്നും സാരമില്ല ഞാൻ നോക്കി ചെയ്തോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി വിട്ടു….
ഇന്നലത്തെ അത്ര സങ്കോചമില്ലെങ്കിലും ചെറിയ ഒരു വിറയലോടെ ഞാൻ നിമ്മിയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന് നോക്കി…. ആൻസി ചേച്ചിയും നിമ്മിയും എന്നെ കാത്തിരുന്നു എന്ന പോലെ എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാരുന്നു…
കേറി വായോ റീനേ…. ഇപ്പോഴും പേടിയാണോ നിനക്ക്….
നിമ്മി ചോദിച്ചു…
ഏയ്യ് അല്ല ചേച്ചി…. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ആരുന്നു… അപ്പോ ദേഹത്ത് അഴുക്കുണ്ട്… അതാ…
ആൻസി ചേച്ചി കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് എനിക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്നു …
മോളെ ചേച്ചി കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ ഇറങ്ങും…രണ്ട് മണിക്കാ ഫ്ലൈറ്റ്….
ശെരി ചേച്ചി… നോക്കി പോയിട്ട് വാ…
റീനേ.. ഞാൻ എന്റെ പകുതി ജീവനെയാ നിന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചു പോകുന്നെ… പോന്നു പോലെ നോക്കിക്കോണേ കേട്ടോ….
ചേച്ചി അതും പറഞ്ഞു കരയാൻ തുടങ്ങി….
ചേച്ചി കരയണ്ട… ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… ചേച്ചി വരുമ്പോഴേക്കും നിമ്മി ചേച്ചി പഴയതിലും ആക്റ്റീവ് ആയിട്ട് ഇരിക്കുന്നത് കാണാം… പോരെ…
അത് മതി എനിക്ക്…
അയ്യേ… അല്ലേലും പണ്ടേ ഉള്ളതാ ആൻസി ചേച്ചിക്ക് ഈ കരച്ചിൽ….. ഇത് കാണാൻ വയ്യാത്തോണ്ടാ കോളേജിലെ വെക്കേഷന് പോലും ഡൽഹിക്ക് പോകാത്തത്…
അത് നീ പറയണ്ട നിമ്മി മോളെ…. വെക്കേഷന് സമയം മുഴുവൻ ആൽബിച്ചനുമായി കറങ്ങി നടക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നാണോ നീ കരുതുന്നെ…എല്ലാം ഞാൻ അന്ന് തന്നെ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…. നിന്റെ സന്തോഷം എനിക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു അതാ…
അയ്യേ.. ഒന്ന് പോയെ ചേച്ചി…
ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും ചിരിച്ചു…
എന്താണ് പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഒരു ചിരി…. എന്നോടും കൂടി പറ… ഞാനും ചിരിക്കട്ടെ….
ഒന്നുല്ല ആൽബി…. ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറയുവാരുന്നു…
റീനേ അവിടെ തോരൻ റെഡി ആയി….. ഇനി അതിന് വേണ്ടി അടുക്കളയിലേക്ക് പോവണ്ട…..
ഞാൻ ചിരിച്ചു…
ആൻസി ചേച്ചി.. നമുക്കിറങ്ങിയാലോ… പോകുന്ന വഴി അപ്പനെ കാണാം….
ആഹ്… ശെരിയാ…
ഇച്ചായാ….
എന്താ നിമ്മി മോളെ…
എന്നെയും കൂടി കൊണ്ട് പോകുവോ…
ഞങ്ങൾ എല്ലാരും അവളുടെ മുഖത്തെക്ക് നോക്കി…