👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨ശ്രീയുടെ ആമി – 8👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨 26അടിപൊളി  

“ഉം ശെരി പറഞ്ഞ് തരാം..”

“അന്നത്തെ പോലെ വേഗം പറഞ്ഞ് തന്ന് വേഗം പോകരുത്.. എനിക്ക് മനസിലാകും വരെ നിക്കണം..”

“സമ്മതിച്ചു. വരുണിന് മനസിലാകുന്നത് വരെ അടുത്തിരുന്ന് പറഞ്ഞു തരാം.. പോരെ..?”

അവന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

“ഓക്കെ ചേച്ചി. ഞാനെന്നാൽ ഇറങ്ങുവാ..”

“ശെരി..”

അവളുടെയുള്ളിൽ അടക്കി പിടിച്ച സന്തോഷം പുറത്തു വന്നുവോ.. അതവൻ മനസ്സിലാക്കിയോ.. എന്നൊന്നും അവൾ ഓർത്തില്ല. പക്ഷെ അവനത് മനസിലായിട്ടുണ്ട്.

“ചേട്ടൻ എവിടെ..?”

“അവിടെ കേബിനിലുണ്ട്. മീറ്റിങ്ങാ..”

മെയിൻ ഡിസൈനറുടെ കേബിനിലേക്ക് ചൂണ്ടി കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.

“കാത്തു നിക്കേണ്ടി വരുമല്ലേ..?”

“ഉം..”

അഭിനയ മികവിന്റെ കൃത്രിമ പരിഭവം കാണിച്ച് അവളൊന്ന് മൂളി.

“ചേച്ചി വരുമെങ്കിൽ നമുക്ക് താഴേന്നു ചായ കുടിക്കാം..”

“ഏയ്‌.. ആ സമയം കൊണ്ട് എനിക്ക് പെന്റിങ് വർക്ക്‌ തീർക്കാം.. നിനക്ക് നാളെ പറഞ്ഞു തരാൻ എനിക്ക് സമയം വേണ്ടേ..?”

“ആ അതു വേണം..”

“എങ്കി ചെല്ല്.. ചേച്ചി വേഗം വർക്ക് തീർക്കട്ടെ..”

“മ്മ്..”

അല്പം വിഷമത്തോടെ മൂളിയ ശേഷം അവൻ പതിയെ നടന്നകലാൻ തുടങ്ങി. ഉള്ളിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഉന്മാദത്തോടെ അവളാ കാഴ്ച്ച നോക്കിക്കണ്ടു.

ചായ പോലും.. ആർക്ക് വേണം അവന്റെ ചായ.. അല്ലെങ്കിലും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഞാൻ പാലെ കുടിക്കു. റിതിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി അവളാകെ അക്ഷമയായി വീർപ്പുമുട്ടി. ഭർത്താവ് ചങ്കരനെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്നുമില്ലലോ..അനുവാദം ചോദിക്കാതെ റിതിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നാൽ ഒരു പക്ഷെ എല്ലാം തീരും. വെറുതെ എന്തിനാ പഠിക്കലെത്തി കലമുടക്കുന്നെ…

അവൾ തിരികെ ചെന്ന് ലാപ്ടോപിന്റെ മുന്നിലിരുന്നു. ശ്രീ വരുന്നതും കാത്ത് ഇടയ്ക്കിടെ വിനീഷിന്റെ കേബിൻ ഡോർ നോക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് അവൾ ആലോചിക്കുന്നത്, തന്റെ പ്ലാനിങ് കള്ള കാമുകൻ അറിയുന്നില്ലല്ലോ എന്ന്..

താൻ കാത്തിരിക്കുന്നതറിയാതെ റിതിൻ ഇറങ്ങി പോകുമോ എന്ന് ഭയന്ന്, ഫോണെടുത്ത് അവനെ വിളിച്ചു. എല്ലാം ഒരുക്കി വച്ച് മനസ്സും തയ്യാറെടുത്തിട്ട് ആ വിവരം കാമുകനെ അറിയിക്കാത്ത ഞാനെന്തു കാമുകിയാ..??

‘ഹലോ.. ആമി..”

അതിശയമാണ് റിതിന്റെ സ്വരങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞത്.

“ആ.. പോകല്ലേ ട്ടൊ.. ഞാൻ വരും..”

“എപ്പോ..?”

“ദേ ഇപ്പൊ..ഒരഞ്ചു മിനുട്ട്..”

“ഓ.. ഞാനിപ്പോ നിന്നെ ഓർത്തതെ ഉള്ളു..”

“ഉം..വെയിറ്റ് ചെയ്..”

“കട്ട വെയ്റ്റിംഗ്..”

അവൾ കോൾ കട്ട് ചെയ്ത സമയം തന്നെ ക്യാബിൻ ഡോർ തുറന്ന് ശ്രീയും മെയിൻ ഡിസൈനർ വിനീഷും പുറത്തേക്ക് വന്നു. കാണുന്നത്, ഓപ്പൺ കേബിനിൽ ഒറ്റക്കിരുന്നു വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ആമിയെ ആണ്.

“ഹ.. വൈഫ്‌ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..”

വിനീഷിന്റെ സംസാരം കേട്ട് ശ്രീ ചിരിച്ചു.

“അപ്പോ ഓക്കെ ശ്രീ.. നാളെ കാണാം..”

“ഓക്കെ..”

“ബൈ ആമി..”

വിനീഷിന്റെ യാത്ര പറച്ചിലിൽ, വേഗം പൊക്കോളു എന്ന തരത്തിൽ ആമിയും കൈവീശി, ഇളിച്ചു.

“പോകാം ആമി.”

ബാഗുമെടുത്ത് ശ്രീ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യാശ ഭാവത്തിൽ, ഒരനുവാദത്തിനായി തുടിക്കുന്ന ആമിയുടെ കണ്ണുകളെയാണ് അവൻ കാണുന്നത്.

“ഒരു തവണ റിതിനടടുത്ത് പോയി വന്നാലോ..”

അവളുടെ നാണം കലർന്ന പതിഞ്ഞ സ്വരം..! അങ്ങേയറ്റം ചമ്മൽ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ കടിച്ചമർത്തുമ്പോൾ മുഖ ഭാവം ലജ്ജവിവശയായിരുന്നു. ശ്രീക്ക് ആ സമയത്ത് അങ്ങനൊരു ചിന്തയുടെ മൂഡ് ഉണ്ടായില്ലെന്നതാണ് സത്യം. പക്ഷെ കുരുന്നു കണ്ണിലെ കുറുമ്പ് എങ്ങനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കും. പൊടിപിള്ളേർ മിട്ടായിക്ക് ചോദിക്കുന്ന ഭാവത്തോടെയല്ലേ ചോദിക്കുന്നെ. അവളെയൊന്ന് ഇളക്കാമെന്ന് തന്നെ അവൻ വിചാരിച്ചു.

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടോടി അവന്റെ അത്രക്ക്..”

“ശ്ഹ്.. അതല്ല.. കുറേ ആയില്ലേ കണ്ടിട്ട്..”

“ദിവസവും അവനെ കാണുന്നില്ലേ..?”

“ശ്.. ഏട്ടാ.. അങ്ങനെയല്ല..”

“പിന്നെ..? കാര്യം പറയ്.. എന്നാലേ വീടു..”

“എന്ത്‍ന്നാ ഏട്ടാ.. സമയം പോണു.”

“ആ.. അപ്പോൾ പറയ്..”

“ഉം.. അതിന് തന്നെ..”

അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു.

“ഏതിന്..?”

“എന്റെ കൊരങ്ങാ… വന്നിട്ട് പറയാം.. പ്ലീസ്..”