“ഞാനും കൂടി പോയാലോ അമ്മെ. അപ്പൂസിനെ കണ്ടിട്ട് രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം ആയി ..”
വീണ തറവാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കൊതി പിടിച്ചെന്നോണം ഞാനിറങ്ങാൻ നേരത്ത മോഹനവല്ലി അമ്മായിയോട് തിരക്കി .വിനീതയുടെ കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യം ആണ് അവൾ സൂചിപ്പിച്ചത്.
ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി..ദൈവമേ ഇവള് വന്നാൽ ഒരു കാര്യവും നടക്കില്ല !
“വേണ്ട വേണ്ട..നിനക്ക് വേണെങ്കി പകൽ പോവരുന്നില്ലേ ..ഇനിയിപ്പോ ഉറങ്ങാൻ നേരത്തു പോണ്ട..ഇവിടെ എന്താ സ്ഥലം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ?”
മോഹനവല്ലി ദേഷ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഓ…”
വീണ നിരാശയോടെ മൂളി..
ഞാനവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു..നീ ഇല്ലാത്തതു നന്നായി മോളെ എന്ന ഭാവത്തിൽ ! പിന്നെ ബൈക്ക് എടുത്തു നേരെ വിട്ടു , എന്നെയും കാത്തു അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി വിനീത ഇരിപ്പുണ്ടാകും ! നേർത്ത കുളിരുള്ള ആ പാതിരാ കാറ്റിലും എന്നെ ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുന്ന വികാരമായി മുല്ലപ്പൂവും ചൂടി സെറ്റ് സാരിയും ഉടുത്തു വിനീത കണ്ണിമ വെട്ടാതെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട് . അതാലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് മേലാസകലം കുളിരു കോരി ..!