രേണുവിന്റെ വീടന്വേഷണം 2
Renuvine Veedanweshanam Part 2 | Author : Rishi
[ Previous Part ]
ഹലോ….
ഹലോ? ഇതാരാണ്? ഓഫീസിൽ തിരക്കിലായിരുന്ന തോമാച്ചൻ ആ സ്വരം അത്ര ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
മിസ്റ്റർ തോമസ്! എന്നെ മറന്നോ? മണിമുഴങ്ങുന്നതുപോലുള്ള ആ ചിരി! ഇത്തിരി കളിയാക്കലൊളിപ്പിച്ച ആ സ്വരം! നേരേ ഞരമ്പുകളിൽ പടരുന്ന ആ സാന്നിദ്ധ്യം….
ഓഹ്… തോമസ്സിൻ്റെ രോമകൂപങ്ങളെഴുന്നു.
മിസ്സിസ് മണി? തോമാച്ചൻ്റെ സ്വരം ചിലമ്പിയിരുന്നു.
മിസ്സിസ് മണിയോ! ഹഹഹ… എൻ്റെ തോമാച്ചാ! എനിക്കൊരു പേരുണ്ടു കേട്ടോ! ഞാപകമിരുക്കാ തമ്പീ? ഹി ഹി …. സോറി മിസ്റ്റർ തോമസ്സ്! ഓർമ്മയുണ്ടോ?
തോമാച്ചൻ്റെ ചെവികൾ കരിഞ്ഞു,.. അയ്യോ! ഇത്രയും നാളുകൾ പലപ്പോഴും സ്വപ്നങ്ങളിൽ വന്ന് തന്നെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചിരുന്ന, വട്ടു പിടിപ്പിച്ചിരുന്ന, വാത്സല്ല്യം കൊണ്ടു മൂടിയിരുന്ന ആ പൊക്കമുള്ള കൊഴുത്ത സുന്ദരിയായ സ്ത്രീരൂപം… അവരെ എങ്ങിനെ മറക്കും?
സോറി… കമലച്ചേച്ചീ…. തോമാച്ചൻ വിക്കി.
മോനേ! ആ സ്വരമിപ്പോൾ വാത്സല്ല്യം കലർന്ന മധുരമുള്ളതായി. നമ്മൾ മാത്രമുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ നിൻ്റെയക്ക. നീയെന്നുടെ അമ്പി. പുരിഞ്ചിതാ?
ശരിയക്കാ! തോമാച്ചനറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി.
പിന്നെ നിൻ്റെ സുന്ദരി കണവിയില്ലിയാ… രേണു. അവളുള്ളപ്പോൾ മിസ്സിസ് മണിയോ കമലയോ ഒക്കെ പോതും കണ്ണാ…
ശരിയക്കാ… തോമസ്സ് ഒരു പാവയെപ്പോലെ ആവർത്തിച്ചു..
അപ്പറം നാളെ കാലേലെ പാർക്കലാമാ? ഒരു വീടിരുക്ക്. സ്വാമി നാളെയ്ക്ക് ഇങ്കെ ഇല്ലൈ. ഹെഡ്ഓഫീസിൽ രണ്ടു നാൾ മീറ്റിംഗ്. നീ രേണുവിനേയും കൂട്ടി വാ…
രേണു ഇവിടെ ഇല്ലയക്കാ!
ഏഹ്! കമലയുടെ ഉള്ളിൽ ലഡ്ഢു പൊട്ടി! ഡീ വേണാ! കുഴന്തൈയാക്കും അന്ത തോമസ്സ്! അവനെ വെരട്ടിടാതെ!
ഓ തോമസ്സ്! അവൾ സ്വരത്തിൽ നിരാശ നിറച്ചു. അപ്പോൾ വരാൻ പറ്റില്ലേ? എന്നാണ് രേണു തിരിച്ചു വരുന്നത്?
അത് ഒരാഴ്ച്ചയാകും അക്കാ. അവള് വീട്ടീപ്പോയതാ. ഞാനേതായാലും അവളോട് ചോദിക്കട്ടെ. ഇന്നു വൈകുന്നേരം ഫോൺ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാനങ്ങോട്ടു വിളിച്ചാൽ മതിയോ?
നീ ബുദ്ധിമുട്ടണ്ടടാ മോനേ. അക്ക നിന്നെ അങ്ങോട്ടു വിളിച്ചോളാം. പിന്നെയും ആ സ്വരത്തിൽ നിന്നും തേനിറ്റുന്നു! തോമസ്സറിയാതെ ഒന്നു നിവർന്നിരുന്നു. മുന്നിൽ ഇത്തിരി കഷണ്ടി കയറിത്തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും സമൃദ്ധമായി വളരുന്ന മുടിയിലൂടെ വിരലുകളോടിച്ചു. നരയുണ്ടോ എന്തോ? ഒരിക്കലും തൻ്റെ രൂപത്തിനെക്കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടാത്ത ശ്രീ. തോമസ്സ് എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കൂട്ടി. പിന്നെ ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ഓഫീസറായതോണ്ട് സീരിയസ്സായി പണിയിൽ മുഴുകി.
തോമാച്ചാ അവിടെന്നാ എടുക്കുവാ? ശ്രീമതിയുടെ കിളിനാദം ഫോണിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തിയപ്പോൾ തോമസ്സിൻ്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലെ ക്യാൻ്റീനിൽ നിന്നും കൊടുത്തുവിട്ട ഗ്ലാസും സോഡയും ഐസും തോമാച്ചൻ്റെ വിസ്കിയും കൂട്ടി അവിടത്തെ സ്ഥിരം കുടികിടപ്പുകാരൻ ഗോവിന്ദേട്ടൻ തയ്യാറാക്കിയ ഡ്രിങ്ക് നന്നായൊന്നു വലിച്ചിട്ട് തോമസ്സ് തൊണ്ട ക്ലിയർ ചെയ്തു.
കണ്ടോ കണ്ടോ ഡ്രിങ്കിലൈസിടണ്ടന്ന് പറഞ്ഞതല്ലിയോ! അതെങ്ങനാ! എൻ്റെ കണ്ണുതെറ്റിയാല് ഇഷ്ട്ടം പോലങ്ങു നടക്കുവല്ല്യോ! ഒരാഴ്ച്ച മുന്നേ സുലൈമാനു മായി നടത്തിയ സംഗമം ശ്രീമതി രേണു തോമസ്സ് മനസ്സിൻ്റെ ഒരറയിൽ ഭദ്രമായി അടച്ചു പൂട്ടിയിരുന്നു. സുഖം വേ… ജീവിതം റേ… ഇതായിരുന്നു അച്ചായത്തി കണ്ട പുതിയ തത്വശാസ്ത്രം. ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല!
ശരി ശരി… തോമാച്ചൻ കണവിയുടെ സ്നേഹം പുരണ്ട ശാസന വരവു വെച്ചു. ഇനി ഐസിടുന്നില്ലെടീ! ആ പിന്നേ, ആ മണിസാമീടെ ഭാര്യയില്ലേ, അവരു വിളിച്ചൊരു വീടിൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞാരുന്നു. നീ വന്നിട്ട് നോക്കാന്നാ ഞാൻ വിചാരിച്ചത്!
എൻ്റെ തോമാച്ചാ! ഫോണിൽക്കൂടി കണവിയുടെ ക്ഷമ കെട്ട സ്വരമൊഴുകിവന്നു. ഇങ്ങനെ സ്വന്തം കാര്യം നോക്കാതെ പണീടെ പൊറകേ പോയാലേ, പണിയാവുമേ! അവർക്കെന്നാ നമ്മളെ ഹെൽപ്പുചെയ്തിട്ട് എന്തേലും തടയുമോ! സാമീം കമലേച്ചീം ഇത്രേം മെനക്കെടുന്ന സ്ഥിതിയ്ക്ക് നമ്മളും അതേപോലെ നിക്കണ്ടായോ? പോയി ആ വീടൊന്നു നോക്കെന്നേ! തോമാച്ചനു പിടിച്ചാല് എനിക്കോക്കെയാണെന്നേ!