“എന്താടീ?”
“ഞാനെന്ന റിയേ വെടിവെക്കാൻ പഠിക്കുന്നെ?”
“നീയൊന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാൽ മറ്റുള്ളവർ നിന്റെ മേത്ത് അത് പഠിച്ചോളും…”
അത് പറഞ്ഞ് റിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“നിന്റെ ബോഡി ആണെങ്കിൽ പെർഫെക്റ്റ് റേഞ്ചും ആയിരിക്കും…ഷൂട്ടിങ് ന് പറ്റിയ ഏരിയ ..ഒരു വെടിക്കാരന്റെ സ്വപ്നഭൂമി …”
ശബ്നം ലജ്ജയോടെ റിയയെ നോക്കി.
“ഏത് വലിയ കാട്ടുപന്നിയ്ക്കുംസുഖമായി ഒളിച്ചിരിക്കാൻ പറ്റിയ മുഴുത്ത കുന്നുകൾ…”
സുതാര്യമായ നൈറ്റ് ഡ്രെസ്സിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി റിയ തുടർന്നു.
“മലമ്പാമ്പുകൾ പുളഞ്ഞു മദിക്കുന്ന വിശാലമായ താഴ്വാരം …”
റിയയുടെ കൈവിരൽ തുമ്പുകൾ ഷബ്നത്തിന്റെ വയറിന്റെ മൃദുലതയെ തൊട്ടു.
“സദാനേരവും കുതിച്ചു ചാടുന്ന നീർച്ചോലകൾ നിറഞ്ഞ പാറയിടുക്കുകൾ…”
അവളുടെ വിരലുകൾ ഷബ്നത്തിന്റെ തുടയിടുക്കിനെ തൊട്ടു. അപ്പോൾ ശബ്നം കണ്ണുകളടച്ചു. അധരം നനച്ചു. സീൽക്കാരമിട്ടു.
“പിന്നെ ദീർഘമായ മലമ്പാതകൾ…”
ഷബ്നത്തിന്റെ തുടയിലൂടെ റിയയുടെ കൈകൾ ഞെങ്ങി നീങ്ങി.
“എന്താ?”
റിയ ചോദിച്ചു.
“എന്റെ സാഹിത്യം കേട്ടിട്ട് സുഖിച്ച് പോയി മാഡം എന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ…!”
ശബ്നം കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
“വന്ന് കെടക്കെടീ …”
റിയ അവളുടെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ചു.
“നാളെ നേരത്തെ ഏക്കണ്ടതാ …ജോയലിന്റെ വീട്ടിൽ പോകേണ്ടതാ …അതും നടന്ന് …”
പുറത്ത് കാടിന്റെ മർമ്മരങ്ങളും പ്രകൃതി ഈശ്വരനുമായി സമ്മേളിക്കുന്നതിന്റെ താളലയങ്ങളും തീർക്കുന്ന സംഗീതവും നിറയുന്നത് അവർ കേട്ട് നിന്നു.
സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റ് കൂടാരത്തിന് പുറത്ത് നിന്ന് അകത്തേക്കലയടിച്ചു.
നിദ്രയും സ്വപ്നങ്ങളുമായി മിക്കവാറും എല്ലാവരും അപ്പോഴേക്കും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു.
“റിയാ…”
മർമ്മരമുതിർത്ത് ഷബ്നം റിയയെ നോക്കി.
“എന്താ മോളേ..?”
അദ്ഭുതപ്പെട്ട റിയ ചോദിച്ചു.
“റിയക്കെന്നെ …എന്നെ …ഇഷ് …ഇഷ്ടമാണോ?”
“അത് ശരി…!”
റിയ മുമ്പോട്ടടുത്ത് ഇരുകൈകളും അവളുടെ തോളിൽ ചേർത്തു.
“പിന്നെ അല്ലാതെ! എന്താ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ ഒക്കെ തോന്നാൻ,സംശയിക്കാൻ കാരണം?”
ഷബ്നത്തിന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നത് റിയ കണ്ടു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഭാവം റിയ കണ്ടു.
മഴനീർതുള്ളികൾ ഭൂമിയുടെ ചൂടിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ മൺതരികൾക്ക് സംഭവിക്കുന്നത്…
മഞ്ഞുത്തുള്ളികൾ പനിനീർപ്പൂവിന്റെ ദളങ്ങളിലേക്ക് അടർന്നടിയുമ്പോൾ പരാഗരേണുക്കൾക്ക് സംഭവിക്കുന്നത്…
“മോളേ..നിനക്കെന്താ പറ്റിയെ?”
തോളിൽ നിന്ന് കയ്യെടുക്കാതെ വശ്യസുന്ദരമായ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി റിയ ചോദിച്ചു.
പുറത്ത് കാറ്റിന്റെ മർമ്മരമടങ്ങി.
ഷബ്നത്തിന്റെ മുഖം തന്നിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് റിയ കണ്ടു. വെയിൽ നാളമേറ്റ് തുടുക്കുന്ന തൂമഞ്ഞുപോലെ ഷബ്നത്തിന്റെ മുഖം മദഭരമായ ലാസ്യഭാവം പൂണ്ടു.
അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ റിയയുടെ അധരത്തിൽ അമർന്നു.
രാമേഘങ്ങൾ താഴ്ക്ക് വന്ന് തന്നെ തൊട്ടത് പോലെ റിയയ്ക്ക് തോന്നി. വിൺതാരങ്ങൾ തന്റെ ദേഹത്തെ പുതച്ചത് പോലെയും.
ഷബ്നത്തിന്റെ കൈകൾ റിയയെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു.
“മോളേ, എന്താടീ?”
അധരം അവളുടെ ചുണ്ടുൾക്കിടയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടപ്പോൾ റിയ ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ…എനിക്ക് നിന്നെ …”
“കല്യാണം കഴിക്കണോ?”
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റിയ ചോദിച്ചു.
“അറിയില്ല ..പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്നെ എപ്പോഴും വേണം ..എന്റെ കൂടെ …അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ..ഞാനാ മരിച്ചുപോകും….”
റിയയുടെ കണ്ണുകൾ അദ്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു. ഷബ്നത്തിൽ നിന്നും അത്തരമൊരു ഭാവം മുമ്പ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇനി ഇവൾ….?
റിയ സംശയിച്ചു.
“നീ വന്നേ…”
റിയ അവളെ നിലത്ത് വിരിച്ച കിടക്കയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി.
ഷബ്നം റിയയോടൊപ്പം കിടക്കയിലിരുന്നു.
“എടീ നിനക്ക് …”
റിയ ചോദിച്ചു.
“നീ നേര് പറയണം ..നേരെ പറയാവൂ …”
“ചോദിക്ക് …നിന്നോട് ഞാൻ കള്ളം പറയുമോ?”
“ഓക്കേ ..നിനക്ക് ആണുങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ സെക്സ് ..ഫീൽ കഴപ്പ് ഒക്കെ തോന്നാറുണ്ടോ?”
“അതെന്നാടീ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ…? ഞാൻ പ്ലാസ്റ്റിക് ഡോൾ വല്ലതുമാണോ?”