💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 8 33അടിപൊളി  

 

 

 

“” ലക്ഷ്മിയമ്മ എവടെ…? “” അടുക്കളയിൽ അവരുണ്ടാവൊന്ന് ഒറപ്പില്ലാത്ത കാരണം ഞാൻ സോഫെലിരുന്നിരുന്ന ചേച്ചിയോടായി ചോദിച്ചുതും അവര് അടുക്കള നോക്കി ലക്ഷ്മി ന്നൊരു നീട്ടിവിളിയായിരുന്നു…! അതിന് തൊട്ടു പിന്നാലെ ലക്ഷ്മിയമ്മ കൈ സാരിതലപ്പിൽ തൊടച്ചോണ്ട് അവിടേക്ക് വന്നു… അതോടെ ഞാൻ അവരെ വിളിച്ച് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു…!

 

 

 

“” എന്താ മോനെ…? “” ആരേലും കാണുന്നുണ്ടോ ഇടക്കിടക്ക് പിന്നിലേക്ക് നോക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മ ചോദിച്ചു…

 

 

 

“” ഓഫീസിന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു, എനിക്ക് ഇന്ന് തന്നെ അവടെ എത്തണം…! “” വേറെയാരും കാണുന്നില്ലാന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അതിക്കാം വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ ഞാൻ അവരോട് കാര്യം പറഞ്ഞു…

 

 

 

“” മോനെ അഭി, അത്…! കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പിറ്റേന്ന് തന്നെ…! “” ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ഒരാശങ്കയോടെ അവരെന്നെ നോക്കി… പക്ഷെ എന്ത് വന്നാലും പോണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചതോണ്ട് ഞാനത് കാര്യമാക്കിയില്ല…

 

 

 

“” പോയേപറ്റു ലക്ഷ്മിയമ്മേ…! ഞാനവടെ ലീവൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ…! പോരാത്തേന് ഈ കല്യാണൊക്കെ പെട്ടന്ന്ണ്ടായതല്ലേ…! ഒരുപാട് വർക്ക്‌ പെൻഡിങ്ങിലായോണ്ട് ലീവ് ചോദിച്ച കിട്ടൂല്ല്യ…! “” ലീവ് ചോദിച്ചൂടെന്നുള്ളൊരു ചോദ്യം മുന്നിൽ കണ്ട ഞാൻ ഒരു പ്രികൊഷെനിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതോടെ അവരൊന്നയഞ്ഞു…! എന്നാലും അവസാന ശ്രേമമെന്നോണം അവർ,

 

 

 

“” ഒന്നൂടി അലോയിച്ചിട്ട് പോരെ മോനെ…! “”

 

 

“” എനിക്കും സങ്കടണ്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മേ, പക്ഷെ പോയെ പറ്റു…! ജോലിയായി പോയില്ലേ…! “” എന്നെക്കൊണ്ടാവുന്നവിതം സങ്കടമാഭിനയിച്ച് ഞാനവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു…!

 

 

 

“” സമയല്ല്യ…! ഇപ്പോ എറങ്ങിയാലേ ഉച്ചയാവുമ്പക്കും അവടെത്താമ്പറ്റു…! തത്കാലം ഏതേലൊരു വണ്ടികിട്ടോ…! വീട്ടിപോവാനാണെ, ഡ്രെസ്സൊക്കെ എടുത്തിട്ട് വേണം തിരിച്ച് പോവാൻ…! “” ഇനിയും ലഗാക്കിയ അവരെന്തേലൊക്കെ പറയൂന്ന് വിചാരിച്ച് ഞാനവരെ ഉന്തിത്തള്ളി അകത്തേക്കയച്ചു…! പെട്ടന്ന് തന്നെ അവരോരു കാറിന്റെ ചാവിയുമായി വന്ന് എനിക്ക് തന്നു…! പിന്നെയൊന്നും നോക്കീല, ചാവിക്കിട്ടിയതും ഞാൻ നേരെ പുറത്തോട്ടിറങ്ങി… അവൾടെച്ഛന്റെ കാർ ആണ്… അതുമെടുത്ത് അവരെ തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ ഞാൻ വേഗം വണ്ടിവിട്ടു…!

 

 

 

വീട്ടിലെത്തിയതും ഉമ്മറത്തൊന്നും ആരേം കണ്ടില്ല… വണ്ടി മുറ്റത്ത് തന്നെ ഇട്ട് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കേറി… ഉമ്മറത്താളില്ലേലും അകത്താളുണ്ടായിരുന്നു… അതും ഹാളിൽ തന്നെ…!

 

 

 

“” നീയെന്താ ഇവടെ…! “” ഹാളിലൊരു ചൂലുമായി നിന്നിരുന്ന ചേച്ചിയെന്നെ കണ്ടതും അത്ഭുതമോ ഞെട്ടാലോന്നൊന്നും മനസ്സില്ലാവാത്ത പോലെ ചോദിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി…! അവൾടെയൊരു ചോദ്യം…! മനിഷ്യനെ കുണ്ടില് ചാടിച്ചതും പോര…! ഇവളെ കെട്ടിച്ച് വിട്ടതല്ലേ…? പിന്നെന്തിനാ എടക്കെടക്ക് ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയേടകണതാവോ…!

റൂമിലെത്തി വാതിലടച്ച് ഞാൻ നേരെ ബാത്റൂമിൽ ചെന്ന് പല്ലൊക്കെ തേച് മോഖങ്കൂടിയൊന്ന് കഴുകി പുറത്തിറങ്ങി… പിന്നെയൊരു ഡ്രെസ്സുമെടുത്തിട്ട് ഇന്നലെ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന ബാഗും കൈയിലെടുത്ത് താഴോട്ടിറങ്ങിയതും മോളിലേക്ക് കേറാൻ നിക്കുന്ന അമ്മേം ശരത്തേട്ടനേം ചേച്ചിയെമാണ് കണ്ടത്…!

 

 

 

 

“” എന്താഭി…? നീയെങ്ങട്ടാ ഇതൊക്കെ എടുത്ത്…? “” എന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തി ദേഷ്യത്തോടെ അമ്മ ചോദിച്ചു… പക്ഷെ സ്വന്തം മോനായ എന്നെ ഇതുവരെ മനസ്സിലാക്കാത്ത ഇവരോട് ഇനി താഴ്ന്നുകൊടുക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു…! പോരാത്തേന് ദുസ്വപ്നം പോലെ ഉള്ളിൽ പുകഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്ന പഴേ ഓർമകളും…!

 

 

 

“” എനിക്ക് തിരിച്ച് എറണാകുളം പോണം…! ഒന്ന് മാറി നിക്ക്…! “” അമ്മയുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു…! ഇന്നലെവരെ ഇത്രേം ബലമ്പിടുത്തമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന എന്റെ ഇന്നത്തെ പെരുമാറ്റം കണ്ട് ചേച്ചിയും ശരത്തേട്ടനും കണ്ണുംമിഴിച് നോക്കുന്നുണ്ട്…!