“ഉം… തീരെ വയ്യ…”
“ശോ… എങ്കിൽ നീ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് വരണ്ടായിരുന്നു… രാഗേഷ് എവിടെ? അവനോട് നിന്നെ കൊണ്ട് വിടാൻ പറയാം…”
“യ്യോ വേണ്ട… അവന് ആർട്സ് ഡേ മിസ് ആവില്ലേ?” ജാൻസി അഭിനയിക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
“എനിക്ക് ഡാൻസ് പരിപാടി ഉള്ളതോണ്ടല്ലേ… അവന് പെൺപിള്ളേരെ വായിനോക്കാൻ അല്ലേ… ഞാൻ പറയാം. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൻ കേൾക്കും…” മാത്യു പറഞ്ഞു.
മാത്യു അവനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു: “ടാ… നീ ഒന്ന് ഗ്രീൻ റൂമിന്റെ അടുത്തു വന്നേ…”
“ദാ ഇപ്പൊ വരാം…” രാഗേഷ് അങ്ങോട്ടേക്കെത്തി.
ജാൻസി ചുവരിനോട് ചേർത്തു ഇട്ടേക്കുന്ന ഒരു ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുന്നു. മാത്യു അടുത്തു നിന്ന് അവളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
“എന്താ ചേട്ടാ? എന്താ വിളിച്ചേ?” വളരെയേറെ നിഷ്കളങ്കത വരുത്തിക്കൊണ്ട് രാഗേഷ് അടുത്തു വന്നു ഇരുവരെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ജാൻസിക്ക് ചിരി വന്നെങ്കിലും അവൾ കടിച്ചമർത്തി.
“രാഗേഷേ… നിന്റെ ഫ്രണ്ടിന് തീരെ വയ്യ… ഒന്നു കൊണ്ടു വീട്ടിൽ ആക്കാൻ പറ്റുവോടാ നിനക്ക്?” മാത്യു അവനോട് ചോദിച്ചു.
“അയ്യോ… ന്തു പറ്റി ചേച്ചീ? ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോ കുഴപ്പമില്ലാരുന്നല്ലോ?”
“നീ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ…” മാത്യു അവനെ വിളിച്ചു മാറ്റി നിർത്തി.
“ടാ… അവൾക്കേ പീരീഡ്സാ… അതിപ്പോ അവള് നിന്നോട് പറയില്ലാലോ… വയറു വേദനിക്കുന്നുണ്ട് അവൾക്ക് വയ്യ. പിന്നെ, ഇന്നു കഷ്ടപ്പെട്ട് അവൾ വന്നത് തന്നെ ആ സാരി ഉടുത്തു എന്നെ കാണിക്കാനാ… ഞാൻ വാങ്ങികൊടുത്ത സാരിയാ അത്” മാത്യു അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.
‘ഹ ഹ… സ്വന്തം കാമുകിയുടെ പിരീഡ്സിന്റെ ഡേറ്റ് പോലും അറിയില്ല, മണ്ടൻ. നിന്നെക്കാൾ ഇപ്പൊ എനിക്ക് അറിയാം നിന്റെ കാമുകിയുടെ പീരിയഡ്സ് എപ്പോഴാണെന്നൊക്കെ… അതും പോരാഞ്ഞിട്ട്… നീ ഈ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത ഈ സാരിയിൽ ഇട്ടു തന്നെയാടാ മൈരേ ഞാൻ ഇന്ന് ഈ ചരക്കിനെ ഊക്കാൻ പോകുന്നത്. അതിനു നിന്നോട് സമ്മതം ചോദിക്കുകയാ അവള്…’ രാഗേഷിന്റെ മനസ്സിൽ ഇതായിരുന്നു.
“നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നെന്ന് മനസിലായി… കാമുകിക്ക് വയ്യെങ്കിൽ സ്വന്തമായി കൊണ്ടു വിട്ടൂടെ എന്നല്ലേ? നിനക്ക് ഇന്ന് കുറേ വായിനോക്കാനുള്ള ചാൻസ് ഞാൻ മിസ് ആക്കുവാണെന്നല്ലേ? എനിക്ക് ഡാൻസ് പ്രോഗ്രാം ഉള്ളതോണ്ടാ രാഗേഷേ… ഇവിടുന്ന് അനങ്ങാൻ വയ്യ. പ്ലീസ് ഡാ… നിന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് അല്ലേ അവള്. ദാ രണ്ടു ബിയർ അടിക്കാനുള്ള കാശ് ഇതു വെച്ചോ…” മാത്യു അവന് 500 രൂപ നീട്ടി.
“അയ്യേ… എന്താ ചേട്ടാ ഇത്. ചേച്ചിക്ക് വയ്യെങ്കിൽ ഞാൻ കൊണ്ട് വിടാം… നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്സ് അല്ലേ…” രാഗേഷ് പറഞ്ഞു.
“എന്നാലും ഇത് വെച്ചോ… നീ എന്നും അവളെ ബൈക്കിൽ കൊണ്ട് വിടുന്നതല്ലേ… അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് എന്തേലും വാങ്ങിച്ചുകൊടുക്ക്” മാത്യു അത് നിർബന്ധമായി രാഗേഷിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
“ഡീ… അവൻ കൊണ്ടുവിടും… നമ്മട പയ്യനല്ലേ…” മാത്യു ജാൻസിയോട് പറഞ്ഞു. അവൾ എഴുന്നേറ്റു.
“വാ ചേച്ചീ… വയ്യെങ്കിൽ എന്നോട് നേരത്തേ പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ?” അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. ജാൻസി അതിന് മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ നടന്നു.
“ശെരി… ഞങ്ങൾ പോട്ടെ?” ജാൻസി തിരിഞ്ഞു മാത്യുവിനോട് പറഞ്ഞു.
“ആഹ് ഡീ പോയി റെസ്റ്റ് എടുക്ക്…”
“ചേട്ടാ… ഡാൻസ് അടിപൊളിയാക്കണം… തകർക്ക്…” രാഗേഷ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“ഓ… അത് അടിപൊളിയാക്കും… നീ പറ്റുവെങ്കിൽ അവളെ കൊണ്ട് വീട്ടിട്ട് വാ…” മാത്യുവും ഉറക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“പിന്നേ… തന്റെയീ ചരക്ക് കാമുകിയെ എടുത്തിട്ട് കളിക്കാൻ ചാൻസ് കിട്ടീട്ട് ഞാനിനി തിരിച്ചു വരുവല്ലേ… പോടോ മണ്ടാ…” രാഗേഷ് ജാൻസി മാത്രം കേൾക്കേ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൈ പൊക്കി മാത്യുവിന് thumbs up കാണിച്ചു. ജാൻസി അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
