“എടുത്തുതാ” അരക്കെട്ട് ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മ പറഞ്ഞു.
നായര് ശക്തമായി ശ്രമിച്ചു, എഴുന്നേല്ക്കാന്. പക്ഷെ നടന്നില്ല. അയാള് സ്വന്തം
ഭാര്യയുടെ ലഹരി പിടിപ്പിക്കുന്ന മാംസസമൃദ്ധിയിലേക്ക് വട്ടനെപ്പോലെ നോക്കി. വിരിഞ്ഞ
ചന്തികളുടെ നടുവിലെ രോമക്കാട്ടില്, രോമങ്ങളെക്കാളും നീളത്തില് ചാടിക്കിടക്കുന്ന
ഇതളുകള്. അവയില് നിന്നും എണ്ണ പോലെ താഴേക്ക് നീളുന്ന മദജലച്ചരട്. കട്ടിലില്
ഇരിക്കുന്ന നിഷാദിന്റെ മുമ്പില് കാലകത്തി നില്ക്കുകയാണ് ലക്ഷ്മി; ഒലിക്കുന്ന
പൂറുമായി. നായര്ക്ക് അത് നക്കാന് ഭ്രാന്തമായ ആര്ത്തി തോന്നി. മുമ്പൊരിക്കലും
തോന്നാത്തത്ര ശക്തമായി.
“എടുക്ക്” ലക്ഷ്മി മന്ത്രിക്കുന്നു. അവള് ഒരു കാല് കട്ടിലിലേക്ക് കയറ്റി വച്ചു.
പൂറിനുള്ളില് ആണ് അരഞ്ഞാണം. നിഷാദ് കൈനീട്ടി. ലക്ഷ്മിയമ്മ അതില് പിടിച്ചു
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.
“വാകൊണ്ട്” അവര് പറഞ്ഞു. നിഷാദ് കിടുകിടെ വിറച്ചു.
പൂറിന്റെ ഗന്ധം ശരീരത്തെ തളര്ത്തുന്നു. ഏതോ വനപുഷ്പത്തിന്റെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന
ഗന്ധമാണ് അതിന്. വനാന്തരത്തിലെ കുളത്തില് വളരുന്ന സുഖപുഷ്പം! നിഷാദിനെ ലക്ഷ്മിയമ്മ
തള്ളി മലര്ത്തിക്കിടത്തി. അവന്റെ കാലുകള് നിലത്തായിരുന്നു, നായര്ക്ക്
അഭിമുഖമായി. ലക്ഷ്മിയമ്മ കട്ടിലിലേക്ക് കയറി അവന്റെ തലയുടെ മീതെ കവച്ചിരുന്നു.
അവരുടെ പിളര്ന്ന വലിയ പൂറും അയഞ്ഞ, ചെറിയ മലദ്വാരവും നിഷാദ് കണ്ടു. പൂറ്റില്
നിന്നും ഊറിക്കൊണ്ടിരുന്ന മദജലം അവന്റെ വായിലേക്കുതന്നെ പതിച്ചു. പൂറിന്റെ ഉള്ളില്
നിന്നും ഇറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ അഗ്രം നിഷാദ് കണ്ടു. അവനത്
കടിച്ചൂരിയെടുത്ത് മാറ്റി. നായര്ക്ക് എല്ലാം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മിയമ്മ അവന്റെ വായിലേക്ക് മെല്ലെ ഇരുന്നു. പൂറിന്റെ ഇതളുകള്
രണ്ടുഭാഗത്തേക്കും അകന്നുമാറി. നിഷാദിന്റെ വായേയും മൂക്കിനേയും അത് പൂര്ണ്ണമായി
വിഴുങ്ങി. നെയ്യ് നിറഞ്ഞ പൂറിന്റെ ഉള്ളില് നിഷാദിന്റെ നാവ് പുറത്തിറങ്ങി മേഞ്ഞു.
നായര് അസഹ്യതയോടെ കണ്ണുകള് അടച്ചു.
അയാള് ശക്തി സമാഹരിച്ചു. ഇല്ല, ഇത് സമ്മതിക്കില്ല. കട്ടിലിന്റെ ഉഗ്രമായ ഞരക്കം.
ലക്ഷ്മിയുടെ സുഖരോദനങ്ങള്! മാംസം മാംസത്തില് ചെന്നടിക്കുന്ന ശബ്ദം. നായര് പല്ല്
ഞെരിച്ചു. വിരലുകളിലേക്ക് ഊര്ജ്ജം ഇറങ്ങുന്നത് അയാള് അറിഞ്ഞു. നായര് അലറി;
ഉറക്കെ.
ലക്ഷ്മിയമ്മ ഞെട്ടിയുണര്ന്നു നോക്കി.
“എന്താ? എന്തുപറ്റി ചേട്ടാ? സ്വപ്നം വല്ലോം കണ്ടോ” കട്ടിലില് ഇരുന്നു കിതയ്ക്കുന്ന
നായരോട് അവര് ചോദിച്ചു. നായര്ക്ക് വിശ്വസിക്കാന് സാധിച്ചില്ല. നൈറ്റ് ലാമ്പിന്റെ
അരണ്ട വെളിച്ചത്തില് ഭാര്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് അയാള് അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി.
“അവനെവിടെ? അവന്?” സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ അയാള് ചോദിച്ചു.
‘ആര്? ഇവിടെ നമ്മള് രണ്ടാള് മാത്രമല്ലെ ഉള്ളൂ?” ലക്ഷ്മിയമ്മ എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ്
ഓണാക്കി. കൂജയില് നിന്നും വെള്ളമെടുത്ത് അവര് അയാള്ക്ക് നല്കി. നായര് മൂന്നാല്
ഗ്ലാസ് വെള്ളം മടമടാ കുടിച്ചു.
“നിഷാദ്” വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് നായര് പറഞ്ഞു.
“ഓ അവനോ? അവന് സന്ധ്യക്ക് പോകില്ലേ എന്നും?”
“ഞാനത് മറന്നു..മറന്നു” തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് തന്നോടുതന്നെ നായര് പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ അധരങ്ങളില് ഒരു വികൃതമായ ചിരി വിരിഞ്ഞത് അയാള് പക്ഷെ കണ്ടില്ല.
“ലൈറ്റ് ഓഫാക്കട്ടെ” അവര് ചോദിച്ചു.
നായര് മൂളി. അയാള് മുറിയിലാകെ ഒരിക്കല്ക്കൂടി കണ്ണോടിച്ചു. ഇല്ല, ഇവിടെ വേറെ
ആരുമില്ല; ഇല്ല. ഓരോരോ സ്വപ്നങ്ങള്. ഇരുള് മുറിയെ വീണ്ടും കീഴടക്കി. ലക്ഷ്മിയമ്മ
തുടകള് അകത്തിവച്ച് പൂറ്റില് വിരലോടിച്ചു. ചെക്കന് മിടുക്കനാണ്. തനി നായ. ഇന്നും
അവന് കൊതം കീറിയാണ് കേറ്റിയത്. ഹോ, ഇങ്ങേരു നേരത്തെ എങ്ങാനും
ഉണര്ന്നിരുന്നെങ്കില് എന്താകുമായിരുന്നു എന്നോര്ത്തപ്പോള് അവര്ക്ക്
ചിരിപൊട്ടി. നായരുടെ കൂര്ക്കം വലി മെല്ലെ പുനരാരംഭിച്ചപ്പോള് ലക്ഷ്മിയമ്മയും
നിര്വൃതിയോടെ കണ്ണുകള് അടച്ചു..