തോമസ്സിൻ്റെയുള്ളിൽ ലഡ്ഢു പൊട്ടി. കമലേച്ചി! അല്ല അല്ല.. കമലയക്ക! ആ… ഞാമ്പോയി നോക്കാടീ! വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലെ തോമസ് വെച്ചുകാച്ചി.
എൻ്റിച്ചായാ! രേണുവിൻ്റെ മന്ദഹാസം ഫോണിലൂടെ തോമസ്സറിഞ്ഞു. ഉള്ളിലിത്തിരി തോന്നിയ വിഷമം കമലയക്കൻ്റെ പൊക്കമുള്ള കൊഴുത്ത രൂപം അമർത്തിയടക്കി.
പിള്ളാരെന്തിയേടീ? തോമാച്ചനിലെ തന്തയുണർന്നു.
ദേ ഇവിടൊണ്ട്.രണ്ടിനേമൊന്നു വെരട്ടിയേക്കണേ. വല്ല്യപ്പൻ്റെ വീട്ടിലാണെന്നും കണ്ട് രണ്ടെണ്ണോം കെടന്നു വെരവുവാണെന്നേ! രേണു അടക്കിയ സ്വരത്തിൽ രഹസ്യമോതിയിട്ട് പിള്ളാരെ വിളിച്ചു….
ശനിയാഴ്ച്ച കാലത്തേ തന്നെ തോമാച്ചനെണീറ്റു. നേരം പരപരാ വെളുത്തു വരുന്നേയുള്ളൂ.. നല്ല മഞ്ഞും കുളിരും….ഇത്തിരി തള്ളി വരുന്ന കുമ്പയിലൊന്നു തലോടി…. പണ്ട് രേണു നിർബ്ബന്ധിപ്പിച്ച് വാങ്ങിപ്പിച്ച നിക്കറും ബനിയനും വലിച്ചുകേറ്റി ക്യാൻവാസ് ഷൂവുമണിഞ്ഞ് അടുത്തുള്ള മൈതാനത്തിൽ മെല്ലെ ഓടാൻ പോയി. അഞ്ചു മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞപ്പഴേക്കും തളർന്ന് ഒരു മരത്തിൻ്റെ പിന്നിൽ നിന്നു കാര്യമായി ഛർദ്ദിച്ചു….
കണ്ണാ… നീയെതുക്കെടാ ഒടമ്പു നോക്കാതെ ഇന്ത മാതിരി? ഓട വേണാ… നടന്നാൽ മതിയെടാ തമ്പീ… എന്താണെന്നറിയില്ല! അക്കയെ മെസേജു ചെയ്യാനാണ് തോന്നിയത്! അപ്പോത്തന്നെ അക്ക തിരികെ വിളിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയ ഉപദേശം തോമാച്ചൻ അനുസരിച്ചു. മെല്ലെ ഒരു പത്തു ചുറ്റു നടന്നു. കിതപ്പടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു ബെഞ്ചിലിരുന്നു. രാവിലത്തെ തണുപ്പു വിട്ടിട്ടില്ല. ചുറ്റിലുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു… ആരൊക്കെയോ നടക്കുന്നുണ്ട്. നേർത്തു വരുന്ന പുകമഞ്ഞിലൂടെ അടുക്കുമ്പോൾ തെളിയുന്ന രൂപങ്ങൾ… ഉറക്കച്ചടവും, ആയാസപ്പെട്ടതിൻ്റെയൊരു തളർച്ചയും… തോമാച്ചനറിയാതെ മയക്കത്തിലാണ്ടു. ബെഞ്ചിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഏതൊക്കെയോ സ്വപ്നങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി… നേരിയ കൂർക്കം വലി അന്തരീക്ഷത്തിലലിഞ്ഞുപോയി.
കവിളുകളിൽ താമരയിതളുകളിഴഞ്ഞപ്പോൾ തോമാച്ചൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു പാവത്താൻ്റെ മന്ദഹാസം വിടർന്നു… താമരയല്ലികൾക്കിത്ര സൗരഭ്യമെവിടെനിന്ന്? തൻ്റെ ചുറ്റിലും പടരുന്ന നേർത്ത മൃദുവായ ചൂട്… ആരോ ഒരു നനുത്ത പുതപ്പുകൊണ്ടു മൂടിയതുപോലെ. .. ഉംമ്…മ്… തോമാച്ചനൊന്നു കുറുകി…
എഴുന്തിരടാ കള്ളക്കണ്ണാ…. ആരോ മന്ത്രിക്കുന്നു… തോമാച്ചൻ മെല്ലെ കൺപോളകളിത്തിരി തുറന്നപ്പോൾ… മുന്നിൽ ചിരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ മുഖം! കമലയക്ക! സ്വപ്നമാണോ! സ്വപ്നം മായുന്നതിനു മുന്നേ തോമാച്ചൻ കണ്ണുകളിറുക്കിയടച്ചു!
കനവല്ലടാ! കൺതുറക്ക്! പിന്നെയും ചിരിയൊളിപ്പിച്ച ആ സ്വരം! തോമാച്ചൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. മുന്നിൽ തൻ്റെ ചുമലുകളിൽ കൈവെച്ച് കുനിഞ്ഞു തൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്കുറ്റു നോക്കുന്ന സുന്ദരിയക്ക! മിനുത്തു തുടുത്ത കവിളുകൾ… അക്ക വായ് തുറന്നപ്പോൾ കൊതിപ്പിക്കുന്ന മധുരഗന്ധം. തിളങ്ങുന്ന വലിയ കണ്ണുകൾ. ചന്ദന നിറമുള്ള മുട്ടൻ മുലകൾ അക്ക കുനിഞ്ഞപ്പോൾ വഴുതിയ സാരിത്തലപ്പിൻ്റെ മറവില്ലാതെ താഴ്ത്തിവെട്ടിയ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്നും മുന്നോട്ടു തള്ളി നിന്നതും ആ മുലകളുടെ വെട്ടും കണ്ട് തോമാച്ചൻ്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു..
പാവം നിക്കറും ബനിയനുമിട്ടിരുന്ന കണ്ണൻ ചെക്കൻ്റെ കണ്ണുകൾ തൻ്റെ മുലക്കുടങ്ങളിലാർത്തിയോടെ തഴുകുന്നതും, പരവശനായ അവൻ്റെ തൊണ്ടമുഴ മോളിലേക്കും താഴേക്കും ചലിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ കമലയുടെ തുടയിടുക്കിൽ ഉറവ കിനിഞ്ഞു… എന്തൊരു കിരുകിരുപ്പ്… തടിച്ച തുടകളവൾ ഇറുക്കിത്തിരുമ്മി. സ്വാമിയ്ക്കും തനിക്കും പരസ്പരമുള്ള താല്പര്യം എരിഞ്ഞടങ്ങിയിട്ട് എത്രയോ നാളായിപ്പോച്ച്. ഇപ്പോ… ഇങ്കെ തമ്പിയെ ഒരുനാളെങ്കിൽ ഒരു നാൾ… മുരുകാ! നീയെൻ്റെ കൈകളിൽ തന്നുവല്ലോ…
വാടാ കണ്ണാ.. അക്കൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ യാന്ത്രികമായി തോമാച്ചൻ ആ നനുത്ത കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അക്ക ഒറ്റവലിക്കവനെ പൊക്കിയപ്പോൾ അവരുടെ കരുത്തവനറിഞ്ഞു.
എൻ്റെ കൂടെ വാ നീ….. തോമാച്ചനേക്കാളും ഉയരമുള്ള കൊഴുത്ത കമലയക്കയുടെ കൈ തോളിലമർന്നപ്പോൾ ആ വള്ളിനിക്കറിട്ട് അയൽ പക്കത്തെ മുതിർന്ന ചേച്ചീടെ കയ്യും പിടിച്ച് സ്ക്കൂളിൽ പോവുന്ന കൊച്ചു ചെറുക്കനായി മാറി ശ്രീ തോമസ് ഏബ്രഹാം പാലത്തിങ്കൽ!