🤾മോനൂട്ടൻ്റെ സ്വന്തം ടീച്ചർ🧕 19അടിപൊളി 

എടി പെമ്പർന്നോത്തീ അത് ചത്ത് പോവുമെടി നിൻ്റെ കൈ വീണാൽ … നീ അങ്ങ് മാറിക്കെ .. എന്ന് പറഞ്ഞ് പൗലോമാപ്ലയും…

എൻ്റെ പൊന്ന് അന്നച്ചേടത്തി മതി അതിനെ തല്ലിയത് . അവന് ഒരു പേടി ഉണ്ടാവാനും ഇനി ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനും വേണ്ടിയാ ഞാൻ അവനെ കയ്യോടെ ഇങ്ങ് കൊണ്ടുവന്നത്. അല്ലാതെ നിങ്ങളെ ഈ നിസാര കാര്യത്തിന് കൊച്ചാക്കിയിട്ട് എനിക്ക് എന്ത് കിട്ടാനാ . ചേടത്തി ഇങ്ങ് മാറിക്കെ എന്ന് പറഞ്ഞ് വർക്കിച്ചനും അന്നക്കുട്ടിയെ ഒരു പ്രകാരം തടുത്ത് നിർത്തി .

മോനു തല്ലും കൊണ്ട് ചന്തിയും തിരുമിക്കൊണ്ട് അവൻ്റെ റൂമിൽ പോയി കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടന്ന് കരച്ചിൽ തുടർന്നു .
അന്നക്കുട്ടി പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ പോയി വർക്കിച്ചനുള്ള നാരങ്ങാ വെള്ളവുമായി വന്നു .

ഇങ്ങ് കയറി ഇരിക്ക് വർക്കീ . ദാ ഇതങ്ങ് കുടി . നിങ്ങളും വാ മനുഷ്യാ ..എന്നും പറഞ്ഞ് അന്നക്കുട്ടി രണ്ട് ഗ്ലാസ് നാരങ്ങാ വെള്ളം അവർക്കായി നീട്ടി . വർക്കിച്ചനും പൗലോ മാപ്ലയും അന്നക്കുട്ടിയും കൂടി വീടിനകത്തിരുന്ന് മോനുവിൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ചർച്ച ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി .

അവന് ആകെ പേടിയുള്ളത് ഇവളെയാ . പിന്നെ പണ്ട് അവനെ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ച സിസ്റ്റർ അനിതയേയും . ഇവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നാൽ പിടിച്ചാൽ കിട്ടില്ല . കാര്യം അവനെ കൊഞ്ചിക്കുമെങ്കിലും ഇവളുടെ മുഖം മാറി എന്ന് തോന്നിയാൽ ചെറുക്കൻ നിക്കറിൽ മുള്ളും . എന്നെ അന്നും ഇന്നും അവന് പേടിയേയില്ല . എന്ന് പൗലോ മാപ്ല ചിരിച്ച് കൊണ്ട് വർക്കിച്ചനോട് പറഞ്ഞു .

അവന് വയസ് ഇരുപത് കഴിഞ്ഞില്ലെ ? വളർച്ചയുടെ കാര്യം എനിക്കറിയാം . എന്നാലും മുന്നോട്ട് ജീവിക്കണ്ടെ പയ്യന് ? ?അതിന് ഒരു ജോലി വേണ്ടേ അവന് ?

വർക്കി മുഖം ഒന്ന് ചുളിച്ച് കൊണ്ട് അവരോട് ചോദിച്ചു .

എൻ്റെ പൊന്ന് വർക്കീ .. അവനെ പലയിടത്തും ഞാൻ ജോലിക്ക് കൊണ്ടോന്നാക്കിയതാ . അവിടെയെങ്ങും അവന് പറ്റില്ലാന്ന് പറഞ്ഞ് അവര് തന്നെ അവനെ ഒഴിവാക്കി . പിന്നെ എൻ്റെ കൂടെ ടാപ്പിങ്ങിന് കൊണ്ടോയി നോക്കി . ഉയരത്തിൽ വെട്ടിയ മരത്തിൽ വെട്ടാൻ അവന് കൈ എത്തത്തില്ല . പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും ഞങ്ങൾ ? തല്ലി കൊല്ലാൻ പറ്റുമോ അവനെ ?

ഹാ” നിങ്ങൾ വിഷമിക്കാൻ ചോദിച്ചതല്ല . എൻ്റെ ജോലികൾ അറിയാലോ ? മൊത്തം ചുമട്ടും കൃഷിയുമൊക്കെയാ . കണക്കും കാര്യങ്ങളും നോക്കാൻ ആള് നിലവിൽ കൂടുതലും . ആ … നിങ്ങൾ സിസ്റ്റർ അനിതയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലെ ! അപ്പോഴാ മഠത്തിലെ കാര്യം ഞാനോർത്തത് . അവിടെ ചെടി നനക്കാനും താറാവിനെ നോക്കാനുമൊക്കെ ഇവനെ ആക്കിയാലെന്താ ? ഇവനാണെങ്കിൽ പ്രായത്തിൻ്റെ വളർച്ച ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് മറ്റ് പ്രശ്നങ്ങളുമില്ല .

എന്ന് വർക്കിച്ചൻ അവരോട് പറഞ്ഞു –

അതിന് മഠത്തിലെ മദർ സുപ്പീരിയർ സമ്മതിക്കുമോ?
അന്നക്കുട്ടി അൽപം ആശയക്കുഴപ്പത്തോടെ വർക്കിയോട് ചോദിച്ചു .

അത് പിന്നെ അന്നച്ചേടത്തീ .. ഇവിടുത്തെ പഴയ സ്കൂൾ പ്രിൻസിപ്പാളായിരുന്ന എറണാകുളം കാരി സിസ്റ്റർ റബേക്കയാ ഇപ്പോ മഠത്തിലെ മദർ സുപ്പീരിയർ . ഞാൻ മദറിനെ ഒന്ന് പോയി കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞ് നോക്കാം . അവർക്ക് ചിലപ്പോൾ പയ്യനെ ഓർമ കാണും. നാളെ രാവിലെ ഒരു പതിനൊന്ന് മണിയോടെ ഇവിടെ വന്ന് ഞാൻ കാര്യം പറയാം എന്താ പോരെ ?

വർക്കിയുടെ ആ വാക്ദാനം കേട്ട് അന്നക്കുട്ടിക്കും പൗലോ മാപ്ലക്കും സന്തോഷമായി . വർക്കി അവരോടും കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടന്ന് കരയുന്ന മോനുവിനോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി .

തന്നെ പറ്റിയുള്ള അവരുടെ ചർച്ചകളെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടന്ന മോനു സിസ്റ്റർ അനിത എന്ന് കേട്ടതും ഒന്ന് ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു . ആറടിക്കടുത്ത് ഉയരമുള്ള ഇരുനിറമുള്ള അൽപം തടിച്ച സിസ്റ്റർ അനിത അവൻ്റെ പേടി സ്വപ്നമായിരുന്നു . ക്ലാസ് റൂമിൻ്റെ വരാന്തയിലൂടെ അരയിൽ വീതികുറഞ്ഞ കറുത്ത ബെൽറ്റും ധരിച്ച് വെളുത്ത ളോഹയും കറുത്ത തട്ടവും ഇട്ട് വള്ളി ചൂരലും നിലത്തൂടെ ഉരച്ചു കൊണ്ട് അനിതാ സിസ്റ്റർ വരുന്നത് കണ്ടാൽ തന്നെ എത്ര ബഹളം വെക്കുന്ന ക്ലാസ് മുറികളാണെങ്കിലും ഒറ്റയടിക്ക് നിശബ്ദമാകുമായിരുന്നു .