💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 9 8അടിപൊളി  

 

 

“” അഭി നീയെങ്ങട്ടാ…! “” എന്റെ പോക്കെങ്ങോട്ടാണെന്ന് മനസിലാവാതെ അങ്ങേര് ചോദിച്ചതും ഞാനാ കൈ തട്ടി മാറ്റി പുറത്തോട്ടിറങ്ങി…!

 

 

“” ഇപ്പേല്ലാർക്കും സമാധാനായല്ലോ…! “” ദേഷ്യത്തിൽ വാതില് ശക്തിയിൽ വലിച്ചടച്ചതിന് പിന്നാലെ ശരത്തേട്ടന്റെ ശബ്ദം ഉയരുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു…! അതിന് ശേഷമുള്ള സംഭാഷണങ്ങളെന്താണെന്നറിയാനൊ വകവെക്കാനൊ താല്പര്യമെനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല…!

 

 

പുറത്തോട്ടിറങ്ങി ഞാൻ എന്റെ 1988 ബുള്ളറ്റുമെടുത്തു എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നീങ്ങി…!

 

അത് ചെന്നവസാനിച്ചത് ബീച്ചിലായിരുന്നു…! അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കോൺക്രീറ്റ് ബെഞ്ചിൽ സ്ഥാനം പിടിക്കുമ്പോ പോലും എന്റെ മനസ്സെന്തെന്നില്ലാതെ നീറികൊണ്ടിരുന്നു…!

 

 

 

പണ്ടാരോ പറയുന്നത് കേട്ട ഒരു വരിയാണെനിക്ക് എനിക്കോർമ്മ വരുന്നത്…! too close yet too far…! എന്റെ തോൽവി ജീവിതം ഒന്ന് മാറാനായി എന്തോ ഒന്ന് എപ്പോഴും എന്റെ അടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്, പക്ഷെ എന്തൊക്കെയോ കാരണങ്ങളാൽ അത് കൈയ്യെത്താ ദൂരത്താണെന്നപോലൊരു തോന്നൽ…!

 

 

പൊരിവെയിലത്ത് ബീച്ചിലിരുന്ന് ഒരേ താളത്തിൽ വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന തിരകളിലേക്ക് കണ്ണുംന്നട്ടിരികവ്വേ എന്റെ ഫോണിലേക്കൊരു കോളു വന്നു…! സേവ്ആക്കാത്ത നമ്പറാണല്ലോ…! കാൾ എടുത്ത് ചെവിയിൽ വച്ച ഞാൻ ആദ്യം കേൾക്കുന്നത് വെള്ളം വിഴുന്ന ശബ്ദമാണ്…!

 

 

“” ആരാ…? “” ഏട്ടുപത്ത് സെക്കന്റ്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടും മറുതലക്കിൽ നിന്ന് പ്രതികരണമൊന്നും കേൾക്കാതെ വന്നതോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു…! അതിന് മറുപടിയായി വന്നതൊരു കുണുങ്ങിച്ചിരിയായിരുന്നു…! ശേഷം,

 

 

“” ഇപ്പേങ്ങനണ്ടഭി…? ഞാൻ ഇന്നലേ പറഞ്ഞതല്ലേ…! “” ആരതി…! ഇതവളാണ്…! ഇന്ന് ഞാനിവടെ ഇങ്ങനെയിരിക്കാനുള്ള കാരണകാരി…!

 

 

“” എന്താന്നും മിണ്ടാത്തെ…! “” വീണ്ടുമതെ കുണുങ്ങിചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചെങ്കിലും ദേഷ്യംകൊണ്ട് വെന്തുനിന്ന ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല…!

 

 

“” നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടല്ലേ…? ഇതിനൊക്കെ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെട്ട എങ്ങനാ…! ഇനീം എന്തൊക്കെ കാണാങ്കെടക്കുന്നു…! “” ന്നും പറഞ്ഞവളെന്നെ പ്രകോപിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…! ഇത്രേം ചെയ്തുവച്ചിട്ട് അവള്ടെ ഈ തന്തയില്ലാത്ത പരിപാടിയെന്റെ അവശേഷിച്ച ക്ഷമയിൽ കനലുവാരിയിടുന്നപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്…! അതോടെ ഞാൻ മറുത്തൊന്നും പറയാതെ തന്നെ കാള് കട്ട്‌ ചെയ്യുവായിരുന്നു…! പിന്നേം അവള് വിളിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ എടുത്തില്ല…!

 

 

വീണ്ടും ഞാനാ ബെഞ്ചിൽ ഫോണും കൈയിൽ പിടിച്ചൊരെ ഇരിപ്പീരുന്നു…! അങ്ങനെ കൊറേ നേരം ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് രണ്ടുപേരെന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലായി വന്നിരിക്കുന്നത്…! അവരാണെന്ന് മനസ്സിലായെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല…! അതുകൊണ്ടാവണം ശരത്തേട്ടൻ കൈയെടുത്തെന്റെ തോളിൽ വച്ചു…! ശേഷം,

 

 

“” അഭി…! നീയും ആരതിയും തമ്മിൽ നടന്നതൊക്കെ ഇവനെന്നോട് പറഞ്ഞു…! “” അതിന് മറുപടിയായി എനിക്കൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല…! അതിനെന്ത് മറുപടി പറയണമെന്നെനിക്കറിയിലായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം…!

 

“” നീയും അവളും കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നത് തൊട്ടേ എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്നെനിക്കറിയാം…! മൊത്തമായിട്ടല്ലെങ്കിലും കൊറച്ചൊക്കെ…! പക്ഷെ…! “” ഒന്ന് നിർത്തിയ ശരത്തേട്ടൻ അജയ്യേ ഒന്ന് തലയെത്തിച്ചു നോക്കി വീണ്ടുമാ നോട്ടം പറിച്ചേനിക്കുനേരെയിട്ടു…!

 

“” എനിക്കിപ്പോ അതെല്ലാം ശെരിക്കും അറിയണംന്നുണ്ട്…! നീയലെങ്കി ഇവൻ എന്നോടതൊന്ന് പറയണം…! “” ഒരപേക്ഷപോലെ ശരത്തേട്ടൻ എന്നെയും അജയ്യും നോക്കി അത് പറഞ്ഞു…! കുറച്ച് മുന്നെത്തന്നെ തോളിലിരുന്ന ശരത്തേട്ടന്റെ കൈ എന്റെ കൈ കൂട്ടിപിടിച്ചിരുന്നു…!

 

ഞാനും ആരതിയും തമ്മിൽ നടന്ന എല്ലാ വിഷയങ്ങളും ശരത്തേട്ടന് ഏറെ കുറെ അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും അതിൽ ഒരുപാട് വ്യക്തതയൊന്നും അങ്ങേർക്കന്നു കിട്ടിക്കാണില്ല…! അന്നത്തെ എന്റെ അവസ്ഥ മനസിലാക്കിയൊണ്ടാവണം അന്ന് ശരത്തേട്ടൻ അതൊന്നും ചൂഴ്ന്നറിയാൻ ശ്രേമിച്ചിരുന്നുമില്ല…! അങ്ങേരും അതറിയണം എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു…! തോന്നലല്ല…! അങ്ങേരത് അറിയണം…! അത് തന്നെയാണതിന്റെ ശരി…!