വളഞ്ഞ വഴികൾ – 26 4അടിപൊളി  

ഞാൻ ബൈക്ക് കാർപോർച്ചു കയറ്റി വെച്ച ശേഷം കാർ എടുത്തു.

എലിസബത് ഒരു ബാഗ് എടുത്തു വണ്ടിയുടെ പിന്നിലെ സിറ്റിൽ വെച്ചാ ശേഷം മുമ്പിൽ കയറി ഇരുന്നു.

ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും മഴ തുടങ്ങി ഇരിക്കുന്നു.

മഴയും പിന്നെ എലിസബത് വണ്ടിയില്ലും നല്ല സുഖം.

അതും ഹൈറേൻജ് ലേക്ക് ആയത് കൊണ്ട് ഒരു പേടി ഉണ്ട് ബ്ലോക്കിൽ പെട്ട് പോകുമോ എന്ന്.

എന്തായാലും ഫൂൾ ടാങ്ക് പെട്രോൾ ഞാൻ അടിപ്പിച്ചു എലിസബത്തിനെ കൊണ്ട്.

“അതേ എലിയ കുട്ടി.”

“ഉം. പറഞ്ഞോ അജു.”

“ഈ ഹൈറേഞ്ച് മാത്രം ആണോ എലിയ കുട്ടിക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ഉള്ള് അങ്ങ് കൊച്ചിയിൽ ഒന്നും ഇല്ലേ.”

എലിസബത് ചിരിച്ചിട്ട്.

“നിനക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ഒന്നും ഹൈ റേഞ്ച് ഇല്ലേ.”

“അധികം ആരും ഇല്ലാ ന്നെ.

ലാസ്റ്റ് ടൈം ഒരു കല്യാണത്തിന് വന്നില്ലേ ആ വീട്ടിലെ കുട്ടി എന്റെ ഒപ്പം പഠിച്ചതാ.”

“ഈ എലിയമ്മാക് ഒരുപാട് ഫ്രണ്ട്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.”

“ആഹാ.”

“പക്ഷേ അവരെ ഒക്കെ ഞാൻ മറന്നു പോയാടോ.”

അതിന് ഉള്ള ഉത്തരം എനിക്ക് അറിയാം ആയിരുന്നു. പിന്നെ അതിനെക്കുറിച്ചു ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.

അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര തുടർന്നു.

“അതേ നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാ ആണെന്ന് പോകുന്നെ എന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.”

“നമുക്ക് ഇന്ന് മൂന്നാർ ഒരു റിസൾട്ട്‌ വല്ലതും തങ്ങാം. എന്നിട്ട് നാളെ നമുക്ക് അവിടേക്കു പോകാം.”

“ഈ സമയത് റിസോർട്ട് ഒക്കെ കിട്ടാൻ വലിയ മല്ല. ടുറിസ്റ്റ് ടൈം അല്ലെ.”

“എന്നാ വല്ല ലോഡ്ജ്ഉം കിട്ടുവോ.”

“അത് സുരക്ഷിതവും അല്ലാ.

നമുക്ക് തപ്പി നോക്കന്നെ. കിട്ടില്ലേ നമുക്ക് അടുത്ത വഴി നോക്കാം.”

രാത്രി 9മണി ആയപ്പോഴേക്കും മൂന്നാർ എത്തി.

പോകുന്ന സമയം രേഖ വിളിക്കും ആയിരുന്നു.

ഫോൺ എലിസബത് പറഞ്ഞു വണ്ടിയും ആയി ബ്ലൂട്ത് വഴി കണക്ട് ആക്കി.

എലിസബത് അവരുടെ താമശകൾ കേട്ട് അവർ കേൾക്കാതെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ദീപുച്ചി പല് കുടിച്ചില്ല ഞങ്ങൾ സ്പൂനിൽ കോരി കൊടുത്തു കുടിപ്പിച്ചു എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വരുന്നുണ്ടആയിരുന്നു. ഒപ്പം ജൂലിയും ഇടക്ക് കയറി പറയും. ഈ ദീപു ചേച്ചി ഭയങ്കര കുശുമ്പി ആണെന്ന്.

ഹൽവ ചോദിച്ചിട്ട് തന്നില്ല എന്ന് ഒക്കെ എന്നോട് പറയുന്നത് എലിസ്ബ്ത് വണ്ടിയിൽ ഇരുന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പിന്നെ ഉള്ള റിസോർട്ട് ഒക്കെ ഫോൺ വിളിച്ചു അനോഷിച്ചു. പിന്നെ ചെന്ന് നോക്കിയടത്തും കിട്ടിയില്ല.

ഇനി ഇപ്പൊ ലോഡ്ജ് തന്നെ തപ്പി ഒരെണം കിട്ടി.

ഞാൻ ഉള്ളിൽ കയറി ആദ്യം നോക്കി സിംഗിൾ ബെഡും ഒരു ടോയ്‌ലറ്റും കുഴപ്പമില്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. പിന്നെ ഞാൻ കാർന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് എലിസബത്തിനോട് പറഞ്ഞു.

“ഒരു റൂം കിട്ടിട്ട് ഉണ്ട്. എലിസബത് അവിടെ കിടന്നോ. എന്തെങ്കിലും എമർജൻസി ആണേൽ വിളിച്ചാൽ മതി.”

എലിസബത് ഫോൺ എടുത്തു കാണിച്ചു തന്നിട്ട്.

“നോ റേഞ്ച്.

പിന്നെ നീ അല്ലെ പറഞ്ഞെ ലോഡ്ജ്‌ സൈഫ് അല്ലാ എന്ന്.”

ഞാൻ പെട്ടു എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.

“പിന്നെ ഞാൻ നിന്നെ കാറിൽ കിടത്താൻ ഒന്നും സമ്മതിക്കില്ല.

വാ ”

എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെയും കൊണ്ട് റിസപിസ്ഷൻ ചെന്ന്.

രജിസ്റ്റർ ഒക്കെ എഴുതി ഐഡി കാർഡ് കാണിക്കാൻ എടുത്തപ്പോൾ അതൊന്നും വേണ്ടാ എന്ന് ആ പുള്ളി പറഞ്ഞപ്പോൾ. എലിസബത് ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പിന്നെ ബാഗ് എടുത്തു കീ വാങ്ങി ഞങ്ങൾ റൂമിലേക്കു നടന്നു.

അങ്ങനെ റൂമിന്റെ അടുത്ത് എത്തി ഡോർ തുറക്കാൻ നേരം.

അടുത്തുള്ള റൂമിൽ നിന്ന് രതി ശബ്ദം കേട്ട്. ആഹ് ആം ആഹ് ആം…

പിന്നെ കട്ടിൽ കിടന്ന് അടുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം ആയിരുന്നു അത്‌.

ഞാൻ വേഗം തന്നെ ഡോർ തുറന്നു ഉള്ളിൽ കയറി.

എലിസബത് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ളിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചിട്ടു.

“ചില സമയം ആളുകൾ അങ്ങനെയാ പരിസരബോധം നഷ്ടപെടും.”

ഞാൻ ചിരിച്ചിട്ട് നിലത്ത് ഒരു മുണ്ട് എടുത്തു വിരിക്കുന്നത് കണ്ട്.

“നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ.”

“മുതളച്ചി ബെഡിൽ കിടന്നോ ഞാൻ നിലത്ത് കിടന്നോളാം.”

“അതെന്നാ ആ ബെഡിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ കിടന്നാൽ. നിനക്ക് കണ്ട്രോൾ പോകുമോ.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *