👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨ശ്രീയുടെ ആമി – 8👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨 26അടിപൊളി  

നിരാശ ജനകമായ ഞായറാഴ്ച ദിവസം അതി വേഗം നീങ്ങി.

സബ് പ്രൊജക്റ്റുകൾ തീർന്നതോടെ ഓഫിസിൽ വർക്ക്‌ തിരക്കുകൾ അൽപം കുറഞ്ഞിരുന്നു. മാനേജർ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് വരുൺ ആമിയെ ഊഴമിടുകയാണ്. പറഞ്ഞു തരാൻ ഇപ്പോ വർക്ക്‌ കാര്യങ്ങളൊന്നുമില്ല. എന്തെങ്കിലും ഡൌട്ട് ചോദിച്ച് അടുത്തു ചെല്ലാമെന്ന് അവൻ കരുതി. വരുണിന്റെ വരവ് കണ്ടു കൊണ്ട് തന്നെ ആമി അവളുടെ ഷോളൊക്കെ വലിച്ച് നേരെയാക്കി ഇരുന്നു. ഒന്നാമതേ റിതിൻ പോയതിലുള്ള നിരാശയാണ് ഉള്ള് നിറയെ. അതിലിടക്കാണ് ഇവൻ. ഇവന്റെ ബ്ലാക്ക് മെയിലിനൊന്നും വളം വച്ചു കൊടുത്താൽ ശെരിയാകില്ല. അവന്റെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ആമിക്ക് അവനോടുള്ള പേടി മാറിയിരുന്നു. ഒന്നും കുഴപ്പമല്ലെന്ന മട്ടിൽ സംസാരിച്ചാൽ അവൻ തന്നെ ഒതുങ്ങിക്കോളും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അതൊന്നും വിളിച്ചു പറയാനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും അവനില്ല. അഥവാ ഉണ്ടാകുമോ.. എന്തായാലും വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം. അവൻ അടുത്തു വന്നപ്പോൾ എന്തെന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ ആമി അവനെ നോക്കി. പുഞ്ചിരിയോടെ അവനവളുടെ അടുത്തിരുന്നു.

“ഈ ഡൌട്ട് ഒന്ന് ക്ലിയർ ആക്കി താ..”

“എല്ലാം പഠിച്ചില്ലേ… ഇനിയെന്ത് ഡൗട്ടാ..?”

“ഓ.. എന്താണ് ഇത്ര ഗൗരവം..?”

“ഡൌട്ട് കാണിക്ക്..”

പെട്ട് പോയത് പോലെ അവനെന്തോ ലാപ് ടോപ്പ് നോക്കി തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു. അവന്റെയാ വ്യഗ്രത കണ്ട് അവൾക്ക് ചിരി വന്നു പോയി. പക്ഷെ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

“ദാ ഇതൊന്ന് പറഞ്ഞു താ..”

“ഇത് ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നതല്ലേ..?”

“മനസിലായില്ല..”

“ഉം..”

അവളൊന്ന് അർത്ഥവത്തായി മൂളി, ലാപ് തിരിച്ചു വച്ചു.

“ഇതെന്താ ചേച്ചി മൂടി പുതരിച്ചിരിക്കുന്നെ..?”

“നിന്നെ കണ്ടിട്ട് തന്നെ..”

“ഒഹ്..ഒന്ന് കാണിക്കെന്നേ…”

“ഇല്ല..”

“എന്തു പറ്റി..?”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ വിഷമവും കലരുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ..? എന്റെ സീറ്റിലേക്ക് വാ..ആരും കാണില്ല..”

“അയ്യട..! എവിടേക്കും വരില്ല..”

“എന്തേ..?”

“ഒന്നുല്ല.. ഇത് മനസിലാക്കിയിട്ട് പോകാൻ നോക്ക്..”

“ഇപ്പോ ഇങ്ങനെ ആയോ..?”

“ആ ആയി..”

അവന്റെ മുഖം ദയനീതയിലാണ്ടു. അവൾ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല. വിഷമത്തോടെ അവൻ ലാപ്ടോപ് എടുത്ത് തിരികെ നടന്നു.

“എടാ.. പറഞ്ഞു തരണ്ടേ..?”

“വേണ്ട..”

“ഓ..”

അവളവനെ നോക്കിയിരുന്നു. റിതിൻ പോയതിന്റെ നിരാശദേഷ്യം വരുണിനോട് കാണിച്ചത് നന്നായില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.. അന്ന് തന്നെ ചെക്കനെ വിലക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ലെനു. ഇതിപ്പോ അവനെ വിളിച്ച് ഇലയിട്ട് കൊടുത്തിട്ട് ചോറ് വിളമ്പാതിരുന്നാൽ തെറ്റല്ലേ.. ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ആ നീക്കങ്ങൾ ശ്രീ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. അതവൾക്കും മനസിലായി അവനെ നോക്കി. കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയപ്പോൾ ചിരിക്കാതെ മാർഗമില്ല. അവനും തലയാട്ടി അർത്ഥമടങ്ങുന്ന പുഞ്ചിരി പാസാക്കി. ഇന്ന് ശ്രീക്ക് പുതിയത് കേൾക്കാനുള്ള വകയായി. അവളോർത്തു കൊണ്ട് വരുണിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്ന് ലാപ് ടോപ്പ് നീക്കി.

“ഇങ്ങ് താ.. ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം..”

“വേണ്ടാ..”

“ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടാൻ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..”

അവനവളെ നോക്കി. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“എന്നെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്യാൻ വന്നോണ്ടല്ലേ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..?”

“ബ്ലാക്ക് മെയിലോ.. ചേച്ചി എന്താ പറയുന്നേ.?”

“പിന്നെ.. അന്നങ്ങനെയല്ലേ എന്നോട് സംസാരിച്ചേ..”

“ചേച്ചിക്ക് തോന്നിയതാണ്. ഞാൻ ആരോടും പറയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ..”

“ഇല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോ നീ പറഞ്ഞാ വിശ്വസിക്കാൻ ഇവിടെ ആളിരിക്കുന്നു.”

“പിന്നെന്തിനാ എനിക്കന്നു കാണിച്ചു തന്നത്..”

“കണ്ടോട്ടെയെന്ന് കരുതി..”

“പിന്നെ ഇപ്പോഴെന്താ..”

“അയ്യട.. നീ എന്നെ കരയിച്ചതല്ലേ.. അപ്പോ ഇത്രയെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യണ്ടേ..”

“ഓ..അപ്പൊ പ്രതികാര ബുദ്ധിയൊക്കെ ഉണ്ടല്ലേ..”

“അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല..”

“ഇപ്പോ എല്ലാം തീർന്നില്ലേ.. ഇനി കുഴപ്പമില്ലല്ലോ..”

“ഉം.. ഇല്ല…”

“എങ്കി പ്ലീസ് ചേച്ചി.. ഷാൾ ഒന്ന് മാറ്റുവോ..?”