💘💘ഗോപികാവസന്തം💘💘 – 3 2അടിപൊളി  

 

ഗോപിക :തമാശ പറയാതെ ഒന്ന് പോയെ…

 

അരുൺ :തമാശ അല്ല സീരിയസ് ആയി പറഞ്ഞത് ആണ്…

 

ഗോപിക :ഞാൻ ഇല്ല തത്കാലം…

 

അരുൺ :ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ വരില്ലേ…

 

ഗോപിക :മണ്ടത്തരം കാണിക്കാൻ ഞാൻ ഇല്ല. ജീവിതത്തെ പോസിറ്റീവ് ആയി കാണാൻ ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം…

 

 

അരുൺ :നീ വരുമോ ഇല്ലയോ അതാണ് എന്റെ ചോദ്യം..

 

ഗോപിക :പറഞ്ഞല്ലോ വരില്ല അരുണേട്ടന് വേണമെങ്കിൽ പോകാം….

 

അരുൺ :ആഹ് ഹ അത്രയ്ക്ക് ആയോ വേണ്ട വേണ്ടെന്ന് വെക്കുമ്പോൾ തലയിൽ കേറി നിരങ്ങും അല്ലെ നീ..

 

അരുൺ ഗോപികയുടെ കരണതു ഊങ്ങി അടിച്ചു. ഗോപിക അടികൊണ്ടു അമ്മേ എന്ന് പറഞ്ഞു നിലത്ത് വീണു… അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു വീണ്ടും ഒന്ന് കൊടുത്തു മറു കരണത്തു.. അപ്പോഴേക്കും ഗോപിക നിലത്ത് കിടന്നു പുളഞ്ഞു പോയി. അരുണിന്റെ കൈയുടെ ചൂട് അവൾ നന്നായി അറിഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി..

 

ഗോപിക :അയ്യോ അരുണേട്ടാ മതി മതി പ്ലീസ്..

 

അരുൺ :നിന്നെ ഒന്ന് കയർ ഊരി വിട്ടപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കില്ല അല്ലേ..

 

ഗോപിക :അയ്യോ അരുണേട്ടാ വേണ്ട വേണ്ട അടിക്കല്ലേ…

 

മുകളിൽ അടിപൊട്ടുന്നത് താഴെ നിന്ന് ഗ്ലോറിയും ജോണും കേട്ടു.. അവർ പെട്ടന്ന് ഓടി മുകളിലത്തെ റൂമിലേക്ക് പോയി. ഡോർ തട്ടാൻ തുടങ്ങി പക്ഷേ അരുൺ കതക് തുറന്നില്ല. ഒടുവിൽ അരുണിനെ പിടിച്ചു തെള്ളി ഗോപിക വേഗം പോയി ഡോർ തുറന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഗ്ലോറിയും ജോണും ഉള്ളിൽ വന്നു. അരുൺ ചാടി വന്നപ്പോളേക്കും ജോൺ അരുണിന്റെ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ചു.

 

ജോൺ :എന്താ അരുൺ ഇത്.. ഗോപിക തന്റെ ഭാര്യ അല്ലെ ഇങ്ങനെ ആണോ കാണിക്കുന്നത്…

 

അരുൺ :അത് എന്റെ ഭാര്യ ഞാൻ പറയുന്നത് അവൾക്ക് കേൾക്കാൻ വയ്യെങ്കിൽ ഞാൻ അവളെ തല്ലും അത് ചോദിക്കാൻ നീ ആരാ..

 

ജോൺ :ഇത് എന്റെ വീട് ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ നീ ഇവിടെ നിന്നില്ല എങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് ഇപ്പോൾ പൊക്കോണം…

 

ജോൺ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അരുണിന്റെ ദേഷ്യം പെട്ടെന്ന് നിന്നു. തന്റെ ഭാര്യ ഉൾപ്പടെ ഗ്ലോറിയും നോക്കി നിൽക്കെ ജോൺ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് മുൻപിൽ താൻ ഒന്നും അല്ലാത്തവൻ ആയി എന്ന് തോന്നി. ഒരു നിമിഷം അങ്ങനെ നിന്ന ശേഷം അരുൺ മെല്ലെ തന്റെ ബാഗ് എടുത്തു അതിലേക്ക് പുറത്ത് വെച്ചിരുന്ന ഡ്രസ്സ്‌കൾ എടുത്തു വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഗോപികയോട് പറഞ്ഞു.

 

അരുൺ :വാ പോകാം…

 

ഗോപിക ജോണിനെയും ഗ്ലോരിയെയും മാറി മാറി നോക്കി…

 

അരുൺ :നീ ആരെയും നോക്കണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞു നീ പോരുന്നു അത്ര തന്നെ.. വാ പോകാം..

 

അരുൺ അവളുടെ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ചു..

 

ജോൺ :അരുൺ ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇത് എന്റെ വീടാണ് ഇതിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആരെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നതിനും എന്റെ അനുവാദം വേണം..

 

അരുൺ :ഇല്ലെങ്കിൽ…

 

ജോൺ :ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് പോകില്ല..

 

അരുൺ :ഇത് ഞാൻ താലി കെട്ടിയ എന്റെ ഭാര്യ അവളെ ഞാൻ കൊണ്ട് പോകും.

 

ജോൺ :അത് അവൾ കൂടി പറയട്ടെ… എന്നിട്ട് നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാം..

 

അത് അരുണിന്റെ മുൻപിൽ ഒരു ചലഞ്ചു പോലെ ആയിരുന്നു.. അരുൺ ഗോപികയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..

 

അരുൺ :വാ പോകാം…

 

ഗോപിക ജോണിന്റെയും ഗ്ലോറിയുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അവർ പോകേണ്ട എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. അപ്പോൾ അരുണിനെ നോക്കി ഗോപിക കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തല മെല്ലെ വരില്ല എന്ന രീതിയിൽ കുലുക്കി കാണിച്ചു.. അരുണിന്റെ നെഞ്ചിൽ എന്തോ ഒരു മിന്നൽ അടിച്ചത് പോലെ തോന്നി..

 

അരുൺ :ഗോപിക ഞാൻ ആണ് പറയുന്നത് നിന്റെ അരുണേട്ടൻ നിന്റെ ഭർത്താവ്…

 

ഗോപിക :ഏ ഏ ഏട്ടൻ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം..!ഞാൻ വരില്ല…

 

അരുൺ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ടു ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കേട്ട ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാതെ കുത്തി നോവിച്ചു.

 

അരുൺ :ഹേയ് നീ ചുമ്മാ പറയുവാ ഞാൻ ഇല്ലാതെ നിനക്ക് പറ്റുമോ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ..