അച്ഛൻ : അത് അവന് നമ്മുടെ കമ്പനിയുടെ പാതി ഷെയർ വേണം എന്ന്. ഇല്ലങ്കിൽ അത് തട്ടിയെടുക്കാൻ എന്തും ചെയ്യുമെന്നൊരു ഭീഷണിയും.
ഞാൻ : ഓ ഇതായിരുന്നോ എന്റെ അച്ഛൻ ഇത്രക്ക് പേടിച്ച കാര്യം. അതൊന്നും ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലന്നെ വെറുതെ പേടിക്കണ്ട ഞാനില്ലേ 🙂
അച്ഛൻ : അതല്ല മോനെ പേടിക്കാൻ ഉണ്ട് അവന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ കൂട്ട് കൊച്ചിയിൽ എവിടെയോ ഉള്ള ഏതോ വല്യ ഗാങ്ങും ആയിട്ടാണെന്ന് ആണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. എന്തും ചെയ്യാൻ അവർ മടിക്കില്ല 😔
ഞാൻ : ഏയ്യ് അതൊന്നും ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ. ദേ നിങ്ങളുടെ മകൻ ജീവനോടെയുള്ളിടത്തോളം കാലം ആർക്കും നിങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല പോരെ 🙂. ആ എന്തായാലും ഇതൊന്നും അമ്മ അറിയണ്ട കേട്ടോ.
അച്ഛൻ : 🙂
ഞാൻ : അഹ് അത് വിട് സാറേ മൂപ്പര് ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു കാര്യങ്ങൾ നേടാൻ നോക്കിയതല്ലേ. നടക്കില്ലന്ന് മനസ്സിലാവുമ്പോൾ പഴയപോലെ തനിയെ മാറിക്കോളും കേട്ടോ.
അച്ഛൻ : 😊
ഞാൻ : എന്നാ നമുക്ക് പോയാലോ
അച്ഛൻ : ആ പോവാം അല്ല നിന്റെ പതിവ് കട്ടൻ വേണ്ടേ 😊
(ഞങ്ങൾ ഇടക്കിത് പോലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു കട്ടൻ അടിക്കാറുണ്ട് അതാ ചോദിച്ചത് )
ഞാൻ : പിന്നെ വേണ്ടാതെ 😌 അതെ വണ്ടി ഒന്ന് എടുക്കുവോ എനിക്ക് വയ്യ
അച്ഛൻ : ഓ മടിയൻ വല്ല ബൈക്കും ആയിരുന്നേൽ ഇപ്പോൾ പരാതിയേനെയല്ലോ?
ഞാൻ : ആ എനിക്കതൊക്കെയെ പറ്റു ഈ സാധനം നിങ്ങളെപോലെയുള്ള കിളവൻമാർക്കുള്ളതാ 😂
അച്ഛൻ : കിളവൻ നിന്റെ 😠😂
ഞാൻ : 😂😂😂 എന്നാ വാ ഡോക്ടറെ പോയേക്കാം.
അങ്ങനെ ഓരോ കട്ടനും അടിച്ചു ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി.
ഒരുപാട് വൈകിയതുകൊണ്ടാവാം അതോ മനസ്സിലെ ടെൻഷൻ ഒക്കെ ഒരാളോട് പങ്കുവെച്ച സമാധാനത്തിൽ ആണോ അച്ഛൻ വന്നപാടെ പോയി കിടന്നു.
പക്ഷെ എന്റെ സമാധാനം അപ്പോഴേക്കും പോയിരുന്നു.
ഇടക്ക് അഞ്ജലി വിളിച്ചു എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും മനസ്സ് ക്ലിയർ അല്ല എന്ന് പറഞ്ഞതോടു കൂടി അവളും ഫോൺ വെച്ച്.
കാര്യമില്ലാതെ ഞാൻ അങ്ങനെ പെരുമാറില്ല എന്ന് അവൾക്കും മനസ്സിലായികാണണം.
ഏതൊരു അപകടം ഉണ്ടായാലും അച്ഛനെയും അമ്മയെയും എന്റെ ജീവൻ കൊടുത്തും സംരക്ഷിക്കണം എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. ഒന്നുമില്ലേലും സ്വന്തം മകന്റെ മരണത്തിനു പോലും കാരണക്കാരൻ ആയ എന്നെ തിരികെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതും ഈ കാണുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങൾ ഒക്കെ തന്നതുമായ അവർക്ക് രണ്ടാൾക്കും വേണ്ടി ഞാൻ അതെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേ.
വേണം ഒരു മകൻ എന്നനിലയിൽ അത് എന്റെ കടമ കൂടിയാണ് അത് ഞാൻ നിറവേറ്റും.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടുകൂടിയാണ് കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത്.
ഓഫീസിലും ഹോസ്പിറ്റലിലും നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും അച്ഛനെ കാണാൻ ആരൊക്കെ വരുന്നുണ്ടെന്നു ഒക്കെ അറിയാൻ ഞാൻ ജൂലിയെ ഏൽപ്പിച്ചു.
അവളെ ഏൽപ്പിച്ച ജോലി അവൾ കൃത്യമായി തന്നെ നിറവേറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വീട്ടിലും അതുപോലെതന്നെ cctv ക്യാമറകൾ എന്റെ ഫോണുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ഞാൻ തന്നെ അതും നിരീക്ഷിച്ചു പൊന്നു.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ കാര്യം അഞ്ജലിയോടല്ലാതെ വേറെ ആരോടും പങ്കുവെക്കാൻ പോലും ഞാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അതികം ആരും അറിയാതെ എങ്ങനേലും അവരുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പിക്കുക എന്നതുമാത്രമായിരുന്നു എന്റെ ഏക ലക്ഷ്യം.
ഒരു പരിധിവരെ അതിൽ ഞാൻ ജയിച്ചിരുന്നു എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസവും.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി കൊണ്ടിരുന്നു ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ ഒന്നും തന്നെ നടന്നില്ല. അത് ഒരു പരിധി വരെ എനിക്ക് ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നെങ്കിലും എന്തിനും ഒരു മുൻകരുതൽ ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു. എല്ലാം എപ്പോഴും ഞാൻ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.
ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളിൽ വീണ്ടും കടന്നു പോയികൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ അഞ്ജലിയുമായി മര്യാദക്ക് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും സാധിച്ചിരുന്നില്ല എങ്കിലും എന്റെ അവസ്ഥ അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു അതിലൊന്നും യാതൊരു വിധ പരാതികളും അവൾക്കില്ലായിരുന്നു. അല്ല അവൾ അതൊന്നും പുറമെ കാണിച്ചിരുന്നില്ല.