സൂസന്റെ യാത്രകൾ – 8

Susante Yaathrakal | Author : Raji

നിരവധി തിരക്കുകൾക്കിടെ അല്പാൽപ്പമേ എഴുതാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ… സൂസന്റെ നിരവധി യാത്രകൾ വഴിയേ വരുന്നുണ്ട്. അഭിപ്രായങ്ങൾ അനവധിയെങ്കിൽ, എഴുത്തിനെ അത് പ്രചോദിപ്പിക്കും… So, please drop your comments without any hesitation…

സൂസൻ തുടരുന്നു….

കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന ഒരു സംഭവം…

ആയിടയ്ക്ക് കെട്ടിയോൻ വന്നുപോയീ. ആറു മാസം എന്നും പറഞ്ഞ് വന്നെങ്കിലും, രണ്ട് മാസം നിന്ന് തിരികെ പോയീ. ആറുമാസം അടിച്ചൊഴിക്കേണ്ടത് രണ്ട് മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്റെ ഇരു തുളകളിലും ഒഴുക്കി. പക്ഷെ, താൻ കൊതിച്ച ഓർഗാസ്സം – അത് ഒരിക്കൽ പോലും കക്ഷിക്ക് നൽകാൻ സാധിച്ചില്ല. മൂന്ന് പെഗ്ഗ് വീശി, ഫുഡ്‌ കഴിച്ച്, കൊയ കൊയാ എന്ന അവസ്ഥയിൽ, എന്ത് പെണ്ണ്?? എന്ത് രതിമൂർച്ച?? അതിനു ഭവാനിതന്നെ ആശ്രയം!! കണ്ണുകൊണ്ട് വെറും ഒരു സൂചന നൽകൽ, പിന്നെ കാലകത്തി കൊടുക്കൽ. അത് ധാരാളം. ഏറിയാൽ 10 മിനിറ്റ്. അതിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് വേണ്ടത് അവൾ വലിച്ചെടുത്ത് കുടിക്കും. തനിക്കോ, ചുളിവിൽ ഒരു ഓർഗാസം!!

അതിനിടെ, കെട്ടിയോന്റെ അമ്മച്ചിയും പള്ളിപ്പറമ്പിൽ ഉറക്കമായീ. അപ്പച്ചൻ ഒറ്റയ്ക്കെന്ന കാരണത്താൽ നാട്ടിൽനിന്നും എന്നോടൊപ്പം കൂടി. മക്കൾ ഹോസ്റ്റലിൽ പഠനം തുടരുന്നു. ജോലി കഴിഞ്ഞ് വന്നാൽ പിടിപ്പത് പണികൾ. ശരിക്കും കഷ്ടപ്പെട്ട ദിനരാത്രങ്ങൾ..

അപ്പച്ചനു രാത്രി 8.30 ന് മീനോടുകൂടി ഭക്ഷണം നിർബന്ധം. അതിന് മുൻപ് രണ്ട് പെഗ്ഗ് ടച്ചിങ്സോടുകൂടി. വീട്ടിൽ തിരക്കേറിയാലോ, ഞാൻ വൈകിവന്നാലോ ഭവാനിയുടെ പോക്ക് വൈകും. ഒരുപാട് വൈകിയാൽ അന്ന് എന്നോടൊപ്പം കിടപ്പ്. അപ്പച്ചനെ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടത്തി, ഞങ്ങൾ ചട്ടിയടിച്ച് രസിക്കും. ശനിയാഴ്ചയെങ്കിൽ വിക്രസ്സ് നീളും. എന്തൊക്കെ അഭ്യാസം നടത്തിയാലും, ഭവാനിക്ക് എന്റെ പൂർതേൻ കിട്ടണം. അലക്കിയില്ലെങ്കിലും, കുളിച്ചില്ലെങ്കിലും ഇനി മെൻസസ്സ് 3-4 ദിനങ്ങളിൽ ആണെങ്കിലും കിട്ടേണ്ടത് അവൾക്ക് കിട്ടണം. അത് അങ്ങിനെയൊരു ജന്മം!

തറവാട്ടിലേപ്പോലെയുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഇവിടെ കുറവെങ്കിലും, അപ്പച്ചൻ ഹാപ്പിയാണ്. അതിനു പ്രധാനകാരണം, ഭവാനിയുടെ നിറ സാന്നിധ്യം. (ശരിക്കും അവളുടെ എടുത്ത് കാണിക്കുന്ന അഴകളവാണ് ആകർഷണം. ആരേയും, വിശിഷ്യ അപ്പച്ചനെ കാണിക്കാൻ ഒരു മടിയും അവൾക്കില്ല. ഇതിന് കാരണം നിലനിൽപ്പ് തന്നെ. അപ്പച്ചനിൽനിന്നും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കിട്ടുന്ന കാശ് അവളെ കുറച്ചേറെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളോടൊപ്പം കൂടിയ നാൾ മുതലേയുള്ള അവളുടെ “സേവനങ്ങൾ” ആർക്കും മറക്കാൻ കഴിയില്ല)

കുഴമ്പ് തേച്ച്, വിസ്തരിച്ചുള്ള കുളി അപ്പച്ചന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി. കുഴമ്പിടാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം ഭവാനിയ്ക്കാണ്. അവളില്ലെങ്കിൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ എന്നേക്കൊണ്ടും കുഴമ്പിടീക്കും. അത് പുറത്ത് മാത്രം. ഒരു 60 കഴിഞ്ഞുള്ള ആളല്ലേ എന്നൊന്നും കരുതേണ്ട. ഭവാനിയേക്കൊണ്ട് ഇടയ്ക്ക് ഉഴിയിക്കലും “പിടിപ്പിക്കലും” അപൂർവ്വമായി സൗകര്യം ഒത്തുവന്നാൽ, കുളിമുറിയിലെ പൂശലും പണ്ട് നടന്നതുപോലെ ഇന്നും തുടരുന്നു. പക്ഷെ, ഞാൻ അറിയരുതെന്ന് മാത്രം! അതാണ് അപ്പച്ചന്റെ കണ്ടീഷൻ. ഭവാനിയാണെങ്കിൽ, ഒന്നും വിടാതെ, നടന്നതെല്ലാം പറയും. വള്ളിപുള്ളി വിസർഗ്ഗം വിടാതെ. അറുപതുകാരന്റെ ആരോഗ്യവും താല്പര്യവും അല്ല, മറിച്ച്, നാല്പതുകാരന്റെ ആത്മവിശ്വാസമാണ് അപ്പച്ചന്റെ കൈമുതൽ. പക്ഷെ മകനെ അപേക്ഷിച്ച് ഇണയെ പരിഗണിക്കുന്നവനാണ് അപ്പച്ചനെന്ന് ഭവാനി പറഞ്ഞ്കേട്ട കഥകളിൽനിന്നും വ്യക്തം.

“ഭവാനീ… അപ്പച്ചനു നീ കൊടുക്കുന്ന “സേവനം” എനിക്കും കാണാൻ എന്താ ഒരു വഴി? ” പകുതി കാര്യമായും ബാക്കി പകുതി തമാശയായും ഒരിക്കൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ചേച്ചി കാര്യമായിട്ടാണോ ചോദിച്ചത്?” ഭവാനി കണ്ണുമിഴിച്ച് ചോദിച്ചു.

“സ്വന്തം അപ്പനല്ലല്ലോ…” വാഷിങ് മെഷീനിൽനിന്നും ഡ്രെസ്സ് അയയിൽ ഇടുന്നനേരം ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.