💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 9 8അടിപൊളി  

 

 

“” എടാ അജയ്യ്…! നീയെങ്കിലും അതെന്നോടൊന്ന് പറ…! “”

 

“” വേണ്ട…! ഞാൻ തന്നെ പറയാം…! “” ഞാനൊന്നും മിണ്ടിലാന്ന് തോന്നിയ ശരത്തേട്ടൻ അജയ്യോട് കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറയാൻ ആവിശ്യ പെടുന്നതിനിടക്ക് ഞാനിടയിൽ കേറി പറഞ്ഞു…! ശേഷം വീണ്ടും ദൂരേക്ക് നോക്കി ഞാൻ പഴേകാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുത്തു…!

 

---

 

 

 

“” എന്റിശ്വരാ, ഇങ്ങനൊരു ശാഭം പിടിച്ച ജന്മം…! മുടിപ്പിക്കാനായിട്ട്…! “” ന്നും പറഞ്ഞ് കരയുന്നത് എന്റമ്മയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്കതികം സമയം വന്നില്ല…!

 

 

“” രമേ…! “” അമ്മ എനിക്ക് നേരെ പറഞ്ഞ കുത്തുവാക്കുകൾക്ക്‌ പിന്നാലെ അവിടെ ഉയർന്നുകേട്ടത് അച്ഛന്റെ ശബ്ദമാണ്…! അതോടെ എന്റെ ബോധം മൊത്തമായി പോയി…!

 

ബോധംവന്ന ഞാൻ കണ്ണുതുറന്ന് നോക്കുമ്പോ കണ്ടത് എതോരോളെയും പോലെ മോളിലെ സിലിംഗ് തന്നെയാണ്…! Ac റൂം ആയത്കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നണു ഫാനൊന്നും കണ്ടില്ല…!

 

പെട്ടന്ന് അടുത്തുനിന്നാരോ ശക്തിയിൽ ശാസമെടുക്കുന്നത് കേട്ടതും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…! ചേച്ചി നെഞ്ചത്തും കൈവച്ചെന്നെ നോക്കുന്നു…! പിന്നെ പൊറത്തേക്കൊരോട്ടമായിരുന്നു…!

 

“” ശരത്തേട്ട…! വേഗോന്ന് വന്നേ…! “” ഹോസ്പിറ്റൽ റൂമിന്റെ പുറത്ത് നിന്ന് ഉറക്കെ ശരത്തേട്ടനെ വിളിച്ച ചേച്ചി പോയതിനേക്കാളും സ്പീഡിൽ എന്റടുത്ത് വന്ന് ഞാൻ കെടന്നിരുന്ന ബെഡിന്റെ ഒരുവശത്തേക്കിരുന്നു…!

 

“” അഭി…! മോനെ…! “” നിറഞ്ഞൊഴുകിയ കണ്ണുനീർ ഒന്ന് തുടക്കപോലും ചെയാതെ ചേച്ചിയെന്റെ കവിളിൽ തൊട്ട് സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു…! സ്ഥിതിഗതികൾ മൊത്തമായി മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും കാര്യമായെന്തൊരു പ്രേശ്നമുണ്ട് എന്നെനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി…! അല്ലാതെ ഞാനീ ഹോസ്പിറ്റലിലിങ്ങനെ വന്ന് കെടക്കൂലല്ലോ…! അതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബോധവും ബുദ്ധിയുമൊക്കെ എനിക്കുണ്ട്താനും …!

 

അപ്പോഴാണ് ശരത്തേട്ടൻ റൂമിലേക്ക് കേറി വരുന്നത്…! പിന്നാലെ യദുവും വിച്ചൂവും ഹരിയുമൊക്കെയുണ്ട്…! ഒരു മൈരനും കൂടി ണ്ടല്ലോ അവനെവടേന്ന് ആലോചിച്ഛ് നിന്നതും,

 

“” ചത്ത് ചത്ത് ചത്ത് ചത്ത് ചത്ത്…! “” ന്നും പറഞ്ഞാ നായിന്റെ മോൻ റൂമിലേക്ക് ഓടി പെടച്ചു കേറിവന്നു…!

 

“” ന്റെ പൊന്ന് മൈ…! “” അവന്റെയാ വരവ് കണ്ട് പൊട്ടിവന്ന തെറി കടിച്ചുപിടിച്ചു യദു അജയ്‌ടെ കൈപിടിച്ച് വലിച്ച് അടുത്ത് നിർത്തി…! ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അജയ്യ് ചുറ്റുമോന്ന് കണ്ണോടിച്ചു…! പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നപോലെ അവന്റെ നോട്ടം എനിക്ക് നേരെ വന്നതും അവന്റെ ഭാവം മാറി ഇവൻ ചത്തില്ലേന്ന മട്ടായി…!

 

“” നിനക്ക് ഞങ്ങളെ മനസ്സിലായോ…? “” എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ശരത്തേട്ടൻ ടെൻഷനോടെ ചോദിച്ചു…! ഇയാളിതെന്ത് മൈരാ ഈ ചോയ്ക്കണേ…? ന്നാണ് എനിക്കപ്പൊ തോന്നിയത്…!

 

“” നിങ്ങക്ക് വയ്യേ…! “” ന്നുള്ള എന്റെ മറുപടികെട്ട ശരത്തേട്ടന്റെ മുഖത്ത് ഒരാശ്വാസത്തിന്റെ ചിരി നിറഞ്ഞു…! അതെ അവസ്ഥയായിരുന്നു ബാക്കിയുള്ളോർക്കും…!

 

അതിന് ശേഷം എന്റെ അടുത്തിരുന്ന് എല്ലാം ചോയ്ച്ചറിയേം എന്നെ സമാധാനിപ്പികേം ഒക്കെ ചെയ്യല്ലായിരുന്നു അവരുടെയെല്ലാം പരിപാടി…!

 

എനിക്ക് ബോധംവന്നൂന്ന് അറിഞ്ഞ ഡോക്ടർ സ്റ്റെതസ്കോപ്പും കഴുത്തിലിട്ട് ഭയങ്കര സെറ്റപ്പിൽ രണ്ട് നഴ്സുമാരുമായി എന്റെ സുഗവിവരമെല്ലാം അന്വേഷിച്ച് ഒരു ലോഡുകണക്കിനു മരുന്നും എഴുതിത്തന്നു പോയി…! പോണേനു മുന്നേ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഡിസ്റ്റാർജ് ആക്കാംന്നൊക്കെ പറയണ കേട്ടു…!

 

അങ്ങനെ കൂടെ നിന്ന നായിന്റെ മക്കള് എനിക്ക് കൊണ്ടുവന്ന അപ്പിളും മുന്തിരുമൊക്കെ തിന്നണ നോക്കിനില്കേയാണ് അച്ഛനും അമ്മയും കേറിവരുന്നത്…! എന്നെ കണ്ടപാടേ രണ്ടുപേരും എന്റെടുത്ത് വന്നു…! അടുത്തിരുന്ന സ്റ്റൂളുവലിച്ചിട്ട് അച്ഛനതിൽ ഇരുന്നപ്പോ അമ്മ എനിക്കടുത്തു ബെഡിൽ കേറിയിരിക്കുകയായിരുന്നു…!

 

ഈ തള്ളയല്ലേ ഞാനവളെ കൊല്ലാൻനോക്കിന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെന്നെ പ്രാഗ്യെത്…? ഇനി സ്വപ്നം വല്ലതും കണ്ടതാവോ…? മനസ്സിൽ അങ്ങനെ തോന്നിയെങ്കിലും ഞാനത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അവരെ തന്നെ നോക്കി കിടന്നു…!