👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨ശ്രീയുടെ ആമി – 5👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨 30അടിപൊളി  

“ഏട്ടാ.. നമ്മളെന്തിനാ ഇവിടെ വന്നതെന്ന് അവർ ചോദിച്ചോ..?”

“നി പേടിക്കേണ്ടടി.. അതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല..ഇത് മീറ്റിങ്ങും ഫങ്ക്ഷനും കോൺഫറൻസ് ഓക്കെ നടക്കുന്ന ഹോട്ടലാണ്.. നമ്മുടെ ബോസ്സിന്റെ തന്നെ അധിക മീറ്റിങ്ങും ഇവിടെയാ നടക്കാറുള്ളത്..”

“ബോസ്സിന്റെയോ…?” അവൾ ഞെട്ടി.

“പേടിക്കേണ്ട.. ഇന്ന് ഇവിടെയല്ല..”

അവനതും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവൾ റൂമിലാകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. വലിയ ബെഡ് ടീപ്പോയ്, ബെഡ്ലാമ്പ്, മരത്തിന്റെ സ്റ്റൂളുകൾ, ചെയറുകൾ, വാർഡ്രോബ് വിത്ത്‌ മിറർ. ഹൈ ക്ലാസ്സ്‌ സെറ്റപ്പ്. ആ സമയം വലതു ഭാഗത്തുള്ള വിശാലമായ വലിയ കർട്ടനുകൾ രണ്ടും റിതിൻ വലിച്ചു നീക്കി. തല്ക്ഷണം തെളിച്ചമുള്ള സൂര്യപ്രകാശം റൂമിനുള്ളിലേക്ക് പരന്നു നീണ്ടു.

“വൗ..”

കൗതുകം പൂണ്ട അവസ്ഥയിൽ ആമിയുടെ വായിൽ മന്ത്രണം മുഴങ്ങി. കർട്ടന്റെ പുറകിൽ ഒളിപ്പിച്ച കടല് കാണാവുന്ന തരത്തിൽ അസ്സൽ വ്യൂപോയിന്റ് പോലെ ഗ്ലാസ് വിൻഡോ തെളിഞ്ഞു. നീലാകാശവും നീല കടലും വെള്ളയിൽ പുതഞ്ഞ മണൽ തീരവും..!

അവൾ പതിയെ ആ ഗ്ലാസ്‌ വിൻഡോയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. താഴേക്ക് കാണാവുന്ന റോഡും മരങ്ങളും ഓക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മനസിലായി നല്ല ഉയരത്തിൽ തന്നെയാണ് അവരുള്ളതെന്ന്.

“എങ്ങനെയുണ്ടെടി…?”

“ഭയങ്കരം തന്നെ..!”

ദൂരം കാഴ്ച്ചയിൽ കണ്ണെടുക്കാതെയാണ് അവൾ മറുപടി നൽകിയത്. അവളിപ്പോഴും കാഴ്ച്ചയിൽ കണ്ണ് മിഴിച്ചു നിൽക്കുവാണ്. അവനാണെങ്കിൽ അവളുടെ മേനിയിലും. അടിവയറിന് താഴെക്കൂടെ പോകുന്ന സാരിച്ചുറ്റിൽ പൊങ്ങിയ പൊക്കിൾത്തടം നന്നായി കാണാം.

വീണ്ടും ആമിയുടെ ഫോണിൽ ശ്രീയുടെ പേര് തെളിഞ്ഞപ്പോഴാണ് നേരത്തെയും വിളിച്ച കാര്യം അവൾക്ക് ഓർമ വന്നത്. ഇത്തവണ അവൾ കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് ചടഞ്ഞു നിന്നു. കാരണം ഇപ്പോൾ ശ്രീയോട് ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നത് പന്തിയല്ല.

റിതിന്റെ പേര് പറഞ്ഞുള്ള ശ്രീയുടെ കുക്കോൾഡ് താല്പര്യം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ടെന്ന് ഈ സാഹചര്യത്തിൽ റിതിനറിഞ്ഞാൽ ഒട്ടും ശെരിയാവില്ല. അത് കൊണ്ടവൾ കൗശല പൂർവ്വം രണ്ടിന് പോകണമെന്ന് നമ്പറിട്ട് മുറിയിലെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. പക്ഷെ അവൾടെ മുഖത്തെ പന്തികേടും കയ്യിൽ പേഴ്സും കണ്ടപ്പോൾ റിതിന് ഒരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ അവൾ ഒളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.

ടോയ്ലറ്റ് സീറ്റിലിരുന്ന് ആമി വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നു. ആ സമയം കൊണ്ട് ഒരു പത്തിരുപത് മെസ്സേജുകൾ ശ്രീ അയച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനു റിപ്ലൈ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാവണം വിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.

“ആമി.. എവിടെയാ..? കഴിച്ചോ…?”

എന്നാണ് ലാസ്റ്റ് മെസ്സേജ്. അവൾ വേഗം തന്നെ റിപ്ലൈ കൊടുത്തു. ആ സമയം റിതിൻ ഒരു കസേര എടുത്ത് ഗ്ലാസ്‌ വിൻഡോയുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടിട്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. വിശാലമായ നീണ്ടു പരന്ന നീലാകാശക്കാഴ്ച കണ്ണിൽ നിറയുകയാണ്. മനസ്സിൽ സംശയവും.

“വരാനായില്ലേ…?”

ശ്രീയുടെ റിപ്ലൈ വന്നു. അത് വായിച്ചപ്പോൾ ആമിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം മാറി. കാരണം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് റിതിന്റെ ആഗ്രഹ പ്രകാരം വിശ്രമിക്കാനെന്ന വ്യാജേന ആ ഹോട്ടലിൽ തന്നെ ഏഴാം നിലയിലെ റൂമിൽ എത്തിയത് ഭർത്താവിനോടെങ്ങനെ പറയും എന്ന ചമ്മലും പേടിയും അവളിൽ ഉടെലെടുത്തു. എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല.

“ആമി..”

വീണ്ടും ശ്രീയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു. വീണ്ടും അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ഭർത്താവിനെ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് കുക്കോൾഡ് ആക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു തരം വികാരം അവളിൽ മുള്ള് പോലെ തറക്കുന്നുണ്ട്. അവസാനം അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

“റിതിന്റെ കൂടെയാ..”

“ഓഫീസിലേക്ക് വരുന്നില്ലേ..?”

“അത്.. ഏട്ടാ..കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്നാൽ മതിയോ..?”

“എന്തെ..?”

“ഇപ്പോഴേ ഓഫീസിലേക്ക് പോവേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.”

“ആര് അവനോ..?”

“മ്മ്..”

“പിന്നെ എവിടെ പോകാൻ..?”

“അറിയില്ല.. ചോദിക്കണം..”

ഓഫീസ് സിസ്റ്റത്തിന് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ശ്രീയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെയും താളം തെറ്റി മുഖഭാവം മാറി. എന്ത് പറയണമെന്നോ ചോദിക്കണമെന്നോ അവനും പിടികിട്ടിയില്ല. വെപ്രാളം കൂടിയ തന്റെ അവസ്ഥ കൂടെയുള്ളവരെ കാണിക്കാതെ ആർക്കും പന്തികേട് കൊടുക്കാതെ അവൻ ഫോൺ എടുത്ത് വാഷ്റൂമിലേക്ക് വന്ന് ടോയ്ലറ്റിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. തനിക്കുണ്ടാവുന്ന വെപ്രാളം വെറുതെയെന്തിനാ ഓഫീസിൽ അറിയിക്കുന്നത്.