ഹജ്യാർ : മോൾ ഏന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്???
റംല : ഒന്നുല്ല ഉപ്പ
വണ്ടി നീങ്ങി തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു 35 മിനിറ്റ് ആയി, ഇനി ഒരു 15 മിനുട്ട് കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ കാട് തുടങ്ങും…
ഹജ്യാർ : മോളെ, കാട്ടിലേക് കയറലായി, മോൾക് കുടിക്കാൻ വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ ഇപ്പോ വാങ്ങാം, കുറച്ച് ദൂരം യാത്ര ഉള്ളതല്ലെ..
റംല : വേണ്ട ഉപ്പ, എനിക്കൊന്നും വേണ്ട…
ഹജ്യാർ വീണ്ടും വണ്ടി മുന്നോട്ട് നീക്കി… കുറച്ച് മുന്പോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ഹജ്യാർ റംലയുടെ കൈകൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്, ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടി കൈ കുത്തി ഇരുന്ന പോലെ രണ്ട് കൈകളും മടിയിൽ വെച്ചു മുന്പോട്ട് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു, ഹജ്യാർ പതുകെ ഗിയറിന് മുകളിൽ വെച്ചിരുന്ന തന്റെ ഇടത് കൈ എടുത്ത് റംലയുടെ വലതു കൈക് മുകളിൽ വെച്ചു, റംല ഒന്ന് വിറച്ചെങ്കിലും കൈ തട്ടി മാറ്റുകയോ പിൻവലികുകയോ ചെയ്തില്ല, ഒരു പ്രാവിശ്യം ഹജ്യർക് നേരെ തിരിഞ്ഞു അവൾ വീണ്ടും മുന്പോട്ട് നോക്കി ഇരുന്നു, ഹജ്യാർ പതിയെ അവളുടെ കൈ എടുത്ത് ഗിയറിന്റെ മുകളിൽ പിടിപ്പിച്ചു, മുകളിൽ ഹജ്യാരുടെ കൈ… ഒന്ന് പതുങ്ങിയ ശേഷം…
റംല : വേണ്ട ഉപ്പ ആരെങ്കിലും കാണും…
ഹജ്യാർ : ഈ കൊടുമഴയത് ആര് കാണാനാ മോളെ…
ചുറ്റും കടകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും റോഡില്ലോന്നും മഴ കാരണം ഒരു മനുഷ്യൻ പോലും ഇല്ല…. വണ്ടിയുടെ വൈപ്പർ ഫുൾ സ്പീഡിൽ ഓടിയിട്ട് പോലും വെള്ളം തുടച്ചു നീക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല, അത്രക്കും ശക്തിയിൽ ആണ് മഴ പെയ്യുന്നത്… ആ ടൗൺണിലൂടെ പരസ്പരം കൈകൾ കോർത്തു പിടിച് ഹജ്യാരും മരുമകളും ഒരു വണ്ടിക്കുള്ളിൽ യാത്ര തുടർന്നു…. കുറച്ച് ദൂരം എത്തിയപ്പോൾ അവർ ആ ബോർഡ് കണ്ടു “Karnataka Forest Department warns you of Animals crossing the road, please drive carefully”…. കർണ്ണാട്ടക ഫോറെസ്റ്റ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിന്റെ മുന്നറിയിപ് ബോർഡ് ആണ്, ബോർഡ് കണ്ടാൽ ഉറപ്പിച്ചോണം മുൻപിൽ കൊടും കാട് തുടങ്ങൽ ആയെന്ന്…
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ കാട് വഴി ഇരുൾ മൂടിയതാണ് മഴ കൂടി ആയപ്പോൾ പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട, സമയം 5:30 ആയിരിക്കുന്നു…. വണ്ടിയിൽ ചെറിയ രീതിയിൽ ഹീറ്റർ on ആണ് അതുകൊണ്ട് പുറത്തെ തണുപ് അകത്തുള്ളവർക് ബാധകം അല്ല…
കുറച്ചൂടെ മുന്പോട്ട് ഓടിയപ്പോൾ, ഹജ്യാർ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു റംലയുടെ കൈയിലേക്ക് ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു..
ഹജ്യാരുടെ മുഖത്തേക് ദയനീയ ഭാവത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം….
റംല : ഉപ്പ, എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു, ആരെങ്കിലും വന്നാൽ??
റംലയുടെ പേടി മനസിലാക്കിയ ഹജ്യാർ മേല്ലേ അവളുടെ കൈ വിട്ടു, വണ്ടി മുന്പോട്ട് എടുത്തുകൊണ്ടു ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി, ആകാശം മുട്ടെ നിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾക് മാത്രം, റോഡിൽ മേഖങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നേരിയ വെളിച്ചം കാണാം, ചുറ്റും അന്തകാരം… കുറച്ച് മുൻപോട്ട് എത്തിയപ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞു മല കാണാം റോഡിൽ നിന്നും ഒരു 40,50 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ അതിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും വെള്ളം ചെറിയൊരു കാനാൽ പോലെ താഴ്ക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ട്, മുകളിൽ ഒരു ചെറിയ സിറ്റ് ഔട്ടിന്റെ അത്രെയും സ്ഥലം മരങ്ങൾ ഇല്ലാതെ മൊട്ട ആണെന്ന് ഹജ്യാർക് മനസിലായി… റോഡിൽ നിന്നും വണ്ടി തെന്നി മാറുമ്പോൾ സൈഡിൽ ഒതുക്കാൻ ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതിയ റംലയുടെ പ്രതീക്ഷയെ തകിടം മറിച്ചുകൊണ്ട് ഹജ്യാർ വണ്ടി ആ കുന്നിൻ മുകളിലേക്കു ചവിട്ടി കയറ്റി, യുദ്ധത്തിൽ പട നയിക്കാൻ പോവുന്ന പടകുതിരയെ പോലെ വണ്ടി ആ കുന്ന് പാഞ്ഞു കയറി, 45 ഡിഗ്രി ആങ്കിൾ, അതേ സാധാരണ ഒരു മനുഷ്യനെ കൊണ്ടോ, ഒരു വണ്ടിയെ കൊണ്ടോ അത്രയും തെന്നി വഴുതുന്ന കുന്ന് കയറ്റാൻ പറ്റില്ല, ഹജ്യാരും ഹജ്യാരുടെ പുലി കുട്ടിയും കാറ്റ് കയറുന്ന പോലെ ആ കുന്ന് പാഞ്ഞു കയറി… മുകളിൽ എത്തിയ ഹജ്യാർ വണ്ടി ഒന്ന് വട്ടം കറക്കി റോഡിന് അഭിമുഖം ആയി നിന്നും, റോഡിൽ നിന്നും 50 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ ആണ് ഇപ്പോൾ വണ്ടി, കയറാനും ഉറങ്ങാനും ഒരു സൈഡ് മാത്രം, ചുറ്റും കാട്… റോഡിലൂടെ ആരെങ്കിലും പോയാൽ വണ്ടിക്ക് ആകതിരിക്കുന്നവർക് കണ്ണാം, എന്നാൽ താഴെ കൂടി പോവുന്നവർക് മുകളിൽ ഉള്ള വണ്ടി കാണാൻ പറ്റില്ല…