“എഴുന്നേല്ക്ക് സാറെ”
നായര്ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാകില്ലായിരുന്നു. നിഷാദ് അയാളെ കസേരയില് ഇരുത്തി ഉരുട്ടി
കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറി. ലക്ഷ്മിയമ്മ ബക്കറ്റില് വെള്ളം നിറച്ച് കാത്ത്
നില്പ്പുണ്ടായിരുന്നു. നിഷാദ് അയാളെ അകത്ത് കയറ്റിയ ശേഷം വാതില്ക്കലേക്ക് മാറി.
ഭാര്യ കുളിപ്പിക്കുമ്പോള് നായര് കണ്ണുകള് അടച്ചു. നിഷാദ് ആര്ത്തിയോടെ നോക്കി.
ജലകണങ്ങള് തെറിച്ച് ലക്ഷിയമ്മയുടെ വയറും ബ്ലൌസും പതിവിലധികം നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചാരനിറമുള്ള ബ്ലൌസിന്റെ ഉള്ളില് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വമ്പന് മുലകള്! നിഷാദ് ഞെട്ടി.
അവര് ബ്രാ ധരിച്ചിട്ടില്ല. നനഞ്ഞ ബ്ലൌസിന്റെ ഉള്ളില് മുലകള് നഗ്നമാണ്.
ത്രസിച്ചു നില്ക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകള്. അവന്റെ പാദം മുതല് ശിരസ്സ് വരെ ഒരു തരിപ്പ്
പടര്ന്നുപിടിച്ചു.
കണ്ണുകള് തുറന്ന നായരും കണ്ടു തന്നെ എന്നും, ഈ അവസ്ഥയില് പോലും
വികാരത്തിനടിമയാക്കാന് പോന്ന സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രവും തിങ്ങി
നിറഞ്ഞ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങളും. അയാളെ ഞെട്ടിച്ചത് ആ നഗ്നതയല്ല, മറിച്ച് സ്ത്രീകളില്
വികാരോത്തേജനം ഉണ്ടാകുമ്പോള് മാത്രം പുറത്തേക്ക് തുറിക്കുന്ന ഞെട്ടുകള് ആണ്.
രണ്ടു ചെറു മുന്തിരിപ്പഴങ്ങള് പോലെ ബ്ലൌസിന്റെ ഉള്ളില് കൂര്ത്ത് നില്ക്കുന്ന
ഞെട്ടുകള്. ലക്ഷ്മിയമ്മ നായരുടെ തല തുവര്ത്തിയിട്ട് നിഷാദിനെ നോക്കി.
“കൊണ്ടുപൊക്കോ മോനെ”
തോര്ത്ത് ബക്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് അവര് കൊഴുത്ത കൈകള് പൊക്കി മുടി
അഴിച്ചുകെട്ടി. എല്ലാം കാണിച്ചുള്ള ആ നില്പ്പ് നായരുടെ ഉള്ളില് ഒരേ സമയം കാമവും
പകയും ഉണ്ടാക്കി. അവനെ കാണിക്കുകയാണ് അവള്; എല്ലാം. പക്ഷെ നിസ്സഹായനായിരുന്നു
അയാള്; തീര്ത്തും നിസ്സഹായന്.
നിഷാദ് ലക്ഷ്മിയമ്മയെ നോക്കാതെ കസേര തിരികെയുരുട്ടി. അവന്റെ ഹൃദയം കുരങ്ങനെപ്പോലെ
ചാടിക്കളിച്ചു. ആദ്യമായാണ് അവരുടെ പച്ചമുലകള് അവന് കാണുന്നത്. ഇത്രയേറെ കാമം
സിരകളെ കീഴടക്കിയ ഒരു സന്ദര്ഭം അവന്റെ ജീവിതത്തില് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. നായരെ തിരികെ
കിടത്തുമ്പോള് അവനയാളെ നോക്കി. ആ മുഖത്തെ ഭാവം അവന് വിവേചിക്കാനായില്ല. സാറിനു
ഉള്ളില് നല്ല ബോധമുണ്ട്. പക്ഷെ സംസാരിക്കാനാവുന്നില്ല. ആന്റി അങ്ങനെയൊക്കെ
കാണിക്കുന്നത് സാറിന് പ്രയാസം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷെ, ചോരയും നീരുമുള്ള
സ്ത്രീയാണ് അവര്. ഓര്ത്തപ്പോള് നിഷാദിന്റെ ലിംഗം നനഞ്ഞു.
“മോനെ ചേട്ടന് കഞ്ഞി കൊടുക്കണം. ഞാനീ നനഞ്ഞ തുണി ഒന്ന് മാറിയിട്ട് വരാം”
വാതില്ക്കലെത്തി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മ പോയി.
നായര്ക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസമുണ്ടായി. അതേ വേഷത്തോടെ അവള് കഞ്ഞിയുമായി വരുമോ എന്ന
ശങ്കയിലായിരുന്നു അയാള്. നിഷാദ് തലയണ നിവര്ത്തിയിട്ടു നായരെ മെല്ലെ
എഴുന്നേല്പ്പിച്ച് ചാരിയിരുത്തി. ഒപ്പം താങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനും ഇരുന്നു.
“ഒക്കെ ശരിയാകും സാറേ. ഇപ്പൊ സാറിനു പഴയതിലും മാറ്റമുണ്ടല്ലോ”
അയാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്, ആത്മാര്ഥതയുടെ തരിമ്പ് പോലുമില്ലാതെ അവന് പറഞ്ഞു. ഈ
ജന്മത്ത് അയാള് സുഖപ്പെടരുത് എന്നുതന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം. കാരണം ഈ ജോലി
അവന് അത്രയേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. നായര്ക്ക് അതുകേട്ടപ്പോള് അവനോടു സ്നേഹം
തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ താന് കരുതുന്നതുപോലെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല അവന്റെ മനസ്സില്. തന്റെ
വൈകല്യമുള്ള മനസ്സിന്റെ തോന്നലാണ് മിക്കതും. അയാള് ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.
മുറിയിലേക്ക് ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ പരിമളം എത്തി. ഒരു സുഗന്ധ വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കാതെ
തന്നെ സ്ത്രൈണ ഗന്ധത്തിന്റെ ശക്തമായ സ്രോതസ്സാണ് അവര്. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ കേശഭാരവുമായി,
ഇളം നീല നിറമുള്ള സാരിയില് ലക്ഷ്മിയമ്മ വന്നു; കൈയിലെ താലത്തില് കഞ്ഞിയുമായി.
നിഷാദ് വാ പിളര്ന്നിരുന്നുപോയി. പൊക്കിളില് നിന്നും ഇനിയൊരല്പ്പം കൂടി
താഴ്ത്തിയാല്, അവരുടെ പൂറിന്റെ തുടക്കമാകും എന്നവന്റെ വെകിളി പിടിച്ച മനസ്സ്
പറഞ്ഞു. വിശാലമായ സാരിയുടുപ്പ്. മുടി പിന്നിലേക്ക് വിടര്ത്തി ഇട്ടിരിക്കുകയാണ്.
കണ്ണുകള്ക്കടിയില് പടര്ന്നിരിക്കുന്ന കരിമഷി. വിടര്ന്ന ചുണ്ടുകളില് തുടുത്ത
നനവ്. കടും നീല നിറമുള്ള ബ്ലൌസ് ഇതിലേറെ ചെറുതാക്കാന് ലോകത്തൊരു തയ്യല്ക്കാരനും
സാധിക്കില്ല എന്ന് അവന് തോന്നി. നെഞ്ചിനെ മറച്ചിരിക്കുന്ന ആ സാരി ഒന്ന്
മാറിയെങ്കില് എന്ന് വെപ്രാളത്തോടെ അവനോര്ത്തു.