കണ്ണ് തുറക്കാൻ ആകാതെ അവൾ കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയോ എന്ന് ആദിത്യന് സംശയം ആയി…അങ്ങനെ ഒരു 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കീർത്തി കണ്ണ് തുറന്നു… അപ്പോള് താൻ വീഡിയോ കോളിൽ ആണെന്നുള്ള വിവരം അവൾ അറിയുന്നത്.. അവൾ നോക്കിയപ്പോൾ ആദിത്യൻ ഫോണിൽ അവളെ തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു…അവളുടെ മുഖം പെട്ടന്ന് വിഹ്വലമായി..അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി…ആ കരച്ചിൽ അടക്കാൻ അയാൾക്ക് നന്നേ പണിപ്പെടേണ്ടി വന്നു…
അവൾ റോഷനെ വിളിക്കാതെ ആയി. ആദിത്യൻ അവന്റെ കാര്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം അവൾ ഇനി അവന്റെ കാര്യം മിണ്ടരുതെന്നും ഇപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടെന്നും ഇതു ഇങ്ങനെ തീരുകയാണെങ്കിൽ തീരട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു പഴയ ആ ഉത്തമ കുടുംബിനി വൈബിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു..ആദിത്യനും ആ ഒരു വൈബിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു… പക്ഷേ ആ സ്ക്രീൻ റെക്കോർഡിങ് വീണ്ടും എടുത്തു പ്ലേ ചെയ്യാൻ തോന്നിപ്പിക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ ഇനി കീർത്തിയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും അങ്ങനെ ഒരു നീക്കം ഉണ്ടായാലേ താൻ അതിനു ശ്രമിക്കൂ എന്ന് പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു…
ആദിത്യൻ പിന്നെയും കോഴിക്കോടേക്ക് വന്നു.. അവർ ശാരീരികമായി ബന്ധപ്പെട്ടു…ഓർഗാസം ഒക്കെ രണ്ടു പേർക്കും ഉണ്ടായെങ്കിലും പക്ഷെ രണ്ടു പേർക്കും ഒരു തൃപ്തിക്കുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു ഉപബോധ മനസ്സിൽ.
ഇതിനിടയിൽ റോഷന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ചില നീക്കങ്ങൾ ഉണ്ടായി.. അവന് ഇപ്പോൾ കീർത്തിയുടെ അവഗണനയിൽ സങ്കടം തോന്നി തുടങ്ങി. ഇതെന്തുപറ്റി ആദ്യം എന്നെ ഒരു പ്രാവശ്യം വിളിച്ചിട്ട് പിന്നെ ഇപ്പോൾ വിളിക്കാതിരിക്കുന്നത്? തന്നെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ വിഷമത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഒക്കെ കീർത്തിക്കും സങ്കടം വരുമായിരുന്നു…ആദ്യമൊക്കെ ആദിത്യന്റെ മുഖം ഒക്കെ ഓർത്ത് അവൾ വിഷമത്തെ മറി കടക്കാൻ ഒക്കെ നോക്കി എങ്കിലും പിന്നീട് അവൾക്ക് അതിനു കഴിയാതെ ആയി…അതവൾ ആദിത്യനോട് തുറന്നുപറയുകയും ചെയ്തു…ആദിത്യൻ അവളോട് ഇഷ്ടമുള്ള പോലെ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു…
അങ്ങനെ അവൻ വീണ്ടും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്നു തുടങ്ങി..
ഒരു ദിവസം അവൻ കീർത്തിയോട് ചോദിച്ചു.. ” ചേച്ചി എന്താ എന്നോട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും സംസാരിക്കാത്തത്? ”
കീർത്തി ” നീയല്ലേ എന്നോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാത്തത്? ”
റോഷൻ’ “അതു ചേച്ചി…അതല്ല.. പണ്ട് നമ്മൾ സംസാരിച്ചിരുന്ന കാലത്തെ പോലെ അല്ലല്ലോ ഇപ്പോൾ… ഇപ്പോൾ അത് വേറൊരു ലെവലിലേക്ക് പോയില്ലേ? ”
കീർത്തി “വേറെ ലെവലോ ഏത് അർത്ഥത്തിൽ?”
റോഷൻ “അതു ഞാൻ ചേച്ചിയെ കല്യാണം ആലോചിച്ചില്ല? ഇനി അങ്ങനെ പണ്ടത്തെ നിഷ്കളങ്കരീതിയിൽ സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമോ?”
കീർത്തി, ” നിന്നോട് നിഷ്കളങ്കമായി മാത്രമേ സംസാരിക്കാവൂ എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞൊ? ”
കീർത്തിയുടെ ഈ ചോദ്യം കേട്ട് റോഷൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി…
റോഷൻ ” ചേച്ചി ശരിക്കും കാര്യമായി പറഞ്ഞതാണോ നിഷ്കളങ്കം അല്ലാതെ എനിക്ക് ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് സംസാരിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെന്ന്? ”
കീർത്തി” അതേടാ കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞതാ ”
റോഷൻ “അതിനു ചേട്ടൻ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
കീർത്തി “ഉവ്വട അതിനും ചേട്ടൻ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്”.
റോഷൻ ” അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് ചേച്ചിയെ ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ തോന്നുന്നു ”
കീർത്തി ചിരിച്ചും കൊണ്ട്.. ” തോന്നുന്നു മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളൂ…ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല”
“എങ്കിൽ ഞാൻ ചേച്ചിയെ ഉമ്മ വയ്ക്കട്ടെ?” റോഷൻ ചോദിച്ചു..
“വെക്കേണ്ട”അവൾ പറഞ്ഞു..
റോഷന്റെ മുഖം വല്ലാതായി…
റോഷൻ “അപ്പോ ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ ഒന്നും ചേട്ടൻ അനുവാദം തന്നിട്ടില്ല അല്ലേ?”
കീർത്തി ” ചേട്ടൻ അനുവാദം ഒക്കെ തന്നിട്ടുണ്ട്… എന്നോട് എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എന്തും ചെയ്തോ എന്നാണ് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത്.. ”
റോഷൻ “ശരിക്കും?!”
കീർത്തി “ശരിക്കും..
റോഷൻ ” എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എന്താ ചേച്ചിക്ക് ഞാൻ ഒന്നും ഉമ്മ വെച്ചാൽ കുഴപ്പം? ”
കീർത്തി “പിള്ളേര് ഉണ്ടെടാ ചെറുക്കാ”
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ റോഷന്റെ ലഗാൻ 90 ഡിഗ്രിയിൽ നിന്ന് വെട്ടി
Please continue with the next part. Very good story!