💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 8 33അടിപൊളി  

 

 

“” എന്നാലും അവളെ തല്ലണ്ടായിരുന്നു…! “” എല്ലാം കേട്ടവൻ തെല്ലൊരു നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു… ഇപ്പങ്ങനായോ…?

 

 

 

“” അയ്ശേരി…! അവളങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ടല്ലേ ഞാൻ തല്ല്യേ…! എന്നിട്ടിപ്പോ…! “” അവനും കാലുമാറുന്നുണ്ടോന്ന് തോന്നിയതും ഞാനാകെ വല്ലാണ്ടായി…! അതവന് മനസ്സിലായിന്ന് തോന്നണു… ശേഷം,

 

 

 

“” എടാ ഞാൻ നിന്നെ തളർത്താൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല…! ശെരിയാണ് അവള് നിന്നെ കോളേജിലിട്ട് നാണംകെടുത്തിയതൊക്കെ നമ്മക്കങ്ങനെ മറക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല, പക്ഷെ അതിന്റെ പേരിൽ നീ കുടിച് വന്ന് തല്ലിന്നൊക്കെ ആരേലും അറിഞ്ഞന്തായിരിക്കും സ്ഥിതി…! അതും പോട്ടെ, നിനക്കവൾടെ സ്വഭാവറിയണതല്ലേ…? ആ പെണ്ണ് വല്ല കടുംകൈയ്യും ചെയ്താലോ…? “” അത് കേട്ടതും എനിക്ക് ചെറുതായി പേടി കേറാൻ തുടങ്ങി…! ഇനി ഇവൻ പറഞ്ഞപോലെ അവള് കേറി തൂങ്ങോ…!

 

 

 

“” ഇനീപ്പെന്താ ചെയ്യാ…? “”

 

 

 

“” മ്മ്…! തൽകാലം നീയവളോടൊരു സോറി പറ…! “” കുറച്ച് നേരം ഒന്നാലോചിച്ചിച്ചവൻ എനിക്കുത്തരം തന്നു… പക്ഷെ അതെനിക്കങ്ങ് അക്‌സെപ്റ്റു ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതായിരുന്നില്ല…!

 

 

 

“” അയ്യടി മോനെ…! സോറീം പറിയൊക്കെ നീ പോയങ്ങ് പറഞ്ഞാ മതി…! അവൾടമ്മേടൊരു സോറി…!”” എന്നെ വല്ല വണ്ടിയും വന്നിങ്ങോട്ട് തട്ടിട്ട് ഞാനവരോട് സോറി പറയണംന്ന് പറഞ്ഞ ഞാൻ ചെലപ്പോ ചെയ്‌തെന്നിരിക്കും പക്ഷെ ഇവളോട്… ബുദ്ധിമുട്ടാണ്…!

 

 

 

“” എന്റെ പൊന്ന് പൊട്ടാ നീ വലിയ ആത്മാർത്ഥത നിറഞ്ഞ സോറിയൊന്നും പറയണ്ട…! പേരിനൊരു സോറി, അത്രേം മതി…! “”

 

 

 

“” പറ്റില്ലാന്ന് പറഞ്ഞ പറ്റില്ല…! “” ഞാനമ്പിനും വില്ലിനും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ അവനോട് പറഞ്ഞു…

 

 

 

“” പറ്റില്ലെങ്കി വേണ്ട, വെച്ചിട്ട് പോടാ മൈരേ…! “” ഒരു മനസ്സമാധാനം കിട്ടാൻ വിളിച്ചവൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഒള്ളത് കളഞ്ഞതും ഫോൺ കട്ടാക്കി…! അതോണ്ടൊന്നും ഞാൻ തളർന്നില്ല…! ഞാൻ പിന്നേം അവനെ വിളിച്ചു…!

 

 

 

“” ആട അത്രേ ഒള്ളു ലെ…! “” ഫോണെടുത്തവഴിക്കെ ഞാൻ കുറച്ച് സെന്റി കലർത്തി…!

 

 

“” എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കരുത്…! ഞാൻ ഫോൺ വെക്ക…! “”

 

 

“” അങ്ങനെ പറയല്ലേ…! എടാ അവളോട് സോറി പറയാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ…! എനിക്കത് പറ്റൂന്ന് തോന്നണില്ല…! വേറെ വല്ല വഴി ണ്ടെങ്കി പറയ്യ്…! “”

 

 

 

“” എന്റേലിപ്പോ ഈ ഒരു ഐഡിയ മാത്രേ ഒള്ളു…! “” ന്ന് പറഞ്ഞവൻ പിന്നേം ഫോൺ വച്ചു…! അവള് കാരണം ഇത്രേം കാലം കൂടെന്നിന്നവൻ വരെ എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ തൊടങ്ങീന്ന് മനസ്സിലായലപ്പോ എനിക്ക് കുറച്ച് വെഷമം തോന്നി…! അല്ലെങ്കിലും അവസാനം നമ്മക്ക് നമ്മള് മാത്രേണ്ടാവു…!

 

 

 

എല്ലാരും കയ്യൊഴിഞ്ഞതോടെ ഞാൻ നേരെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടന്നു… അവൻ പറഞ്ഞപോലെ ആരതിയിനി വല്ല കടുംകൈയ്യും ചെയ്യോ…? ഏയ്യ്…! അവൾക്കത്രക്ക് ധൈര്യൊന്നുംണ്ടാവാൻ സാധ്യതയില്ല…! ന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഞാൻ വാതില് തുറന്നു… അകത്ത് കേറിയ ഞാൻ ഹാളിൽ ആരതിയെ നോക്കിയെങ്കിലും കണ്ടില്ല… ഇനി ബെഡ്‌റൂമിലെങ്ങാനും കാണോന്നറിയാൻ റൂമിന്റടുത്തേക്ക് ചെന്ന് തുറക്കാൻ നോക്കി… പക്ഷെ ലോക്കാണ്…

 

 

 

“” ആരതി വാതില് തൊറക്ക്…! “” ഞാൻ ഡോറിൽ മുട്ടി അവളെ വിളിച്ചു… തുറക്കുന്നില്ലാന്ന് കണ്ടതും രണ്ട് മൂന്ന് പ്രാവിശ്യം കൂടി തട്ടി നോക്കി… പെട്ടന്നാണ് സിമ്പയും ടോമിയും റൂമിന്റെ ഡോറിലേക്ക് നോക്കി കുരച്ചത്…! അതോടെയെനിക്ക് പേടിയായി… ഇനിയവള് ശെരിക്കും കേറി തൂങ്ങ്യ…? ഇവന്മാരാണെങ്കി കോര നിർത്താണൂല്ല്യ…!

 

 

“” ആരതി…! ആരതി…! “” ടെൻഷൻ കേറിയ ഞാൻ വീണ്ടും തട്ടി വിളിച്ചു… ഇല്ല തുറക്കണില്ല… ഞാൻ തലയിൽ കൈവച്ചു പോയി… എന്ത് ചെയ്യണന്നൊരഐഡിയല്ല… ആകെ തകർന്ന് സോഫെലിരിക്കാനായി തിരിഞ്ഞ ഞാൻ ടേബിളിലിരിക്കുന്ന ഒരു കവറുകണ്ടു…! അതിനുള്ളിലെന്താണെന്നറിയാൻ തുറന്നുനോക്കാൻ വേണ്ടി കൈയിലെടുത്തതും അതിൽ നിന്ന് എന്തോ ഒന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണു…! അതൊരുകെട്ട് കയറായിരുന്നു…! കാര്യങ്ങൾക്കെറെ കുറെ വ്യക്തത വന്നതും ഈ ഭൂമിപിള്ളർന്ന ഞാനില്ലാണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോയി…! ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു…! ഞാൻ കാരണം ആരതി…! ഞാനിനി വീട്ടുകാരോടെന്ത് പറയും…! ഇനി ചെലപ്പോ അവൾക്ക്‌ കുറച്ച് ജീവനുംകൂടി ബാക്കി ഉണ്ടെങ്കിലോ…? വാതില് ചവിട്ടി പൊളിക്കാം…! അതെ…! അത് തന്നെ ഇനി വഴിയൊള്ളു…! ന്നെല്ലാം മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു ഞാൻ വാതില് ചവിട്ടി പൊളിക്കാൻ വേണ്ടി തയാറെടുത്തു…! അങ്ങനെ രണ്ടുങ്കല്പിച്ച് ഞാൻ എനിക്കാവുന്ന ശക്തിയിൽ വാതിലിന്റെ ലോക്കിലേക്ക് ചാടി ചവിട്ടിയതും അത് പൊട്ടി ഞാൻ റൂമിന്റാകത്തേക്ക് വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു…!