രണ്ട് സുന്ദരികൾ – 2 3

” നീ ഇങ്ങനെ മിഴിച്ചു നോക്കുവൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാ. ആദ്യത്തെ കളിക്ക് ശേഷം ഒരാഴ്ച്ച അവളെന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടില്ല. വല്ല ഡിപ്രെഷനടിച് വീട്ടിലിരുന്ന് പണിയാക്കുവോന്ന് കരുതി ഞാൻ പേടിച്ചു. പക്ഷെ എനിക്ക് ആശ്വാസമായിക്കൊണ്ട് പിന്നത്തെ ആഴ്ചമുതൽ അവള് വീണ്ടും വരാൻ തുടങ്ങി. വല്ലപ്പോളും മാത്രം വരുന്ന പെണ്ണ് പിന്നീട് വരവിന്റെ എണ്ണം കൂട്ടി. കൊച്ചു മുലച്ചാലും, ചന്തിയും കാണിച്ച് ഇഷ്ടം പിടിച്ച പുരുഷനെ വീഴ്ത്താൻ കഴപ്പി പെണ്ണുങ്ങള് കാട്ടണ പല നമ്പറുകളും അവള് എനിക്ക് മുൻപിൽ പ്രയോഗിച്ചു. കഴപ്പ് മൂത്ത് ശരീരം മൊത്തം ചൂട് പിടിച്ചു വന്നെങ്കിലും നല്ലൊരവസരത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു ദിവസം എന്റെ ഭാര്യയും, അവൾടെ അമ്മയും പുറത്ത് പോയ സമയം മീനാക്ഷി കൊച്ചിനെ കോരിയെടുത്ത് എന്റെ ബെഡിൽ കൊണ്ടുപോയി വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗം കാണിച്ചു. ജീവിതത്തിൽ എന്റെ ഭാര്യയെ പോലും ഞാൻ ഇത്ര കണ്ട് സുഖിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. പെണ്ണുങ്ങൾ അങ്ങനെയാടാ തന്റെ കന്യകാത്തം കവർന്നെടുത്ത പുരുഷനെ അത്ര പെട്ടന്ന് ഒഴിവാക്കാനാകില്ല. ഇപ്പൊ ഒരു മകൾക്ക് അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും, ഭാര്യക്ക് ഭർത്താവിനോടുള്ള കരുതലും അവളെനിക്ക് തരുന്നുണ്ട്. ഈ വയസ്സ് കാലത്ത് ചാവ് കാത്തുകിടക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതിൽ കൂടുതൽ വേറെ എന്താടാ വേണ്ടത്…? ” അത് പറഞ്ഞു തീരുമ്പോഴേക്കും രാഘവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

” നിന്റെ പെട്ടന്നുണ്ടായ കഴപ്പിന്റെ പുറത്ത് ചെയ്തുപോയതെന്നാണ് ഞാൻ വിചാരിച്ചത്. ഈ കാര്യത്തിൽ നീ ഇത്ര സീരിയസ്സാവുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. എടാ ഇതൊക്കെ പുറത്തറിഞ്ഞാൽ എന്താ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് നിനക്ക് അറിയാലോ… നിന്നെക്കാൾ കഷ്ടത്തിലാവും ആ കൊച്ചിന്റെ കാര്യം… ” കേശവൻ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി.

” എല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം പക്ഷെ അത്ര പെട്ടന്ന് എനിക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ കഴിയില്ല. കഴുത്തിൽ ഒരു മിന്നു കെട്ടുന്നത് വരെ അവൾ എന്റേതായിരിക്കും. അത് ആ കൊച്ച് എനിക്ക് തന്ന വാക്കാ.. കാരണം അവൾ അത്രയധികം എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. ” രാഘവൻ തന്റെ നയം വ്യക്തമാക്കി. എനി കൂടുതലൊന്നും രാഘവാനോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് കേശവന് മനസ്സിലായി. അല്ലേലും വയസ്സ് ഇത്രയും ആയില്ലേ, ശെരിയും, തെറ്റും തിരിച്ചറിയുവാനും, കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നും അവനറിയാം. അവന്റെ വിധി അവനവൻ തന്നെ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കാലം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു തീർക്കട്ടെ.

ഐശ്വര്യയും, നമിതയും വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഇരുന്ന് മഞ്ചാടി കുരുവച്ച് കളിക്കുകയാണ്.

” എനി രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ വിഷുവായി ബന്ധുക്കളൊക്കെ നല്ലൊരു തുക കൈനീട്ടമായി തന്നാൽ മതിയാരുന്നു. ” നമിത പറഞ്ഞു.

” കേശവൻ മാമന്റെ പൈസ കൊടുത്തു തീർക്കണ വരെ മനസ്സിന് ഒരു സ്വസ്ഥതയുമില്ല.. ” ഐശ്വര്യ പറഞ്ഞു.

പെട്ടന്നാണ് ഐശ്വര്യയുടെ അമ്മ വിജില ഉറക്കെ നിലവിളിക്കുന്നത് കേട്ടത്. ഉടനെ കളി അവസാനിപ്പിച്ചു ഐശ്വര്യയും, നമിതയും ഐശ്വര്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. അകത്ത് നമിതയുടെ അമ്മ പാർവതി വിജിലയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സമാധാനിപ്പിക്കുകയാണ്. എന്താ സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ഐശ്വര്യയും, നമിതയും പേടിയോടെ നിന്നു. അപ്പോഴാണ് നമിതയുടെ അച്ഛൻ സോമൻ വീട്ടുമുറ്റത്ത് വന്നു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്. ഉടനെ ഇരുവരും സോമന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു.

” എന്താ അച്ഛാ പ്രശ്നം..? എന്തിനാ വിജില ആന്റി കരയുന്നെ..? ” നമിത തന്റെ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു.

” മോളെ.. ഐശ്വര്യയുടെ അച്ഛനൊരു ദേഹാസ്വാസ്ഥ്യം. ടൗണിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ്‌ ആയിട്ടാണ് ഉള്ളത്…” സോമൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് ഐശ്വര്യയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

” മക്കളെ നിങ്ങള് രണ്ട് പേരും വേഗം ഡ്രസ്സ്‌ മാറ് നമ്മുക്ക് ഇപ്പൊ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം.. ” സോമൻ പറഞ്ഞു.