👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨ശ്രീയുടെ ആമി – 5👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨 30അടിപൊളി  

ആമിയുടെ മുഖം വളരെ നിസ്സഹായമായി മാറി. അത് മുതലെടുത്ത് റിതിൻ ഓരോന്നും കുത്തി കുത്തി ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ചോദ്യ ശരങ്ങളുടെ സാമർഥ്യത്തിൽ മുക്കും മൂലയും വിടാതെ അവൾക്ക് മറുപടി നൽകേണ്ടിയും വന്നു.

എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളും അവന് അത്യധികം പ്രേരണ നൽകുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. അവസാനം നടന്ന ബ്ലോജോബിന്റെ കാര്യങ്ങൾ വരെ അവരുടെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളിൽ സംസാര വിഷയമായത് കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അവന് ഇരിക്കപ്പൊറുതി കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയായി.

എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആമിയുടെ മനസ്സ് ശ്രീയെ ചതിച്ചതിലുള്ള കുറ്റബോധം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും നീറി. അപ്പോഴും റിതിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഒരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ല. അവളുടെ അവസ്ഥ അവന് മനസിലാക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു.

മഹാ തന്ത്ര ശാലിയായ റിതിൻ അവനിരുന്നിരുന്ന കസേര നീക്കി അവളുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് മാറിയിരുന്ന് പുറത്തേക്കുള്ള കാഴ്ചയിലേക്ക് ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ചു. ആ നീക്കം അവൾക്ക് ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കി. എന്താണോ അറിയിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതിയത് എന്താണോ റിതിന്റെ മുൻപിൽ ശ്രീ വിലക്കിയിരുന്നത് അതൊക്കെ ഇപ്പോൾ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ റിതിൻ അറിഞ്ഞു. ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. എല്ലാം കൈവിട്ടു പോയി.

“ഏട്ടാ…” അവളവനെ വിളിച്ചു.

“മ്മ്..”

“എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ..?”

“ഇതൊക്കെ നീയെന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചു പിടിച്ചത് ഓർക്കുകയായിരുന്നു.”

അവനവളെ നോക്കാതെയാണ് മറുപടി കൊടുത്തത്.

“അത് പിന്നെ.. എനിക്കെങ്ങനെയാ അതൊക്കെ പറയാനാവുക..?”

“എന്തേ..? ഞാനല്ലേ അവന്റെയാ സ്വഭാവം നിനക്ക് മനസിലാക്കി തന്നത്..?”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“പറയ് ആമി. എന്തിനാ മറച്ചു വച്ചത്.. അവൻ പറഞ്ഞോ..?”

“ഇല്ല.. ഇല്ല…”

“പിന്നെന്താ..?”

“അത്.. ഞാൻ പേടിച്ചിട്ടാ..”

“എന്ത് പേടി..?”

“ഏട്ടനെന്റെ മേലേ അധിക സ്വാതന്ത്ര്യം കാണിക്കുമോ എന്ന് വച്ചിട്ട്…”

“ഓഹോ..! നിനക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ല അതങ്ങു തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരെ..”

“ശ്ഹ്.. ഏട്ടാ അങ്ങനെയല്ല..ശ്രീയുടെ മുന്നിൽ വച്ച് ഏട്ടനങ്ങനെ പെരുമാറിയാലോ എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു.”

“നല്ല ന്യായം.. നിന്നോട് സംസാരിച്ചാൽ ശെരിയാകില്ല.. നമ്മുക്ക് പോകാം..”

അതും പറഞ്ഞവൻ എഴുന്നേറ്റു.

“ഏട്ടാ…”

അവളും എഴുന്നേറ്റ് അവനെ തടയും വിധം മുന്നിൽ നിന്നു.

“ഞാനങ്ങനെ വിചാരിച്ചു പോയി. ക്ഷമിക്ക്..”

കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അധിക നേരം അവനിൽ നോട്ടമുറപ്പിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല. കൊഞ്ചലോട് കൂടി മുഖം താഴ്ന്നു. അവളുടെ സീമന്ത രേഖയിലെ സിന്ദൂരത്തിലും നീണ്ടു വളർന്ന കൺപീലികളുമാണ് അവന്റെ നോട്ടം പതിഞ്ഞത്. ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു.

“മുഖത്തേക്ക് നോക്കെടി..”

ഇല്ലെന്നവൾ തല കുലുക്കി. അവനവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ച് ദേഹത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്നുണ്ടായ നീക്കത്തിൽ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ അമർന്നതിലും ഇടുപ്പിലെ സ്പർശനത്തിൽ ഉണ്ടായ ഞെട്ടലിലും അവളുടെ വായ തുറന്നുപോയി. മുഖം ഉയർന്ന് വീണ്ടും അവരുടെ കണ്ണുകൾ പരസ്പരം ഉടക്കി. ഇത്തവണ അവന്റെ ഭാവാർദ്രമായ നോട്ടത്തിൽ അവളുടെ ചെമ്മിഴികൾ പൂർണമായും കീഴടങ്ങി.

“സത്യമാണോ നി പറയുന്നേ..?”

“മ്മ്..”

“ഞാൻ നിന്നോട് സ്വാതന്ത്ര്യം കാണിച്ചാൽ എന്താ കുഴപ്പം..?”

“അതല്ല.. ശ്രീയുടെ മുന്നിൽ വച്ച് വേണ്ട..”

“എന്തേ..?”

“ഏട്ടനത് നല്ല വിഷമമാകും..”

“അല്ലാതെ കാണിക്കാൻ പറ്റുമോ..?”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“പറയെടി..”

“മ്മ്..”

മൂളലിന്റെ സ്വരം നേർന്നിരുന്നു. ആമിയുടെ എതിർപ്പ് വകവെക്കാതെ മെസ്സേജുകൾ വായിച്ച് അവരുടെ രഹസ്യമറിഞ്ഞ ശേഷവും അവളയെങ്ങനെ മെരുക്കാം എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്തകൾ. പക്ഷെ ഇപ്പോഴവൾ ഒരുവിധം മയപ്പെട്ട് തന്നെയാണ് നിൽക്കുന്നത്. അതിന്റെ കാരണം അവൾക്കെന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം തന്നെയാകാം. എങ്കിലും അതിന്റെ ശെരിയായ അർത്ഥം അവന് മനസിലായില്ല.

ശ്രീയെ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ തയ്യാറല്ല എന്നവൾ പറഞ്ഞതാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ശ്രീയുടെ കുക്കോൾഡ് ചിന്തകൾ തന്നെയാണ് ആമിയുടെ ചിന്തകളെയും വ്യതിചലിപ്പിച്ചു നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. അതൊരു പക്ഷെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇവളുടെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണം എന്നിലേക്ക് തന്നെ വന്നു ചേരും. സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ തന്നെ ഈ നിമിഷവും ആമിയെ വളക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അവനോർത്തു. അതറിയാൻ അവൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു.