“ഉള്ളിൽ കയറ്റട്ടെ?”
“എന്നെ ചെയ്യാൻ പോകുവാ… ല്ലേ?”
“വേണ്ടേ?”
“വേണം…”
“നീ ഇന്ന് കന്യക അല്ലാതാകും…”
“മ്മ്മ്…”
“വിഷമമുണ്ടോ?”
“സന്തോഷമാ… നല്ല കാര്യമല്ലേ?”
“ആണോ?” അവൻ മുഖം ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവൾ നാണം കൊണ്ട് മുഖം ചരിച്ചു.
രാഗേഷ് എഴുന്നേറ്റു അവളെ നോക്കി. അരക്കെട്ടിൽ മാത്രമായി സാരി ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്നു. തുടകളും അരയ്ക്ക് മേൽപ്പൊട്ടും പൂർണ്ണ നഗ്നം.
അവൻ ആ സുന്ദരിയുടെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ആ കിടപ്പ് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഷർട്ട് ഊരി നിലത്തിട്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നാണത്തോടെ അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഓടി നടന്നു.
അവൻ പാന്റും ഷഡ്ഢിയും ഊരിയിട്ടു. രാഗേഷ് പൂർണ്ണ നഗ്നനായി തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. കാമുകനായ മാത്യുവിന്റെ ലിംഗം പോലും താൻ കണ്ടിട്ടില്ല. രാഗേഷ് ഇതാ… അവന്റെ പൂർണ്ണ നഗ്നത കാണിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ശരീരം പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കാൻ പോകുന്നു.
“എന്താ പെണ്ണേ ആലോചിക്കുന്നെ? ടെൻഷൻ ഉണ്ടോ?”
“ഏയ് ഇല്ല… ഞാൻ മാത്യുവിനെ ഓർത്തതാ… അവനിന്നേവരെ ഞാൻ ഉമ്മ പോലും കൊടുത്തിട്ടില്ല…”
“അതിനെന്താ? വിഷമമുണ്ടോ? നിക്ക്… ഞാൻ വിളിക്കാം മാത്യുവിനെ… നീ ഒന്ന് സംസാരിച്ചോ… എന്നിട്ട് ഓക്കേ ആയിട്ട് മതി കളി…” രാഗേഷ് ഫോൺ എടുത്തു.
“ഏയ് വേണ്ട… ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതല്ല… അവന് ഞാൻ ഒന്നും കൊടുത്തില്ല, ഈ വഷളൻ ഇപ്പൊ എന്റെ എല്ലാം സ്വന്തമാക്കും… അത് ഓർത്തതാ…”
“ഓഹോ… ഞാൻ വഷളൻ, വൃത്തികെട്ടവൻ… അവൻ പാവം നിഷ്കളങ്കൻ അല്ലേ?” രാഗേഷ് അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കിടന്നു.
“ആഹ്… അതേ… എന്താ സംശയം… നീ വൃത്തികെട്ടവൻ തന്നെ…” ജാൻസി അവനെ കളിയാക്കി.
“ആയിക്കോട്ടെ… ഈ വൃത്തികെട്ടവന്റെ കൂടെ കൂടി ദാ എനിക്ക് കാലകത്തി കിടക്കുന്ന മാത്യുവിന്റെ കാമുകിയെ അപ്പൊ എന്ത് വിളിക്കണം?”
“പോടാ പട്ടീ…”
“ഹ ഹ… കഴപ്പി…”
“എന്നെ കഴപ്പി ആക്കിയത് നീയാ…”
“അല്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ… എന്നാലും ഒരാളെ പ്രേമിച്ചോണ്ട് നിക്കുമ്പോ വേറെ ഒരുത്തനു കിടന്നു കൊടുക്കുന്നവളെ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലൊക്കെ വേറെ പേരിലാ പറയുക…”
“എന്നാ അങ്ങനെ വിളിക്ക്… നീ ഒന്ന് വിളിച്ചുനോക്ക്… നിന്റെ തലമണ്ട ഞാൻ പൊട്ടിക്കും…”
“വെടി… കൂത്തിച്ചി…” രാഗേഷ് അത് പറഞ്ഞതും ജാൻസി കൈ പൊക്കി അവന്റെ മുഖത്തു തല്ലി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി, നനഞ്ഞു.
“ഏയ്… ജാൻസി… എന്താടോ ഇത്? ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ?” ജാൻസിയുടെ നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ നോക്കി അവളുടെ മുഖം കൈകളിലാക്കി രാഗേഷ് പറഞ്ഞു.
അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒരു വശത്തേക്ക് പൊഴിഞ്ഞു.
“അയ്യോ… ജാൻസീ… എന്റെ പൊന്നെ, ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ? താൻ കരയുമെന്ന് ഞാൻ ഓർത്തില്ല… ശേ… എന്താ പെണ്ണേ ഇത്?” അവൻ അവളുടെ കണ്ണ് തുടച്ചു.
“ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ ഡാ…? മാത്യുവിനെ ഞാൻ ചതിക്കുവാണോ?” അവൾ വിങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അയ്യേ… ശേ… എന്റെ ജാൻസി തന്നെ ആണോ ഇത്?” അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചുംബിച്ചു.
“നീ ഇങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ… നീ എന്റെ കാര്യം ഓർത്തിട്ടുണ്ടോ? ഞാൻ ജീവനെപ്പോലെ പ്രേമിക്കുന്ന പെണ്ണ്… അവൾ ഈ ജന്മത്തിൽ എന്റേതാവില്ല… അത് മാത്രമല്ല, മറ്റൊരാളുടെ സ്വന്തമാണെന്ന് അവൾ വാക്കും കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്… എന്റെ പ്രണയം പോലും ആരോടും പറയാൻ പറ്റില്ല…”
അത് കേട്ടപ്പോൾ ജാൻസി ആകെ വല്ലാതായി. അവൾ അവന്റെ മുഖം കൈകളിലാക്കി: “അങ്ങനെ പറയല്ലേ ഡാ… ഞാൻ നിന്റെ പെണ്ണല്ലേ? എന്റെ എല്ലാം നിനക്കല്ലേ?” അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ നുകർന്നു. അവർ വീണ്ടും ദീർഘമായ അധരപാനത്തിൽ മുഴുകി…
ചുംബനം കഴിഞ്ഞു അവൻ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും അടർത്തിയെടുത്തു.
“ജാൻസീ…”
“ഉം…”
“കയറ്റട്ടെ?”
“ആഹ്… ഡാ… പയ്യെ വേണേ… ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാ… നല്ല പേടിയും ഉണ്ട്…”