അവൾ വേഗം ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി.
മിഡി പൊക്കി നനഞ്ഞൊട്ടിയ പാന്റീസ് വലിച്ചൂരി. ക്ലോസറ്റിലേക്ക് പൂറ് പൊളിച്ചിരുന്നു.
അവൾ പൂറ്റിലേക്ക് കുനിഞ്ഞ് നോക്കി.
ഒരു വലിയ മാംസക്കഷ്ണം പോലെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ് കന്ത്.
രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് ഏട്ടൻ കടിച്ച് വലിച്ച് നീട്ടിയതാണിത്.. അത് വായിൽ നിന്നെടുക്കില്ല കള്ളൻ..മലർത്തിക്കിടത്തി പൂറ് പൊളിച്ച് വെച്ചും, മുഖത്തിരുത്തിയും തീറ്റ തന്നെ… ഡോഗിയിലിരുത്തി പിന്നിൽ നിന്നൊരു തീറ്റയുണ്ട് കള്ളന്..
ഹൗ… സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല..
രജനിയുടെ വിരലുകൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കന്ത് പിടിച്ച് നീട്ടിയുഴിഞ്ഞു.
ഇനിയിത് ഏട്ടന്റെ വായിൽ കയറണമെങ്കിൽ രണ്ട് വർഷം കഴിയണം…
സഹിക്കേണ്ടിവരും… ഒരു പ്രവാസിയുടെ ഭാര്യയായിപ്പോയില്ലേ..
ശക്തിയായി വിരൽ കയറ്റിയിളക്കി മദജലം ചീറ്റിച്ചാണവൾ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയത്.
🌹🌹🌹
രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ രജനിക്ക് മടുത്തു. ഗോപികയുണ്ടേൽ ഒരു കൂട്ടായേനേ… മിണ്ടീം പറഞ്ഞുമിരുന്നാൽ തന്നെ ഒരു സമാധാനമുണ്ടാവും. അവളെ വിളിച്ച് വരാൻ പറയാം.
അവൾ ഫോണെടുത്ത് വിളിച്ച് നോക്കുമ്പോ അവിടെ അമ്മക്ക് ചെറിയ പനി… നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വരാന്ന്..
രജനിക്ക് ദേഷ്യം പിടിച്ചു.
എങ്കിൽ താനങ്ങോട്ട് പോകാം..
അവൾ അമ്മയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.
അച്ചൻ ആക്കിത്തരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഉച്ചവരെ കാത്ത് നിൽക്കാനൊന്നും അവൾ തയ്യാറായില്ല.
കുറേ ഡ്രസുകൾ വാരി ബാഗിൽ നിറച്ച് അവൾ മുപ്പത് കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തുള്ള ഭർതൃഗ്രഹത്തിലേക്ക് സ്വന്തം സ്കൂട്ടി ഓടിച്ച് പോയി..
അവൾ പുറപ്പെട്ടപ്പോ തന്നെ അമ്മ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു.
പുറത്ത് വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ തന്നെ ഗോപിക പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു.
“ ഗോപൂ…”
രജനി ഓടി വന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“എന്താടീ രാജീ… എന്ത് പറ്റി നിനക്ക്… അമ്മ വിളിച്ച് പറഞ്ഞല്ലോ, നീ വാശിയിലാ അവിടുന്നിറങ്ങിയേന്ന്…”
ഗോപിക, അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങി അകത്തേക്ക് നടന്നു.
“ വാശിയൊന്നുമല്ലെടീ… എനിക്കെന്തോ ഭയങ്കര സങ്കടം..നിന്നെ കാണണമെന്ന് തോന്നി… അതാ ഞാൻ വിളിച്ചേ… അമ്മക്ക് പനിയായത് കൊണ്ട് വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന് നീ പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനിങ്ങോട്ട് പോന്നു… “
“അതേതായാലും നന്നായി മോളേ… ഇനി രണ്ടാളും കുറേ ദിവസം ഇവിടെ നിൽക്ക്…”
ടേബിളിലിരുന്ന് കഞ്ഞി കുടിക്കുകയായിരുന്ന സരോജിനി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“പനി കുറവുണ്ടോ അമ്മേ… ?”
രജനി, അമ്മായമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്ന് നെറ്റിയിലും, കഴുത്തിലും കൈ വെച്ച് നോക്കി.
“പനിയൊന്നുമില്ല മോളേ… രാവിലെ എണീറ്റപ്പോ ഒരു കുളിര്… കഞ്ഞികുടിച്ച് ഒരു ഗുളിക കഴിച്ചാ അതങ്ങ് മാറിക്കോളും… “
സരോജിനി നിസാരമായി പറഞ്ഞു.
“അതൊന്നുമല്ലെടീ… അമ്മക്ക് നല്ല പനിയായിരുന്നു… അതല്ലേ നീ വിളിച്ചപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞേ…”
ഗോപിക പറഞ്ഞു.
“മോള് മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന് ഈ വേഷമൊക്കെ മാറ്റ്…”
രണ്ടാളും രജനിയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും രജനിയുടെ തുടുത്ത പൂറൊന്ന് വിങ്ങി.
ഭംഗിയിൽ വിരിച്ച് വെച്ച മെത്ത കണ്ടതും അവളുടെ പിളർപ്പൊന്ന് വിറകൊണ്ടു .
ഈ മുറിയിലാണ്… ഈ പട്ടുമെത്തയിലാണ്… തന്റേട്ടൻ.. തന്നെ..
അവൾക്കതോർക്കാൻ പോലുമായില്ല. കുഴഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ബെഡിലേക്കിരുന്നു.
ഗോപിക കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന രജനിയുടെ ബാഗ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ച് അവളെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.
പിന്നെ അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു.
“രാജീ… എന്താടീ നിനക്ക് പറ്റിയേ… എന്നെ കാണാഞ്ഞുള്ള സങ്കടമൊന്നുമല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി… വേറെന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട്… എന്താണേലും എന്നോട് പറയെടീ…”
രജനി, ഗോപികയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പോയി വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.
തിരിച്ച് വന്ന് ഗോപികയുടെ ദേഹത്തേക്ക് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഒറ്റവീഴ്ച.. അവളുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ ഗോപിക, അവളേയും കൊണ്ട് കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.
ഗോപികയുടെ ദേഹത്ത് കിടന്ന് കൊണ്ട് അവൾ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു. ഗോപികക്ക് പേടിയായി.
എന്തുപറ്റി ഇവൾക്ക്…
ഈശ്വരാ… അമ്മയോ അച്ചനോ ഇത് കേട്ടാ,,,