ഓട്ടോയേ കേറിയതും വർക്കി വെറയ്കാന്തൂടങ്ങി…!
ഓട്ടോക്കാരങ്കണ്ടോന്നു പേടി!
ആ വീട്ടിലോട്ടു കേറിയപ്പ അപ്പുറത്തെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തുനിന്ന ചേച്ചി കണ്ടോന്നു സംശയം!
അവരു സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയോ വന്ന് പിടിക്കുവോ എന്നൊക്കെ!
എന്തായാലുമെന്നെ ചുരിദാറു പൊക്കിവച്ച് പാന്റും ഷഡ്ഡീങ്കൂടെ ഊരി താത്ത് വച്ചിട്ട് മേശേലോട്ട് കുനിച്ചുനിർത്തി എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടി..!
ലതിക ചിരി സഹിക്കവയ്യാണ്ട് എണീറ്റ് കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു!
തലയറഞ്ഞ് ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് കണ്ണ് നിറഞ്ഞ് പോയ അവൾ ചിരിക്കിടയിൽ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ വറീച്ചായെനിക്കിപ്പളും സംശയാ അവന്റേതെന്റെ അകത്താണോ അതോ തൊടേലാണോ കേറിയേന്ന്…!”
എനിക്ക് ലതികയുടെ ആ തലയറഞ്ഞുള്ള ചിരി കണ്ടിട്ട് ഒട്ടും ചിരി വന്നതുമില്ല!
ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ കോണിലെവിടെയോ ഒരുതരം ഒരു നീറ്റലാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്…!
ഈ കഴുവേറിമോള് ഇന്നലെയിത് പറഞ്ഞിരുന്നേൽ വറീച്ചനിന്നീ മൈരുപണിയ്ക് പോരില്ലായിരുന്നു!
വറീച്ചന് പണ്ണാനെന്നാ പെണ്ണ് കിട്ടാനാണോ പഞ്ഞം!
“വാ എണീറ്റു കഴുകിയേച്ചു പോകാം….”
ഞാൻ കടുപ്പിച്ച് ഗൌരവത്തിൽ പറഞ്ഞതും കറണ്ട് പോയത് പോലെ ലതികയുടെ ചിരി നിന്നു!
മ്ളാനമായ മുഖത്തോടെ ലതിക കുളിമുറിയിലേയ്ക് കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ ഹാളിലെ വാഷ്ബെയിസന് സമീപമുള്ള കുളിമുറിയിലേയ്ക് പോയി….
ഞാൻ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ഹാളിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നപ്പോൾ പായും എടുത്ത് കഴുകി മുറിയും തുടച്ച് ലതിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് മുടിയും ചീവി റെഡിയായി വന്നു….
ഞാൻ എണീറ്റ് പാന്റിന് പിന്നിലെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പേഴ്സ് വലിച്ച് എടുത്തപ്പോൾ മിന്നൽ പോലെ അത് റാഞ്ചി കൈക്കലാക്കിയ ലതിക പേഴ്സ് പിടിച്ച കൈ പിന്നിലേയ്കാക്കി പഴയ പ്രസരിപ്പ് വീണ്ടെടുത്ത് കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:
“ഇതെന്തിനാ ഇപ്പവെടുത്തേ..?”
“പിന്നെ…?
നിനക്കു പൈസാ തരണ്ടേ..?”
ഞാനും തമാശമട്ടിൽ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു!
“അതിന്നലെത്തന്നതു തന്നെ ധാരാളമാ!
ലിജോച്ചായനറിയാവോ ഇന്നലെ അച്ചായനാ രൂപ വന്നു തന്നില്ലാരുന്നേ ഞാനാ പരട്ട സജിത്തിനോടു തന്നെ ചോദിച്ചു വാങ്ങിയേനേ..!
ഇനി കൂട്ടുകാരികളാരോടും ചോദിക്കാനുമില്ല അതില്ലാതെനിക്കു വീട്ടിപ്പോകാനുമ്മേല!
അങ്ങനെന്തു ചെയ്യുവെന്നു കരുതിയറിയാവുന്ന സകല ദൈവങ്ങളേം വിളിച്ചു നടക്കുമ്പളാ നിങ്ങളെ കാണുന്നേ!
സജിത്തു പലപ്രാവശ്യം പൊറകേ നടന്നു ഞാഞ്ചെരുപ്പൂരീട്ടൊള്ളതാ!
അപ്പോൾ അവനെ കണ്ടപ്പ അവനെങ്കി അവൻ!
അത്യാവശ്യം നടക്കണ്ടേ..!
ലിജോച്ചായനൊന്നു മാറിക്കോട്ടന്നു വച്ചാ ഞാമ്മുന്നോട്ടു പോയത്…!”
പറഞ്ഞിട്ട് ലതിക പേഴ്സ് എന്റെ പാന്റിന്റെ പിൻപോക്കറ്റിലേയ്ക് വച്ചിട്ട് എന്റെ കുണ്ടിക്കിട്ട് ചെറുതായൊന്നു തല്ലിയിട്ട് ചിരിച്ച് വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
“ലതികയവിടിരുന്നേ….”
ഞാൻ സോഫയിലേയ്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി….
പെട്ടന്ന് ഉണ്ടായ സ്വരത്തിലെ കാഠിന്യവും എന്റെ വലിഞ്ഞ് മുറുകിയ മുഖവും കണ്ട ലതിക കാര്യമറിയാതെ അമ്പരന്ന് സോഫയിലേയ്ക് ഇരുന്നു!
ഞാൻ എതിർവശത്ത് കിടന്ന കസേര വലിച്ച് തിരിച്ചിട്ട് ലതികയുടെ എതിർവശത്ത് അടുത്ത് ഇരുന്നിട്ട് ആ മുഖത്തോട്ട് നോക്കി ചോദിച്ചു:
“സേവ്യറുസാറും ശ്രീക്കുട്ടനൂടി നേതൃത്വം കൊടുത്തു നടത്തുന്ന ഒരു ചെറിയ പരിപാടി മാറീവാനിയോസിൽ ഉള്ള വിവരം ലതികയ്കറിയാൻ വയ്യേ…?”
എന്റെ ദേഷ്യസ്വരത്തിലുള്ള ചോദ്യം കേട്ട ലതിക നാവിറങ്ങിപ്പോയ മട്ടിൽ അറിയാമെന്ന് തലയാട്ടി!
എന്റെ ക്രോധസ്വരം വീണ്ടുമുയർന്നു…
“അതെന്നാടീ….?”
എന്റെ ശബ്ദവും ഭാവവുമൊക്കെ കണ്ട് വല്ലാതങ്ങ് ഭയന്ന് പോയ ലതിക വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു:
“അവരൊക്കെയൊരുപാടു സഹായിക്കുന്നതാ ലിജോച്ചായാ!
കഴിഞ്ഞയാഴ്ചേം സാറഞ്ഞൂറു രൂപ തന്നതാ…
ഇനീഞ്ചെന്നു ചോയിക്കാമ്മേലതാ…
ഈയാണ്ടിലവരേറ്റോങ്കൂടുതലു പൈസാതന്നതെനിക്കാ…!”
ലതിക കരഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും അങ്ങ് വല്ലാതായി!
സേവ്യർസാറും ശ്രീക്കുട്ടനും മുന്നിട്ടിറങ്ങി ചാരിറ്റബിൾ ട്രസ്റ്റ്
പോലെ ഒരു ഫണ്ട് രൂപീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് വീട്ടിൽ കഷ്ടത അനുഭവിയ്കുന്ന കുട്ടികളെ സഹായിക്കാൻ!