“തേങ്ങാ പൊതിക്കുന്ന കാര്യമാ ആന്റി പറഞ്ഞത്’ കരുതലോടെ കിരണ് പറഞ്ഞു.
“എന്ത്?”
“പാര ഒടിഞ്ഞുപോയി. അല്ലേല് ആന്റി തന്നെ അതിന്മേല് പൊതിച്ചേനെ എന്ന്”
എബി അവനെ കാണിക്കാനായി ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു. എന്നിട്ടിങ്ങനെ തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു:
“അതേ. ആ പാര ഇപ്പോള് ഉപയോഗമില്ലാതായി. അതല്ലേ അവള് നിന്നെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിച്ചത്”
കിരണ് നടുങ്ങി. പക്ഷെ അവനത് പുറമേ കാണിച്ചില്ല.
“നിന്നെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിച്ചാലും വേണ്ടില്ല; നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് പൊതിപ്പിക്കാതിരുന്നാല് മതിയായിരുന്നു..ങ്ഹാ…ഒക്കെ വിധിപോലെയെ വരൂ”
“അങ്കിള് എന്താ ഈ പറേന്നെ” കിരണ് അജ്ഞത നടിച്ച് അവനെ നോക്കി.
ചെക്കന് സംഗതി മനസ്സിലായിട്ടില്ല എന്ന് നിരാശയോടെ എബി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇവന് വെറും പൊട്ടനാണ്. തന്റെ ആഗ്രഹം നടക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്ന് അവനു തോന്നി.
“അത് മോനെ, നീ അവള് പറയുന്നതൊക്കെ ചെയ്ത് കൊടുക്കണം. എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റാത്തോണ്ടല്ലേ. തേങ്ങ പൊതിച്ചു മാത്രമല്ല, അവള് ആവശ്യപ്പെടുന്നതൊക്കെ നീ ചെയ്തു കൊടുക്കണം. അങ്ങനെ വന്നാല് അവള് വേറെ ആരുടേം പിന്നാലെ പോകില്ല. പറ; അതെങ്കിലും നീ ചെയ്യില്ലേ” എബി ദൈന്യതയോടെ അവനെ നോക്കി.
കിരണ് തലയാട്ടി.
“ഇന്നലെ രാത്രി അവളുടെ കാലില് മസില് കേറി. ഭയങ്കര വേദനയാ. കേറിയാല് രണ്ടു ദിവസം നില്ക്കും വേദന. നല്ലപോലെ ഉടച്ചു തിരുമ്മിയാല് മാറും. പക്ഷെ ഞാനെങ്ങനെ തിരുമ്മാനാ. അതിനവള് പിണങ്ങി നടക്കുവാ” തന്ത്രപൂര്വ്വം അവന് പറഞ്ഞു.
കിരണിന്റെ സിരകള് തുടിച്ചു. ഞരമ്പുകളിലൂടെ രക്തം ചീറിപ്പായുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.
“ങ്ഹാ..നിന്റെ സഹായം ഉണ്ടെങ്കില് വേഗം തന്നെ എല്ലാം ശരിയാകും. എല്ലാം..” വീണ്ടും എബി ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.
അന്നവര് തിരികെ ചെല്ലുമ്പോള് ജിന്സി പുറത്തേക്ക് ചെന്നില്ല.
“ചെല്ല്. ചെന്നു സഹായിക്ക്” എബി പറഞ്ഞു. കിരണ് തലയാട്ടിയ ശേഷം ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
അടുക്കള വാതില്ക്കല് എത്തിയ കിരണ് ഒരുനിമിഷം സ്തംഭിച്ച് നിന്നുപോയി. കഷ്ടിച്ച് മുട്ടുവരെ ഇറക്കമുള്ള പാവാടയും, കൈയില്ലാത്ത ടീഷര്ട്ടും ധരിച്ച് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഇറച്ചി അരിയുന്ന ജിന്സി! അവളുടെ ഉരുണ്ട മസിലുള്ള, സ്വര്ണ്ണ പാദസരങ്ങള് അലങ്കരിക്കുന്ന കൊഴുത്ത കണംകാലുകളിലേക്ക് ഗ്രഹണി ബാധിച്ചവനെപ്പോലെ അവന് നോക്കി നിന്നുപോയി. ഒപ്പം പാവാടയുടെ ഉള്ളില് തുളുമ്പി വികസിച്ച് നില്ക്കുന്ന വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിലേക്കും കൊഴുത്ത കൈകളിലേക്കും.
“അ..ആന്റി..” ഉള്ളിലേക്ക് കയറി അവന് വിളിച്ചു. തൊണ്ട വരണ്ടു പോയതിനാല് അവനു പറയാന് വന്നത് പൂര്ത്തിയാക്കാനായില്ല.
“ങാ നീ വന്നോ. കുറച്ച് ഉള്ളി അരിഞ്ഞുതാ” അവള് പറഞ്ഞു. കിരണ് വേഗം ജോലി ചെയ്യാനായി പോയപ്പോള് ജിന്സി മുടന്തി പുറത്തേക്ക് ചെന്നു.
“ഇച്ചായാ എനിക്ക് നല്ല വേദന ഉണ്ട്. ഒന്ന് തിരുമ്മിത്താ. സഹിക്കാന് വയ്യാത്തോണ്ടാ” അവള് പറയുന്നത് കിരണ് കേട്ടു.
“ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാ ജിന്സി. എഴുന്നേല്ക്കാന് പോലും പരസഹായം വേണ്ട എന്നോടാണോ ഇത് പറയുന്നത്. നീ പോയി റസ്റ്റ് എടുക്ക്. കിരണ് ഉണ്ടാക്കും വല്ലതും”
“അവനു പാചകം അറിയാമോ. ഹും; എന്റെയൊരു വിധി” കിരണിനെ കേള്പ്പിക്കാന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ജിന്സി അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.
ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് ജിന്സി വീണ്ടും കിരണ് കേള്ക്കെ എബിയോട് കാല് തിരുമ്മുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു.
“നീ അവനോടു പറ. അല്ലാതിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യാനാ” എബി പറഞ്ഞു.
ഉണ്ടിട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ കിരണ് അത് കേട്ടു.
“ആ ചെക്കന് തിരുമ്മാനോ മറ്റോ അറിയോ? വല്ല ആശൂത്രീലും പോയാലോന്നാ എന്റെ വിചാരം. അല്ലേല് വല്ല വൈദ്യന്മാരെയും ഇങ്ങോട്ട് വരുത്താം”
“എങ്ങനെ തിരുമ്മണമെന്നു പറഞ്ഞു ചെയ്യിക്കെടീ. എന്നിട്ടും മാറി ഇല്ലേല് ആശൂത്രീല് പോയാല് പോരെ”
“എനിക്കെങ്ങും വയ്യ അവനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാന്. ഇച്ചായനെ നോക്കിത്തന്നെ അവന് മടുത്തിട്ടുണ്ടാകും. അപ്പഴാ..” ജിന്സി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എബി വീല്ചെയറില് ഇരുന്ന് കിരണിനെ വിളിച്ചു.