ആ പ്രവർത്തിയിൽ സുഖം പിടിച്ച അവൾ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ എന്നെ വാരി പുണർന്നു. എൻ്റെ മുതുകിൽ ഇഴഞ്ഞ് നടന്ന അവളുടെ കൈ വിരലിലെ പുട്ടു പൊടിയുടെ തരു തരിപ്പ് എന്നെ കൂടുതൽ ആവേശനാക്കി.
എന്നോടൊപ്പം ആര്യയും ഒരു മൂഡിലേക്ക് എത്തിയ നിമിഷമാണ് ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞിട്ട് കമ്പ്യൂട്ടർ ചെയർ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി നീക്കിയിട്ട് അഖിൽ എഴുന്നേറ്റ് വരുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടത്. സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് പെട്ടെന്ന് ആര്യയെ എന്നിൽ നിന്ന് പിടിച്ച് അകത്തുമ്പോഴേക്കും അഖിൽ കിച്ചനിലേക്ക് എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്താണ് പെട്ടെന്ന് സംഭവിച്ചതെന്ന് ആര്യക്ക് മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നു.
“അമ്മാ .. ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് ആയില്ലേ …?”
“ദേ … പുട്ട് വേവുന്നത് നീ കാണുന്നില്ലേ ..?”
അവൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞത് ഞാനായിരുന്നു. ആര്യ അപ്പോഴും അടുക്കള ഷെൽഫിൽ കൈ ഊന്നി താഴേക്ക് നോക്കി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ളിലെ തിളച്ചു വന്ന വികാരത്തെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിലായിരുന്നു.
“അച്ഛൻ എന്തിനാ ഇവിടെ കിടന്നു തിരിഞ്ഞു കളിക്കുന്നത് .. ഇന്ന് ഓഫീസിൽ പോണ്ടേ ?”
“ഞാൻ ദേ ചായകുടിച്ച് ഗ്ലാസ്സ് കഴുകി വെക്കുവാൻ വേണ്ടി വന്നതാ .. ശ്ശോ മണി ഒൻപത് ആകുന്നു വേഗം റെഡി ആകട്ടെ ”
അതും പറഞ്ഞു തലയിൽ തേക്കാനുള്ള എണ്ണയും എടുത്ത് കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്ന എന്നെ കണ്ടിട്ട് ആര്യയ്ക്ക് അപ്പോഴേക്കും ചിരിയടക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല.
“അമ്മ എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത് …?”
“നിൻ്റെ അമ്മയ്ക്ക് വട്ട് ”
അതും പറഞ്ഞു പാതി ഉദ്ദരിച്ച് നിൽക്കുന്ന കുണ്ണ ആരും കാണാതെ ഇരിക്കാൻ ലുങ്കി മാടി കുത്തി ഞാൻ അവിടെ നിന്നും സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
***************
ഓഫീസിൽ തിരക്കേറിയ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്, കൊറോണ കാരണം അൻപത് ശതമാനം ജീവനക്കാർ മാത്രം ഹാജരായാൽ മതി എന്ന നിബന്ധന ഉള്ളതിനാൽ ഹാജരാകുന്ന ആളുകൾ ഇരട്ടി ജോലി ചെയ്യേണ്ടുന്ന അവസ്ഥയാണ്. ആര്യയുമായി രാവിലത്തെ കലാ പരിപാടി പൂർണ്ണതയിൽ എത്തും മുമ്പേ ആ ചെറുക്കൻ കയറി വന്ന് എല്ലാം കുളമാക്കി. ഇപ്പോഴും കാലിൻ്റെ ഇടയിൽ ഒരു കുളിര് പോലെ .. തൂക്ക് സഞ്ചിയിൽ നിന്നും തിളച്ച് മറിഞ്ഞ് കുണ്ണ വഴി ഒഴുകാൻ കാത്ത് നിന്ന ക്ഷീര പ്രവാഹം പെട്ടെന്ന് , ആളി കത്തിയ അടുപ്പിലേക്ക് വെള്ളം കോരി ഒഴിച്ച് അണച്ചത് പോലെയുള്ള ഒരു നിരാശ. രാവിലെ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ
ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഉദ്ധാരണം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഇവിടെ ഒരാൾ. ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ വൈകുന്നേരം വരെ ഇവിടെ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ്. ഹാഫ് ഡേ ലീവ് എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയാൽ ഊണും കഴിച്ച് കിടക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരു കലാപരിപാടി നടത്താനുള്ള ചാൻസ് ചിലപ്പോൾ കിട്ടിയേക്കും , ആര്യയുടെ മൂഡ് പോലെയിരിക്കും കാര്യങ്ങൾ ,രാവിലെ മര്യാദയ്ക്ക് കിച്ചനിൽ ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന അവളെ ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ എരിവ് കയറ്റിതാണ്. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ലീവ് തരണമെന്ന് സൂപ്രണ്ടിനോട് പറയാം എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി ജോലികൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ചെയ്തു തീർക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഒരാൾ എനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് എത്തിയത്.
“സാർ എൻ്റെ പേര് മഹേഷ് .. ഞാൻ ഒരു ആവശ്യവുമായി ഈ ഓഫീസിൽ കയറി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് മാസം നാലായി , എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ എന്തെങ്കിലും നീക്കു പോക്ക് ഇന്ന് ഉണ്ടാക്കിയേ പറ്റൂ ”
മുന്നിലിരിക്കുന്ന ആളിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് ഞാനൊന്നു നോക്കി , അൻപത് വയസ്സിനു മുകളിൽ പ്രായമുണ്ട് ഒരുമാതിരി ഡാഡി ഗിരിജ രൂപത്തിൽ ഒരുത്തൻ. തൂ വെള്ള നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടും മുണ്ടുമാണ് വേഷം.
ധരിച്ചിരിക്കുന്ന മാസ്ക് പോലും വെളുത്ത നിറമാണ്. ഇത്തരത്തിൽ ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു വരുന്ന ആളുകളെ കാണുമ്പോൾ ഒരു പേടിയാണ്, കാരണം സാധാരണക്കാരൻ അല്ല എന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ നമുക്ക് മനസ്സിലാകും അതു കൊണ്ടു തന്നെ ഉന്നതങ്ങളിൽ പിടിപാട് ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടുതലാണ്.