💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 9 8അടിപൊളി  

“” എന്താ ആരുചേച്ചി ചെയ്യണേ…? “” മുഖത്തെ ചിരിമാറ്റാതെ ഞാനവളോട് ചോദിച്ചെങ്കിലും അതിന് അവളെന്നെ കലിപ്പിച് നോക്കിയതല്ലാതെ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ…! അതെനിക്ക് ഫീലായി…! ഞാൻ നേരെ ബെഞ്ചിന്റെ അറ്റത്തായിരുന്നിരുന്ന അവളെ കുണ്ടികൊണ്ട് തള്ളി ബെഞ്ചിന്റെ മറ്റേ അറ്റത്തേക്ക് നീക്കിയിരുത്തി…! കൂടെ കല്യാണിയും നീങ്ങി…! അതോടെ എനിക്കും യദുനും ഇരിക്കാൻ സ്ഥലായി…!

ആരതി എന്താ നടക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ എന്നെ പകച്ച് നോക്കുന്നുണ്ട്…!

ലാപ്ടോപ് ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് കൈയെത്തിച്ചു അതെടുക്കാൻ നോക്കുന്ന ആരതിയെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനവൾടെ കൈ എന്റെ കൈയിലൊതുക്കി…!

“” ആരു…! “” വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ ഞാനവളെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു…! കണ്ടാൽ കടിച്ചുകീറാൻ നിന്നിരുന്ന എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഇങ്ങനൊരു സമീപനം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ലാന്ന് തോന്നിക്കും വിതം ആരതിടെ മുഖത്ത് എന്തോ ഒരു ഭാവം ഞാൻ കണ്ടു…!

“” അന്ന് ഞാൻ…! അന്ന് ഞാനങ്ങനൊന്നും പറയാൻപാടില്ലായിരുന്നു…! അപ്പഴത്തെ ദേഷ്യത്തില് ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയതാണ്…! “” അവളുടെ പൂച്ചകണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു…! തിരിച്ചൊന്നും പറയാതെ ആരതി എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു…!

പുറത്തുനിന്നും ലൈബ്രറിയിലേക്ക് ഇരചേത്തുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങൾ അവളുടെ തെന്നികളിക്കുന്ന മുടിയിഴകളെയും ചുവന്നുതുടുത്ത ചുണ്ടുകളെയും തൊട്ടുരുമ്മി നിൽക്കുന്നത് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നുപോയി…! മേൽ ചുണ്ടിൽ പൊടിഞ്ഞിറങ്ങി വരാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന വിയർപ്പുകണങ്ങളെ തുടച്ചുമാറ്റാതെ എനിക്ക് നേരെ അവളെറിയുന്ന നോട്ടം…! അത് വല്ലാത്തൊരു നോട്ടമാണ്…!

നീ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറുന്നുണ്ട് മൈരേ…! ന്നും പറഞ്ഞ് മനസ്സെന്നെ കടുംഞാണിട്ട് വലിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ സോബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്…!

“” എനിക്കറിയില്ല ആരു ഞാനെന്താ ഇങ്ങനായീ പോയേന്ന്…! “” ഒന്ന് നിർത്തിയ ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നോട്ടമ്പായിച്ചു വീണ്ടും അവളെ നോക്കി…!

“” ഞായിപ്പോ വന്നത് എല്ലാത്തിനും സോറി പറയാനാണ്…! സോറി…! ഇതുവരെ ഞാൻ ചെയ്ത് കൂട്ടിയേനെല്ലാം…! “” നിഷ്കളങ്കമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു…!

“” പോട്ടെ…! സാരല്ല…! “” ഇതുവരെ കമാന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടാതിരുന്ന ആരതി കുറച്ചുനേരം എന്നെ നോക്കിയിരുന്ന ശേഷം എന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ച് സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു…! മുഖത്തൊരു ചിരിയുമുണ്ട്…! ചിരിയോടൊപ്പം എഴുതിവന്ന കണ്ണിൽ ഒരു തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു…! അപ്പഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് യദു ആരും കാണാതെയെന്നെ തോണ്ടുന്നത്…!

“” മതി…! അത്രേം മതി…! ഇനി ഞാനൊന്നിനും വരില്ല…! ഇപ്പൊ പഴേപോലെയല്ല, എനിക്കൊരു കുട്ടിയൊക്കെ സെറ്റായി…! അപ്പൊ ആവിശ്യല്ല്യാത്ത അലമ്പൊന്നും വേണ്ടാന്ന് വച്ചു…! അതാ വന്ന് സോറി പറഞ്ഞത്…! എന്ന ശെരി…! ഞാൻ പോട്ടെ…! “” ന്നും പറഞ്ഞ് അവള്ടെ മറുപടിക്ക് മുന്നേ യദുനേം കുട്ടി പുറത്തിറങ്ങി…!

അവൾക്ക് വല്ല്യ ബുദ്ധിയൊന്നും ഇല്ലാത്തത് നന്നായി…! അല്ലെങ്കി മൂഞ്ചിപോയേനെ…!

“” എന്തായി…? എല്ലാം ഡിലീറ്റ് ആക്കിയ…? “” ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് വെപ്രാളപെട്ട് നടന്നുന്നീങ്ങുന്നതിനിടക്ക് ഞാൻ ചോദിച്ചു…!

“” അതൊക്കെ ആക്കി…! ഇനിയവള് എങ്ങനെ മെനക്കെട്ടിരുന്നു നോക്കിയാലും അത് കിട്ടൂല…! “”

“” അത് കേട്ടാ മതി…! ഹോ…! “” ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് ഞാൻ അവന്റെ കൂടെ നടന്നു…! ഏത് വിദേനേം ആരതിടെ ശ്രെദ്ധ തെറ്റിച്ഛ് അവള്ടെ ലാപ്ടോപ്പിൽന്ന് ഇത് വരെ ചെയ്തുവച്ച പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഡിലീറ്റ് ആക്കാനായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ…! ഡിലീറ്റ് ആക്കാൻ ഞാൻ യദുവിനെ ഏൽപ്പിച്ചെങ്കിലും അത് ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് ആരതിയോ കല്യാണിയോ കാണോന്നൊരു പേടി എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു…! കാണാണ്ടിരിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ ഒരു കൈ ബെഞ്ചിലേക്ക് കേറ്റി പിന്നിലിരിക്കുന്ന യദുവിനേം പിന്നെ ലാപ്ടോപ്പും പരമാവതി മറച്ചാണ് ഇരുന്നിരുന്നത്…!

“” നമ്മള് ചെയ്തത് മോശായോന്നൊരു തോന്നല്…! “” ആരതിക്കിട്ട് ആദ്യത്തെ പണി കൊടുത്തതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ സ്വയം പുളകം കൊള്ളുന്നതിനിടക്ക് അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണു…!