സീതാരാമം – 2 8

അന്ന് മുഴുവനും സീത എന്നോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കുകയോ, മുഖം തരുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല, ഇല്ലാത്ത തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കി എന്നിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി!

രാത്രി എനിക്കരികിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന സീതയുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖത്തേക്കു ഞാൻ കുറച്ചു നേരം നോക്കി ഇരുന്നു, ഇപ്പോഴും അവളുടെ ആ മുഖം കണ്ടാൽ ഇന്ന് കാലത്തു കൂടി അനന്ദുവിന്റെ ഒപ്പം കിടക്ക പങ്കിട്ടു എന്നെ വഞ്ചിച്ചവളാണെന്നു വിശ്വസിക്കാൻ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല, ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും, അവളോട് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഉള്ളിൽ സ്നേഹമുള്ളതു കൊണ്ടാവാം ഞാൻ അവളോട് ചേർന്നു കിടക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്, പക്ഷെ അവളിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴും വിട്ടുപോകാതെ നിൽക്കുന്ന ആ പിങ്ക് മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ മണം എന്നെ വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി, എന്തോ ഇപ്പോൾ ആ മണത്തോടു എനിക്ക് വല്ലാത്ത വെറുപ്പാണ്, ആ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ എനിക്ക് സമ്മർദ്ദം കൂടുന്നത് പോലെയും തല വേദനിക്കുന്നത് പോലെയും ഒക്കെ തോന്നും.

അവളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ പൂക്കളുടെ മണം അസഹ്യകായി തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളിൽ നിന്നും വിട്ടകന്നു തിരിഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു, മനസ്സ് ശാന്തമല്ലാത്തതിനാൽ ഉറക്കം എളുപ്പമായിരുന്നില്ല എങ്കിലും എങ്ങനെയോ എപ്പോയോ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണു !!

പിന്നീടുള്ള കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ വലിയ വിശേഷങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ കടന്നുപോയി, സീതയുടെ മുഖത്തു കാണുന്ന ചെറിയ മൂകത ഒഴിച്ചാൽ ഭയപ്പെടാൻ തക്കവണ്ണം ഒന്നും എൻ്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടിരുന്നില്ല, എന്തോ ചന്ദ്രേട്ടന്റെ ഭാര്യ വീട്ടിൽ വന്നതിൽ പിന്നെ എൻ്റെ മനസ്സിന് അല്പം ധൈര്യം വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു, ഇനിയും അരുതാത്തതു ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന ഉറച്ച ഒരു വിശ്വാസവും എൻ്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിത്തുടങ്ങി, കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എൻ്റെ ജോലിയിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു, അങ്ങനെ പതുക്കെ പതുക്കെ എൻ്റെ മാനസിക നില സാധാരണ നിലയിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു തുടങ്ങി!!

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം എനിക്ക് കടയിലേക്ക് ഒരു കോള് വന്നു, അത് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു ഭൂമി ഇടപാട് കാരന്റെ ആയിരുന്നു, അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒരു അഞ്ചേക്കർ സ്ഥലം വന്നു പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും വില്പനക്കാർക് കാശിനു വളരെ അത്യാവശ്യം ഉള്ളതിനാൽ റൊക്കം കാശു കൊടുത്തു വാങ്ങുകയാണെങ്കിൽ ആ സ്ഥലം വളരെ ചെറിയ വിലയ്ക്കു കൈക്കലാക്കാൻ സാധിക്കുമെന്നായിരുന്നു ആ ഫോൺ സംഭാഷണത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം!!

ഞാൻ എന്തായാലും കടയിൽ ചടച്ചു ഇരിക്കയായിരുന്നു എന്തായാലും സ്ഥലം ഒന്നും കണ്ടു കളയാം എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഒപ്പം ഒരു കറക്കവുമായാൽ മനസ്സിന് കുറച്ചു ഉന്മേഷവും കിട്ടും.

പക്ഷെ അയാൾക്കു ഇന്ന് മറ്റെന്തോ തിരക്കുള്ളതിനാൽ എന്റൊപ്പം വരാൻ സാധിച്ചില്ല പകരം അയാൾ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ അഡ്രെസ്സ് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.

അത് എനിക്ക് അറിയാവുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു, നമ്മുടെ പഴേ അയ്യപ്പൻ കോവലിന്റെ പിറകിലായി ഒരു ചെറിയ പുഴയുണ്ട്, ആ പുഴയുടെ മറുവശത്താണ് അയാൾ പറഞ്ഞ ആ സ്ഥലം.

ഞാൻ വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പാണ് ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്, ആ സമയത്തൊക്കെ ഈ കോവിലിൽ പൂജയും വഴിപാടുമൊക്കെ നടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാൻ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ കോവിലോക്കെ ആകെ പഴകി പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു, അതുപോലെ അതിന്റെ ഓരം ചേർന്നു ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു പുഴയൊക്കെ വറ്റി ഇപ്പോൾ അതൊരു തോട് കണക്കെ രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരുന്നു, കൂടാതെ ആ പരിസരത്തു അങ്ങിങ്ങായി വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട മദ്യക്കുപ്പികളും, നിരോദിന്റെ പാക്കറ്റുകളും കണ്ടപ്പോൾ ഇവിടെ ഇപ്പോൾ ചെറുപ്പക്കാരുടെ അനാശ്യാസ കേന്ദ്രമാണെന്നു ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

എന്തായാലും വന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ ആ സ്ഥലം ഒന്നും ചുറ്റിക്കണ്ടു , ആകെ വരണ്ടുണങ്ങിയ മണ്ണ്, ഒരു കൃഷിയിറക്കാനും പറ്റില്ല, പിന്നെ ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയെ പോലും ചുറ്റുപാട് എങ്ങും കാണാനുമില്ല, ഇങ്ങനെയൊരു സ്ഥലം വാങ്ങിയിട്ടെന്തിനാ എന്ന് ഓർത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ തിരിച്ചു പോരാൻ ആരംഭിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *